Ali Asif Baloch

02/03/2026

01/03/2026

اگر زندگی کا اختتام موت پر ہی ھے تو اسکا بہترین انتخاب شہادت ہے۔

01/03/2026

یار کیا ترنم ہے استاد اکرام عارفی صاحب کا

28/02/2026

چڑیاں اُٹھو کئی دھاں کرو
چپ نہ کرو ، چپ نہ کرو

خالق جہاں دی خیر کر
ہتھ جوڑ کے چِلکیاں کرو

تن بے کفن ڈیکھو کتھائیں
ونڄ کے پراں دی چھاں کرو

ہتھ وچ جے کوئی ہتھیار نئی
چیں چیں کرو، چاں چاں کرو

طارقّ سویرے شام آ
ویڑھے میݙے چگیاں کرو

(سئیں احمد خان طارقّ)
مجموعہ: عمراں دا پورھیا

21/02/2026

21 فروری مادری زبان دا عالمی ڈینہ ہے تہاڈی بولی کیہڑی ہے ، اساں تاں سرائیکی ہیں ، اپنڑی اپنڑی مادری زبان ڈسیسو سارے دوست

18/02/2026

رمضان المبارک

14/02/2026

ڈوہڑہ

بھر ٻاک ایویں جو ٻاکدیں ہوئیں تیڈی وسدے تھل تک ٻاک ونجے

کہیں شاعر ادیب دے ہتھ چَڑھ کے کہیں پاک غزل تک ٻاک ونجے

کہیں سخت اندھاری رات کنوں سجھ دے سوجھل تک ٻاک ونجے

لا ٻاک تے ہاں دا زور آصف جو شہر پنل تک ٻاک ونجے

علی آصف بلوچ ✍️
Ali Asif Baloch

06/02/2026

پرکھرا

پرکھرا ساݙی مٹھی تے خوبصورت زبان سرائیکی دا لفظ ہے
تیز بارش دے بعد جیلے بدلاں دے ویلک چوں سورج دیاں ہلکیاں ہلکیاں شواواں نکلن اوں منظر کوں پرکھرا آکھیا ویندے اور اوں ویلے، انسان ،چرند،پرند، پھل ،بوٹیاں، ہر شئے خوشحال نظردی ہے
ایویں ہی ساڈے وسیب دا مانڑ خوبصورت انسان استادالشعراء جناب رفیق ساگر صاحب نے اپنڑیں کتاب (پرکھرا) تخلیق کر کے ادب دی دنیاں اچ پرکھرا کیتا ہے سئیں رفیق ساگر صاحب نے انسانی احساسات اور جذبات کوں موتیاں وانگوں قلم بند کیتا ہے سئیں رفیق ساگر صاحب نے وسیب دے ہر پہلو کوں اپنڑی شاعری دے وچ بیان کیتے اور شاعری دی ہر صنف تے طبیعت ازمائی ہنے وسیب دے ڈکھ درد سرائیکی خطے دی ثقافت وسیب دے سارے زنگ سئیں رفیق ساگر صاحب دی شاعری اچ نظردن

پرکھرا توں پہلے وی سئیں رفیق ساگر صاحب نے ادب دی دنیاں اچ ڈو کتاباں پیش کیتن ) پھنوار) تے (جگارے) تے ہنڑ (پرکھرا) انہاں دی تریجھی کتاب ہے پرکھرا مطالعہ کیتے ہک شاندار کتاب ہے ایندے وچ ہک ہک شعر قاری کوں سوچنڑ تے مجبور کر ڈیندے پرکھرا صرف لفظاں دا مجموعہ نئی بلکہ ایندے وچ سرائیکی وسیب دے ڈکھ درد پیار محبت دی ریت پریت کوں بیان کیتا گئے اگر ایں کتاب تے تبصرہ کیتا ونجے تاں میڈا خیال اے لفظ ساتھ نہ ڈیسن بہرحال پرکھرا ہک شاندار تے جاندار تخلیق ہے میں پرکھرا دے وچوں چند شعر پیش کریساں

تیز واچھڑ ہے ہر کہیں دا مونہہ چِھمبھ گِھدا
لوک مردِن جو ہُݨ پرکھرا تھی ونڄے

اے کوئی نہ سمجھے حیاتی اپنڑی اساں کہیں تے بار تھئے ہیں
اساں تاں او ہیں جو ساری زندگی انا دے سر تے سوار تھئے ہیں

اساں ہیں زردار دے مخالف وڈپ دے نال ء ساڈی عداوت
اساں امیری دے قائل کوئی نئی غریب لوگاں دے یار تھئے ہیں

اساڈے اندر ایڈی محبت اساں تاں پتھر وی موم کیتن
اساں محبتی ہیں اتنے اندھے کنہاں تے ساگر نثار تھئے ہیں

ہے سِک وی پاگل تے ذہن پاگل اے دل وی پاگل تے نین پاگل
کیویں گزارے رفیق ساگر اکٹھے تھی گئین چار پاگل

اے توں جو آہدیں اکھیں دا ساوݨ وسا کے اوکوں منا کے گھن آ
خدا نہ کرے اکھیں چوں میڈی اے چھل نہ نکلے تاں کیا کریساں؟

اے توں جو آہدیں اتھائیں ولا ونڄ اتھائیں محبت دا حل نکلسی
اتھاں جے ونڄاں میڈی محبت دا حل نہ نکلے تاں کیا کریساں؟

Ali Asif Baloch

03/02/2026

ڈوہڑہ

رب کُن فرماۓ کینات بنڑی ول سئیں کوں تحفہ دان کیتے

محبوب میڈا مختیار ہے کُل ہر پاسے اے اعلان کیتے

سڈ پاک نبی کوں عرشاں تے نعلین دے نال مہمان کیتے

علی آصف رتبہ آقا دا رب کتنا عالی شان کیتے
Ali Asif Baloch

22/01/2026

غزل

زندگی ہݨ پراݨی تھی ڳئی اے
مختصر ہر کہاݨی تھی ڳئی اے

بے ہسی دے میدان وچ آ کے
سوچ ساڈی اتاݨی تھی ڳئی اے

اساں اتنے ڈرِپ لوا چھوڑن
ڈیکھ ہاں رت وی پاݨی تھی ڳئی اے

چار چوہاں کوں کھا کرئیں بلی
آکھدے ہن حجاݨی تھی ڳئی اے

پھلاں وانگوں جوانی ہئی آصف
ڈیکھ شودھی کماݨی تھی ڳئی اے
Ali Asif Baloch