21/01/2024
بلھے شاہ دا جانشین
کجھ حقیقتاں انج دیاں ہوندیاں نیں جیہناں نوں منے بغیر گزارا نہیں- تے اے وی اک ایہو جئی اک وڈی حقیقت اے کے وڈا ادب ہمیش چھوٹے شہراں مضافاتی علاقیاں یاں پنڈاں وچوں نکل کے وڈے شہراں وچ آون والے ادیب تے لکھاریاں نے اپنے لہو دے نال رنگین کیتا اے-
پر ایس گل دا اے مطلب وی نئیں کہ وڈے شہراں وچ وڈا ادب تخلیق ای نئیں ہویا - یا فر کوئی وڈا لکھاری پیدا ای نئیں ہو سکدا- تے اسی پنجابی کلاسیکی شاعراں ول جھات مارئیے تآں شاہ حسین لاہور ورگے وڈے شہر نال تعلق رکھدے نے بہتے صوفی شاعر جویں کہ بابا فرید گنج شکر، سلطان باہو،وارث شاہ، بلھے شاہ، میاں محمد بخش،مولوی غلام رسول عالپوری،خواجہ غلام فرید، مولوی عبدالستار تے کئی ہورناں دا تعلق پنڈاں تے نکے شہراں دے نال اے-
تے ایسراں اج دے دور دا اک بوہت ای سوہنا ادبی پارہ ضلع قصور دے اک پنڈ دینا ناتھ چک66 وچوں تخلیق ہو کے ساڈے ہتھاں تیک اپڑ گیا اے- دینا ناتھ پنڈ دے ڈاکخانے وچوں نکلی ہوئی "واہ" دی ایس ڈاک نے وڈے وڈے شہراں وچ واہ واہ کرا دتی اے- پنجابی ادب نوں انملی کتاب دا تحفہ دین تے حافظ صادق فدا قادری ہوراں نوں بوہت بوہت مبارکاں- کتاب دا ناں ای نویکلہ نئیں بلکہ ایندے وچ پرچیاں ہوئیاں غزلاں وی اک توں اک نویکلے رنگ وچ ملدیاں نے-بابا بلھے شاہ دی دھرتی دا وسنیک ہون پاروں بابا جی نال صادق فدا دی جڑت قدرتی اے تے تھاں تھاں تے تہانوں صادق فدا اے احساس کراندا ہویا ملدا اے کہ میں ہاں بھلے شاہ دا جانشین -صادق فدا دی شاعری وچ بہت سارے کمال دسدے نے - صادق فدا نے فنی تے فکری حوالے نال نویاں راہواں وکھائیاں نے- یار صادق دی شاعری سوچ دے نویں بوہے کھولدی اے-ایہناں دی غزل انقلاب دے سنیہے وی دیندی اے تے سماج سدھار دی پریرنا وی-اوہ ظالم نال آڈھا لان دی مت وی دیندا اے تے مظلوماں دا سہارا وی بن دا اے-اوہدی اکھ بہاراں دے سفنے وی ویکھدی اے تے دھپاں وچ سڑ دے انسان دی منظر کشی وی کر دی اے- صادق فدا بے عملی،نشئیاں تے ہمت ہاریاں دے نوحے وی کہندا اےتے عزم تے ہمت نال منزلاں پاون والیاں دے مستقبل دے سنہرے منظر وی وکھاوندا اے صادق فدا دی شاعری دے سبھے رنگ من کھچویں نیں تے تہانوں ہور وی من موہنے دسن گے -کیوں جے ہر اکھ دا اپنا اپنا سوہن ہوندا اےتے اپنے اپنے سفنے- اک ہور گل ایہناں دی شاعری وچ جہڑی کے مینوں لگدا اے ایہناں دی قیامت دیہاڑے بخشش دا سبب بنے گی او اہلبیت نال عقیدت اے جہڑی تھاں تھاں تے کئی کئی رنگاں وچ ملدی اے-شاعری نری جذبیاں دا اظہار تے جی بہلاون والی کوئی شے نہیں ہوندی سگوں ایہدے توں انسان سماج سدھار دا کم وی لینا اے تے لوکاں نوں دین دیاں قدراں توں وی جانو کرواندا اے- ساڈے صوفی شاعراں شاعری راہیں بندے دا اپنے رب نال ناطہ جوڑن دا تے اوس نوں پکیاں کرن دا کم لیا اے-صادق فدا محبت دا شاعر اے-ماڑیاں دا شاعر اے-مظلوماں دا شاعر اے- فدا ہوراں اپنی شاعری راہیں انسان نوں اک دوجے نال جڑن،اک دوجے دے حقاں دا دھیان رکھن تے اک دوجے دے ساہواں نال ساہ لین دی پریرنا دتی اے-ساڈے دین نے وی سماجی سطح تے انسانی حقاں دی گل کیتی اے تے سماج نوں سدھارن تے سوکھا بناون لئی کجھ اصول دسے نیں -صادق فدا دی شاعری وچوں سانوں اجیہے دینی حکماں دی جھلک وی پورے سہپن نال وکھالی دیندی اے-
آو صادق فدا دی شعری کیاری وچوں اپنے اپنے من وچ وسدے جہان لبھیے -مینوں آس اے کہ ایہدے کول جویں دی وی ون سونتا موجود اے-تہانوں ساریاں نوں اپنیاں اکھاں وچ وسدا سفنیاں بھریا آسمان ایتھے ضرور وکھالی دیوے گا
صادق فدا دی ادبی دیگ "واہ" وچوں کجھ چول سجناں دی سیوا وچ چکھن لئی تے فیصلہ کرو پوری دیگ کسراں دی ہووے گی
خد نوں پھنئیر کہندا سی
اوہدے نک تے لڑیا واں
مینوں سمجھن سوکھا نئیں
بلھے شاہ دا پڑھیا واں
شکلاں رولے پاد تے
شیشے اتے جھریاں نے
چارے پاسے پورے نے
نکراں کسراں بھریاں نے
ایناں کوں بس فرق اے تیرے میرے وچ
توں سورج دے ہندیاں وی اے نھیرے وچ
ہمت کر کے دریاواں توں پچھوں خاں
کس دے پیٹے پائیے سوکا فصلاں دا
سکے ٹکر ماں نے گو کے ہنجواں وچ
بالاں نوں سمجھایا چوری ہو گئی اے
میں پیتا اے میتھوں پچھ
اتھرو جام وی ہندا اے
توبہ رب دے گھر وی بندہ
لے کے سوچ پلیت گیا اے
اک رقعات دے چکراں وچ
بندہ کیہ کیہ نیت گیا اے
شاہ رگ کولےوسدے ربا ملناں سی
طور تے آواں یا فر ، دس مسیتے میں
دل چوں کجھ تصویراں ہجرت کیتی اے
تاں اکھاں چوں نیراں ہجرت کیتی اے
ساری رونق اپنے نال ای لے گئے نیں
شہروں انج فقیراں ہجرت کیتی اے
قسمت وی رگھ بھر لیندی اے
ہاسے چوری کر لیندی اے
میں کیہ ایتھے رب نوں بھائیا
دنیا گلاں کر لیندی اے
اوہنے میرے گھر تے اکھاں رکھ لئیاں
جنہوں اپنی لوڑ دے بارے دسیا اے
دیوا بجھے ، تے نئیں نسدا
جہڑا جہڑا نسلی ہندا
میرے وس جے ہوندا لوکو
چن وی اوہدی نتھلی ہوندا
چپ چپیتے بھوئیں دا مرلہ وار دیاں گا سر توں
ویردی ہک لئی میرے توں ہتھیار نئیں چکیا جاندا
کوفہ مونہوں منے گا
دھوکے نال بلایا سوں
منصف کسراں نال ٹرے
ہتھیں تے مروایا سوں
پتھر گجن لگ پئے نیں
اکھیں وجن لگ پئے نیں
لگدا اے پندھ مکے گا
لولے بھجن لگ پئے نیں
دھون پھڑی میں دشمن دی
پٹن سجن لگ پئے نیں
کتھے آن نکھٹیاں ہوئیاں
ساہ مکے تے چھٹیاں ہویاں
اوہ وی جنت منگدے جنہاں
دھیاں کھوہ وچ سٹیاں ہوئیاں
پہلوں اپنا اوہدے جنہاں قد کرے
فیر کسے دی ذات نوں بندہ رد کرے
ساڈے شہر اچ گونگے بولن لگ پئے نے
ہن تے ہر کوئی بولن والی حد کرے
نوٹاں اندر ایسا مقناطیس اے جی
نوٹاں پچھے ہولا بھارا ٹر پئے گا
لوڑاں انجدا کاما کیتا کمی نوں
ادھی واج تے ویکھیں سارا ٹر پئے گا
رب منا کے پندھ مکنا ایں
کتھے جا کے پندھ مکنا ایں
ہر اک حر دا سونہہ کربل دی
کربل آ کے پندھ مکنا ایں
اکو سٹ ای کھا کے مر گئے
پگ دے تھلے آ کے مر گئے
دشمن مونہہ وچ پانی پایا
سجن کتھے جا کے مر گئے
صدیاں ہویاں اٹی سندے
روپ دا مل ودھایا جاوے
عامر رفیق عامر ڈسکہ سیالکوٹ
