17/08/2025
๐ณ๐๐๐
๐พ: ๐ข๐
๐บ๐๐๐๐บ๐๐พ
Sa bawat oras na ika'y nasisilayan,
Ikaw ang tanging hangad na aking nakamtan,
Di ko mawari kung saan nagkulang,
Bakit sa piling mo, ligaya'y nawala ng tuluyan.
Pinagpalit ako sa iba na di ko kilala,
Parang kidlat, bigla na lang nag-iba,
Mga pangako mo'y naglaho, iniwan sa alaala,
Akoโy nasaktan, pero di mo na nakikita.
Ngunit heto ako, patuloy na nagtataka,
Kung bakit sa puso koโy ikaw pa rin ang sinta,
Pinilit kalimutan ngunit di nagawa,
Dahil sa alaala mo, akoโy laging nagdurusa.
Mga ngiti moโy dati kong lakas,
Ngayon ay sugat na sa aking dibdib na wasak,
Sa tuwing makikita, pusoโy muling nasasabak,
Sa alaala ng pag-ibig na nagmistulang bitak.
Ngayon akoโy natutong bumitaw,
Kahit na pusoโy sugatan at nanghihilaw,
Pag-ibig moโy natutunan ko nang ilibing sa ilalim ng araw,
At muling babangon, pag-ibig koโy hahanapin sa tamang tanaw.
- ๐ป๐๐๐๐ ๐บ๐' ๐๐