12/08/2016
"Pa Daba taka.. Nuarin manâŚ"
Awat na ninda kitang pigahiling, pilit pinupurbarang pagbulagon.
Maski an satong mga lawas, bagi nang mga prisohan, sa mga panalamong nakikimaherak makalaya, pero dae pigapagbigyan.
Sindang igwang mga kulong asin mapagmatyag na mga mata. Sindang mga nagdidikta, na mapupunta lang an gabos sa kulugan, na dae kakayanon nin saimong riwanag an sakong kamunduan. Na an presensya mong maisog ay daeng ibang dala kundi kasugutan.
Pero Daba, bulubangi, dae ko mapugulang maignorante sa gayong dala kan pagkukrus kan mga bituon buda dulom.
Dae ko nahihiling ang peligro sa hanging maraot, na daeng ibang ginusto kundi tuwangan an mga alon na makaabot sa baybayon.
Buda paikot ikot lang kita, mag iba man kita nin hudaw. Magpalukso lukso man kita sa iba ibang panahon.
Sa satong muring pagkabuhay ay minabiltada kita, didgi, sa satong âIka buda akoâ.
Paributan man kita nin mga tawong aapudon tang sinda, ay padagos kitang pinagpapanagbo nin mga talamong, Padaba taka.
Pilang beses na kitang naghari. Pilang beses na kitang nagbira, kaya Daba, dae na ako matatakot ngunyan, aram kong maski nakapiyong ako ay masususod taka, ta ang satong mga puso ay nakamatid nang magsayaw sa dulom.
Magimata man ako sa mga panahong di kita magkabisto, o igwa kitang ibang kapareha, sa masunod na buhay ay pupurbaran ta utro.
Maski alog kaini ninda kitang pigahiling, perming pigaabangan ang sarong bulagan.
Bulangaw(rainbow) na bakong tama ang pinunâan, pirit pigahanap hanggang katapusan, alog kun papano ninda sambahon ang kaduluman, kapagka kinakaon nin bulan an aldaw sa langit. Pero ni minsan, dae nanggana sa dalang sinag nin bagong pagkaaga.
Asin alog kaini, kita, perming mapaalam.
Arog nin ulan, ilaog man nin mga panganudon sa pulĂś nin kabukidan, anudon man sa sarog na maraot, ay mahahanap sa mahahanap an dalan pabira sa kadagatan.
Arog nin bulkang pirit pigapatunong nin mga nagdadakulaang bato, kaya paman syempreng pagbaribariktadon an daga, di kayang pugulan ang tibay asin kagustuhan tang makatakas.
Uya, an sakong mga kulahaw, na maski haloy an pagbira nin alingawngaw ay lalo mo lang mabibisto kun inanu kalalom an pagkamuot na hinarian.
Uya an sakong tula, patago mong adalan ang mga panalamon, bag ohon man ang lado ninda asin dalhon an mga panuydok kun sain, ay magbibira sa saiyang ginikanan.
Gabos, itinatao ko saimu. Minabarik pirme para paayadon an kulog nin namamati, para hanapon an ugat kan lugad. Para kuguson an sakong gusto sa kagustuhan. Kaya hilingon lang nita sinda na ma ngalong taohan nin wakas an satong istorya. Ta pagkatapos, ay dae kita matatapos. Adigdi na naman kita. Tapos sigurado pa syempre ako dindi.
Tapos sa agos nin uniberso magtiwala lang kita. Di na mahalaga kun murhe na o adigdi pa syempre kita sa puon, ta padagos lang nita syang susundan.
Marani ka, mahinghing sako, âsa pangmati ko, nabisto taka naâ, susundan mo nin ângata nakahiling sinda satuyang duwa?â.
Nakangurot akong masabing, âPadaba, hayaan mo lang sinda...â
