Ang Mga Akda Ni Ligaya

Ang Mga Akda Ni Ligaya Wagas na damdaming isinusulat mula sa pusoโ€”repleksyon ng kaluluwa at karanasan.

โ€” ๐€๐ค๐š๐ฅ๐š ๐ค๐จ ๐›๐š ๐ข๐›๐š ๐ค๐š ๐ฌ๐š๐ค๐š๐ง๐ข๐ฅ๐š? โ€”โ€Žโ€ŽSinambit mo ang mga salitang minsan kong pinanghawakan noong mga gabing wasak na wasak...
29/05/2026

โ€” ๐€๐ค๐š๐ฅ๐š ๐ค๐จ ๐›๐š ๐ข๐›๐š ๐ค๐š ๐ฌ๐š๐ค๐š๐ง๐ข๐ฅ๐š? โ€”
โ€Ž
โ€ŽSinambit mo ang mga salitang minsan kong pinanghawakan noong mga gabing wasak na wasak ang aking pag-iisip. Akala ko, sa bawat katagang namumutawi sa iyong labi ay may katumbas na katotohanan. Ngunit bakit habang tumatagal, unti-unti mong kinakain โ€Žang mga sarili mong sinambit?
โ€Ž
โ€ŽHindi ko mawari kung bakit kailangan mo pang sambitin ang mga bagay na hindi mo naman kayang panindigan. Ginawa mo rin ang mga bagay na minsan mong ipinangakong iiwasan. Wala ka pa lang pinagkaiba sa mga taong pilit mong inilalayo sa akin.
โ€Ž
โ€ŽAkala koโ€™y ginagawa mo lamang iyon upang hindi tayo tuluyang masanay sa presensya ng isaโ€™t isa. Akala koโ€™y pansamantala lamang ang iyong paglayo, upang pagtuunan natin ang mga bagay na mas mahalaga. Ngunit ngayoโ€™y malinaw na sa akinโ€” marahil hanggang simula lamang naging totoo ang lahat.

โ€ŽNakita mismo ng aking mga mata
โ€Žkung paano mo dahan-dahang nilamon ang bawat salitang minsang nagpagaan sa aking kalooban. At sa bawat pagbalewala mo sa mga pangakong ikaw rin ang bumuo, unti-unti ring namatay
โ€Žang paniniwalang iningatan ko para saโ€™yo.
โ€Ž
โ€ŽNapakadaya mo kung iisipin.
โ€ŽSapagkat hindi mo lamang sinaktan ang puso kong naniwalaโ€”ginawa mong kasinungalingan ang mga salitang minsaโ€™y naging tahanan ko.

โ€Ž052326
โ€Ž- ๐”๐“ธ๐”๐“ธ๐“ต๐“ฎ๐“ฒ -

โ€Žโ€” ๐™†๐™ช๐™ฃ๐™œ ๐™จ๐™ž๐™ฃ๐™ž๐™ข๐™ช๐™ก๐™–๐™ฃ ๐™™๐™–๐™ฅ๐™–๐™ฉ ๐™ข๐™–๐™ฎ ๐™ฅ๐™–๐™ฃ๐™ž๐™ฃ๐™ž๐™ฃ๐™™๐™ž๐™œ๐™–๐™ฃ โ€”May mga taong dumarating sa buhay natin na kayang punuin ng saya ang mga araw ...
22/05/2026

โ€Žโ€” ๐™†๐™ช๐™ฃ๐™œ ๐™จ๐™ž๐™ฃ๐™ž๐™ข๐™ช๐™ก๐™–๐™ฃ ๐™™๐™–๐™ฅ๐™–๐™ฉ ๐™ข๐™–๐™ฎ ๐™ฅ๐™–๐™ฃ๐™ž๐™ฃ๐™ž๐™ฃ๐™™๐™ž๐™œ๐™–๐™ฃ โ€”

May mga taong dumarating sa buhay natin na kayang punuin ng saya ang mga araw na datiโ€™y tahimik lamang. Marunong silang magbigay ng lambing, pag-aalala, at mgaโ€Ž salitang kayang magpagaan ng mabibigat na damdamin. Sa kanilang presensya, unti-unti tayong nasasanay na may isang taong handang manatili sa tabi natin. Ngunit hindi lahat ng marunong magparamdam ay marunong ding manindigan sa huli.
โ€Ž
โ€ŽMay ilan na magaling lamang sa simulaโ€”sa pagbibigay ng pag-asa, sa pagpapakilig, at sa pagbuo ng mga pangakong hindi naman kayang tuparin. Sila iyong marunong magpasaya, ngunit hindi handang akuin ang responsibilidad ng damdaming kanilang ginising. At habang tumatagal, maiiwan na lamang ang isang pusong litong-lito kung alin ba ang totoo sa mga salitang minsang pinaniwalaan.
โ€Ž
โ€ŽKaya kung may hihilingin man ako, sanaโ€™y layuan ako ng mga taong hindi kayang panindigan ang mga damdaming sila mismo ang nagsimulang magparamdam. Sapagkat hindi biro ang magtiwala sa isang taong akala moโ€™y sigurado, ngunit sa huliโ€™y iiwan ka lamang na puno ng pagdududa sa sarili. Mahirap buuin muli ang pusong nasanay magmahal nang totoo ngunit pinaglaruan lamang ng panandaliang intensyon.
โ€Ž
โ€ŽMas nanaisin ko na lamang ang katahimikan kaysa sa pagmamahal na saglit lamang umiiral. Dahil ang tunay na damdamin ay hindi nasusukat sa matatamis na salita o panandaliang pag-aalaga. Ang tunay na pagmamahal ay nakikita sa kakayahang manatili, umunawa, at panindigan ang lahat ng ipinadamaโ€”mula sa simula hanggang sa wakas.
โ€Ž
โ€Ž052225
โ€Ž- ๐”๐“ธ๐”๐“ธ๐“ต๐“ฎ๐“ฒ -

โ€” ๐™‹๐™–๐™œ๐™ ๐™ž๐™ก๐™–๐™ก๐™– ๐™จ๐™– ๐™จ๐™–๐™ง๐™ž๐™ก๐™ž๐™ฃ๐™œ ๐™๐™–๐™ก๐™–๐™œ๐™– โ€” Nangingibabaw ang bawat salitang namumutawi sa iyong labi.Dapat ba akong mamangha?โ€ŽNgun...
21/05/2026

โ€” ๐™‹๐™–๐™œ๐™ ๐™ž๐™ก๐™–๐™ก๐™– ๐™จ๐™– ๐™จ๐™–๐™ง๐™ž๐™ก๐™ž๐™ฃ๐™œ ๐™๐™–๐™ก๐™–๐™œ๐™– โ€”

Nangingibabaw ang bawat salitang namumutawi sa iyong labi.
Dapat ba akong mamangha?
โ€ŽNgunit higit na namamayani ang paggalang na muli kong inangkinโ€”ngayon, para sa aking sarili. Nalalaman mo ba? Marahil ikaw ang naging dahilan kung bakit muli itong nabuo. Ang paggalang sa sarili na minsang nawaglit sa akin sa paglipas ng mga taonโ€”isang pagkawala na hanggang ngayoโ€™y hindi ko pa rin lubos maunawaan kung paano nangyari.
โ€Ž
โ€ŽAng tanging natitiyak ko, minahal ko noon ang isang taong nabigong masilayan ang tunay kong halaga. Isang pag-ibig na unti-unting kumitil sa pagtingin ko sa aking sarili, hanggang sa akoโ€™y masanay na lamang sa sakit at pananahimik. Ngunit ngayoโ€™y natutunan ko nang bantayan ang aking sariling damdaminโ€”ang pusong minsang naging payaso sa entablado ng pag-ibig, laging nagpapatawa habang lihim na nasasaktan.
โ€Ž
โ€ŽAt sa iyong presensya, akoโ€™y hindi na muling naliligaw. Sa halip, mas lalo kong nakikilala ang sarili kong matagal kong ipinagkait na pakinggan. Unti-unti kong natutunan na hindi pala kailangang magsumamo upang mahalin nang tama. At sa wakas, ang bawat salitang nangingibabaw sa aking puso ay hindi na binabalot ng pangamba, kundi ng pag-ibig na malaya, payapa, at hindi na kailanman ipagkakait sa akin.
โ€Ž
โ€Ž031126
โ€Ž- ๐”๐“ธ๐”๐“ธ๐“ต๐“ฎ๐“ฒ -

โ€” ๐˜”๐˜จ๐˜ข ๐˜›๐˜ข๐˜ฏ๐˜ฐ๐˜ฏ๐˜จ ๐˜ฏ๐˜ข ๐˜ž๐˜ข๐˜ญ๐˜ข๐˜ฏ๐˜จ ๐˜’๐˜ข๐˜ด๐˜ข๐˜จ๐˜ถ๐˜ต๐˜ข๐˜ฏ โ€” โ€œKaya pa ba?โ€โ€œKakayanin ko pa ba?โ€โ€œSusuko na ba ako?โ€Mga katagang paulit-ulit kong it...
21/05/2026

โ€” ๐˜”๐˜จ๐˜ข ๐˜›๐˜ข๐˜ฏ๐˜ฐ๐˜ฏ๐˜จ ๐˜ฏ๐˜ข ๐˜ž๐˜ข๐˜ญ๐˜ข๐˜ฏ๐˜จ ๐˜’๐˜ข๐˜ด๐˜ข๐˜จ๐˜ถ๐˜ต๐˜ข๐˜ฏ โ€”

โ€œKaya pa ba?โ€
โ€œKakayanin ko pa ba?โ€
โ€œSusuko na ba ako?โ€

Mga katagang paulit-ulit kong itinatanong sa sarili, ngunit hanggang ngayon ay wala pa rin akong maibigay na tiyak na kasagutan. Napapagod na akong unawain ang sarili kong isip at damdamin. May mga gabing mas pinipili ko na lamang manatiling gising, sapagkat higit na maingay ang mga bulong ng aking isipan kaysa sa katahimikan ng gabi.

Madalas kong isisi sa sarili ang lahat ng taong naapektuhan ng aking ugali, dahilan upang maisip kong marahil ay napapagod na rin silang unawain ako. Kung may magtanong man sa akin ng, โ€œKumusta ka?โ€ marahil ay sasagot lamang ako ng, โ€œAyos langโ€ sapagkat ano nga ba ang magagawa nila kung sabihin kong hindi na talaga ako maayos? Sino ba ang mananatili, kapag ako namaโ€™y unti-unti nang nilulunod ng sariling kalungkutan?

Siguro sila ay narindi na sa aking bawat pagdaing. At marahil, ang tangi ko na lamang masasabi ay pasensya na kung naging mabigat akong dalhinโ€”isang taong puno ng mga daing at hinagpis na matagal nang ikinukubli sa katahimikan.

051726
-๐”๐“ธ๐”๐“ธ๐“ต๐“ฎ๐“ฒ-

โ€” ๐’๐š๐ง๐š ๐ก๐ข๐ง๐๐ข ๐ค๐š ๐ฆ๐š๐ ๐›๐š๐ ๐จ โ€” Isang payak na pakiusap na nagmumula sa pusong natatakot mawalan ng taong minsang naging tahan...
21/05/2026

โ€” ๐’๐š๐ง๐š ๐ก๐ข๐ง๐๐ข ๐ค๐š ๐ฆ๐š๐ ๐›๐š๐ ๐จ โ€”

Isang payak na pakiusap na nagmumula sa pusong natatakot mawalan ng taong minsang naging tahanan ng katahimikan at pagmamahal. Ngunit habang lumilipas ang panahon, unti-unti ring napapatunayan na ang tao ay hindi nananatili sa iisang bersyon ng kaniyang sarili. Ang dating lambing ay maaaring mapalitan ng pananahimik, at ang dating init ng presensya ay maaari ring malamigan ng distansya at pagbabago.

Hindi naman kasalanan ng isang tao ang magbago. Lahat tayo ay hinuhubog ng panahon, karanasan, at mga sugat na tayo lamang ang nakaaalam. May mga pagbabagong kinakailangan upang tayoโ€™y lumago, matuto, at mabuhay. Ngunit sa kabila ng pag-unawang iyon, may bahagi pa rin ng puso na tahimik na nangungulila. Sapagkat minsan, hindi lang naman sa tao tayo nananabikโ€”kundi ang paraan kung paano nila tayo pinaramdam na mahalaga tayo noong silaโ€™y hindi pa nagbabago.

Nananabik ako sa dating ikawโ€”ang ikaw na marunong magbigay ng oras kahit walang dahilan, ang ikaw na kayang patahanin ang magulong isip ko sa simpleng presensya lamang. Ang dating ikaw na naging dahilan kung bakit naniwala akong may mga taong kayang manatili. Ngunit ngayon, tila isa na lamang alaala ang bersyon mong minsang minahal ko nang buong-buo.

Masakit pa lang tanggapin na may mga taong hindi naman tuluyang nawawala, ngunit unti-unti nang nagiging estranghero sa paningin ng ating puso. At sa bawat gabing bumabalik ang alaala ng dating ikaw, wala akong ibang magawa kundi ang tahimik na sambitin ang mga salitang minsang puno ng pag-asang โ€œSana hindi ka magbago.โ€

052126
-๐”๐“ธ๐”๐“ธ๐“ต๐“ฎ๐“ฒ-

Address

Mangatarem

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Ang Mga Akda Ni Ligaya posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share

Category