tula ng paghilom

tula ng paghilom pagod kana ba mag basa ka muna!.

06/04/2026

MGA PANGAKONG NAPAKO

Sa bawat pagpatak ng ulan,
Alaala mo'y sumasabay.
Sa bawat dampi ng hangin,
Pangako mo'y naririnig.
"Di kita iiwan," sabi mo noon,
"Habang buhay, magkasama tayo."
Ngunit ang mga salitang binitawan,
Ngayo'y hangin na lamang.
Sa bawat bituin sa langit,
Sumpa mo'y nakasulat.
Ngunit sa paglipas ng panahon,
Pangako mo'y naglaho na parang usok.
"Magiging akin ka lang," binitawan,
"Walang iba, pangako yan."
Ngunit ang puso mong mapaglaro,
Sa iba'y nagtago.
Ang mga pangakong binitawan,
Sa hangin ay nawala.
Ang pag-ibig na sinumpaan,
Ngayo'y alaala na lamang.
Sa bawat pagdilim ng gabi,
Pangako mo'y bumubulong.
Ngunit sa pagdating ng umaga,
Pangako mo'y wala na.
Pangako, di kita sasaktan,"
Mga salitang binitawan.
Ngunit ang puso kong wasak,
Saksi sa iyong kasinungalingan.
Sa bawat yapak sa dalampasigan,
Pangako mo'y naglalaro.
Ngunit sa pagtaas ng alon,
Pangako mo'y nalunod.
Ang mga pangakong napako,
Sa puso ko'y tumatatak.
Ang pag-ibig na nawala,
Ngayo'y sugat na lamang.
Sa bawat pagpatak ng luha,
Pangako mo'y naaalala.
Ngunit sa paghilom ng sugat,
Pangako mo'y limot na.
Sa bawat awit na naririnig,
Pangako mo'y bumubulong.
Ngunit sa paglipas ng araw,
Pangako mo'y wala na.
Ang mga pangakong dina magagawa,
Dahil tapos na tayo.
Ang pag-ibig na naglaho,
Ngayo'y alaala na lamang

05/04/2026

ANG HULING PAGHINGA NG PAG IBIG

Sa bawat tibok ng pusong pagod na,
May tinig na bumubulong, "Tama na, sinta."
Minahal kita, higit pa sa aking nalalaman,
Sa bawat araw, sa bawat sandali, ikaw ang aking tahanan.
Ngunit ang tahanang ito'y may mga pader na mataas,
Na hindi ko kayang lampasan, kahit anong sikap.
Naaalala ko pa ang simula, ang mga ngiti,
Ang mga pangakong binitawan, tila ba'y hindi mapawi.
Sa iyong mga mata, nakakita ako ng bukas na langit,
Ng isang pag-asang hindi ko inakalang ganito kalaki.
Sinubukan kong abutin, sinubukan kong
humabol,
Sa bawat yapak mo, ang puso koy sumasabay sa iyong paghakbang, humihingal.
Nagbigay ako ng lahat, walang itinira,
Bawat hibla ng lakas, bawat patak ng luha.
Pilit kong inunawa ang bawat kilos, ang bawat salita,
Hinahanap ang bakas ng pagmamahal na dapat ay naroon na.
Ngunit sa bawat paglapit ko, tila ba'y lumalayo ka,
Isang anino na mahirap hawakan, isang pangarap na hindi na makita.
Ang mga gabing walang tulog, ang mga araw na puno ng pag-aalinlangan,
Ang mga tanong na walang kasagutan, ang sakit na walang katapusan.
Nakita ko sa iyong mga mata ang pagod, ang pag-iwas,
Ang katotohanang hindi mo ako kayang mahalin, kahit pa pilitin ang landas.
Ang pag-ibig na aking inaalay, tila ba'y hangin lang sa iyo,
Hindi maramdaman, hindi masukat, hindi man lang mapansin ng iyong puso.
Kaya't heto na, ang huling hakbang, ang huling paghinga,
Ang pagsuko ng isang pusong nagmahal nang sobra.
Hindi ito kahinaan, kundi pagkilala sa katotohanan,
Na minsan, ang pinakamalaking pagmamahal ay ang pagbitaw na lamang.
Ang pagpapalaya sa iyo, at higit sa lahat, ang pagpapalaya sa aking sarili,
Mula sa sakit na dulot ng pag-asang hindi na matitigil.
Masakit, oo, masakit na masakit,
Parang tinutusok ng libo-libong tinik ang aking dibdib.
Ngunit kailangan, kailangan kong tanggapin,
Na hindi lahat ng pagmamahal ay nagtatagpo sa iisang hangarin.
Ang aking pag-ibig ay mananatili, isang alaala na lamang,
Isang lihim na baon ko, sa paglalakbay na mag-isa, walang kasama.
Paalam na, aking sinta, aking minamahal,
Sana sa iyong landas, makamit mo ang tunay na ligaya't galak.
At sa akin naman, ang paghilom, ang pagbangon muli,
Mula sa abo ng pag-ibig na hindi na muling sisibol sa aking tabi.
Suko na ako, oo, sumuko na, ngunit hindi ang pagmamahal,
Ito'y mananatili, isang tahimik na awit, sa puso kong nagmamahal

05/04/2026

PAGTATAPOS NG ISANG KABANATA

Siguro nga'y tama ka,
Dito na lang muna tayo,
Sa pahinang kupas na,
Kung saan ang totoo'y naglalaho.
Ang mga salitang binitiwan,
Dati'y sandigan, ngayon ay tinik,
Sa bawat ngiti mong may lamat,
Puso ko'y unti-unting nasisikip.
Nagsinungaling ka na naman,
Sa mga mata mong di na makita,
Ang dating pagmamahal na tunay
Ngayo'y pawang mga bula na lang talaga.
Ititigil ko na ang pagbabasa,
Sa kwentong wala nang saysay,
Sapagkat ang bawat pahina,
Ay sakit lang ang binibigay.
Hayaan mo na lang na matapos,
Ang ating istoryang hindi na umuusad,
Masakit man sa aking dibdib,
Mas mabuti na ang magpaalam nang ganap.

04/04/2026

Gusto pa kitang makilala.

Marami pa akong gustong malaman tungkol sa’yo. Gusto kitang tahakin gamit ang dalawa kong paa mismo. Hindi kita ipagtatanong; mas ayos sa akin kung mararating kita nang walang sinusundang ekspektasyon.

Ayokong maligaw sa sasabihin nila. Ikaw mismo ang gagawin kong mapa. At kung masyado mang magiging matagal para mahagilap ka—hindi ’yon problema.

Handa akong mainip. Handa akong humakbang nang paulit-ulit.

Gusto pa kitang makilala dahil interesado akong aralin ka. Susuyurin ko ang bawat kanto ng buong ikaw hanggang magkaroon tayo ng linaw.

Dahil kung ikaw ang dulo nitong paglalakad, mamahalin ko ang bawat pagsadsad.

03/04/2026

Nararamdaman mo na rin siguro,
Nandito ka na sa puntong maraming nagbabago.
Oras, panahon, pagkakataon, sarili at tao—
Pati ang mismong mundo na nakasanayan mo.

Nagiging malalim ang kahulugan ng lahat.
Hindi batid ng mata subalit lubhang mahapdi ang sugat.
Mahirap nang tukuyin ang totoo at huwad—
Kung anong pinagkaiba dahil parang pareho lang naman talaga.

Madalas, nasa pagitan ka na lang ng malungkot at masaya.
Napapagitnaan ng pagsuko at pag-asa.
Ng hihinto na at kaya pa—
Ang sarili ay pilit na lang isinasalba.

Sasabihing ayos lang,
Ngingiti na lang.
Pagod pero kailangan pa ring kumayod—
Babangon pa rin kahit pagsubok ma’y sunod-sunod.

Marahil nandito ka na sa reyalidad.
Kung saan nagbago na ang bigat ng mga responsibilidad—
At may mga lungkot at pagod nang hindi lantad.

03/04/2026

"Di maamin"

Hindi ko maamin sa sarili ko na wala na tayo

hind ko masabing kinalimutan ko yung tayo

hanggang ngayon hirap parin ako't naaalala ka

gustuhin ko man sabihin sayo ay parang nag-aalangan na

Pinipilit ko naman kalimutan ka

ginagawa ko ang lahat para sa isip ay mawala kana

pero kahit na anong gawin sadyang bumabalik

pilit parin nararamdaman mga yakap mo't halik

alam ko 'di kana maniniwala

at iisipin mo na ang lahat ng 'to ay pandaraya

dahil mali pinilit ko naman magparaya

pero 'di ko magawang sa iba ika'y ipaubaya

Maalala mo parin sana ako kahit wala na tayo

dahil 'di kita kayang kalimutan kahit marami ng nabago

aasahan ko parin ang pangangamusta mo

pero wag ka mag alala dahil 'diko na ipipilit ang sarili ko

Mahal parin kita, pero naiintindihan ko

kung anong nangyari sayo

kaya ka nagbago yun ay dahil sa kagagawan ko

At alam ko 'di ko na mababago pa kung anong binago ko

Address

Laguna
Cabuyao
HEHHEHEHE

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when tula ng paghilom posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category