https://www.facebook.com/619696054557218/

Aklat ng mga Tula, Atimonan Quezon, Atimonan (2026)

20/07/2026

Sa Bawat Titik, Ako ay Humihinga

May mga laban kong hindi nakikita,
Sa likod ng ngiti at huwad na sigla;
Kapag ang hininga'y tila nag-iisa,
Sa dulo ng tinta, doon humihinga.

Pagsulat ang aking sandigan at lunas,
Sa mga isiping kay hirap lumabas;
Dito lumalaya ang tago kong lakas,
At muling nabubuhay ang bawat bukas.

May mga bagyong sa loob bumubugso,
Na hindi marinig ng mundong magulo;
Ang bawat kataga na aking binuo,
Ay piraso ng puso kong halos sumuko.

Kaya't sa tuwing ang dibdib ay masikip,
At nalulunod na sa sariling isip;
Ang bawat taludtod ang siyang sumasagip,
Dito humihinga, sa laya ng titik.

~Lloyd

17/05/2026

Bansang Pilipinas: Pangarap sa Kawalan

Kay sarap mong mahalin pero ang hirap mong ipagmalaki, bansang Pilipinas,
Sapagkat ang yaman mo’y unti-unting nauubos at tuluyang lumilipas.
Ang mga namumuno na dapat ay tapat at nagsisilbing lakas,
Sila pa ang dahilan kung bakit ang bayan ay walang mahanap na bukas.

Sa bawat halalan, kay raming pangako ang bitbit sa entablado,
Ngunit pag-upo sa puwesto, sariling bulsa na ang pinapataba rito.
Ang kaban ng bayan na galing sa pawis ng maralitang tao,
Ay napupunta lamang sa luho at interes ng mga tiwaling pulitiko.

Sumisigaw ang hustisya sa gitna ng baha at nagtataasang presyo,
Habang ang tugon ng pamahalaan ay puro na naman drama at kuwento.
Ang boses ng maliliit ay pilit nilulunod ng mga makapangyarihan,
Ang katotohanan ay tinatakpan ng huwad at maduming propaganda ng bayan.

Kailan pa matatapos ang ganitong ikot ng dusa at kawalan?
Kung ang mismong batas ay ginagawang laruan ng mga nasa itaas na luklukan.
Pilipinas kong mahal, nawa’y magising na ang iyong mga mamamayan,
Upang ang tunay na pagbabago ay hindi na lang maging isang pangarap sa kawalan.

Sa dami ng teleserye at ingay ngayon sa Senado,
Manunuod ka na lang ba habang ginagawa kang gago?
Ubos na ang kanin, ninakawan ka na ng barya sa bulsa mo
Pero bakit nakangiti ka pa rin at hindi nagagalit sa kanila, kabayan ko.

-Lloyd

🖼-ctto of all the pictures

27/04/2026

Sulyap sa Salamin

Sa bawat pag-ikot ng mundong malupit,
Puso’y tila pagod, puno ng pasakit.
Paano nga ba ang magmahal ng iba,
Kung sariling anino’y hindi makilala?

Naghahanap ng init sa ibang kandungan,
Ngunit sariling yakap ay kinalimutan.
Tila isang bintanang laging nakasara,
Takot na masilayan ang sariling ganda.

Huwag munang pilitin ang hindi pa takda,
Hayaan ang pusong huminga at kumalma.
Dahil ang pag-ibig na tunay at wagas,
Sa pagtanggap sa sarili nagsisimulang landas.

Binibilang ang mali, ang kulang, ang dumi,
Nilulunod ang boses sa gabi-gabing hikbi.
Paano aamin sa tapat ng salamin,
Kung ang sariling mukha’y kay hirap mahalin?

Akala’y kailangang maging perpekto muna,
Bago maging karapat-dapat sa mata ng iba.
Ngunit ang pag-ibig ay hindi isang premyo,
Ito ay pahinga sa gitna ng seryo.

Dahan-dahan lang, ’wag masyadong malupit,
Sa pusong matagal nang nagtiis ng pait.
Balang araw ang pag-ibig ay darating din,
Kapag natutunan mo nang sarili'y kupkupin.

- Mark Lloyd Amparo

25/11/2025

“Ako ang Kapitan ng Aking Paglalayag”

Sabi nila, sumabay ka na lang sa agos ng buhay,
Hayaang ang tubig ang magtakda kung saan ka dadalhin at hihimlay.
’Wag ka na raw pumalag sa ihip ng hangin at bugso ng panahon,
Dahil mas madali raw ang landas kung hindi ka kontra sa alon.

Sabi pa nila, huwag nang pilitin ang direksyong ’di para sa’yo,
Mas mabuting sumunod na lang sa takbo ng kapalaran ng mundo.
Parang bangkang lulutang-lutang, gaan ng daloy, tahimik ang paglayag,
At kung saan ka itapon ng agos—’yon na raw ang iyong dapat marating na pampang.

Pero naniniwala akong hindi gano’n kasimple ang paglalakbay,
Hindi ako sasandal lang sa agos na ‘di ko maintindihan kung saan papantay.
Hindi ko hahayaang ang tubig ang pumili ng pupuntahan ko,
Dahil may pangarap akong malinaw—at ako ang dapat humawak dito.

Hindi ako bangkang basta tinatangay ng ihip at agos na marahas,
Ako ang kapitan ng barkong ito—matatag, matapang, ’di basta nabubuwal sa unos at lakas.
Ako ang hahawak sa timon, ako ang pipili kung saan sisikat ang aking bukas,
Dahil ang tunay na naglalayag, hindi nadadala—kundi siya mismo ang lumilikha ng kanyang landas.
-Lloyd
🖼️-Ai

19/11/2025

"Luha Para sa Bukas"

Hindi na sa pag ibig tumutulo ang luha ko,
Kundi sa pangarap na hindi ko sigurado.
Habang tumatagal lalo kong nakikita,
mga pangarap kong kay hirap palang makuha.

Sa tagal ng proseso tila nakakapag taka
Bakit ganito kahirap makuha ang ligaya.
Mga pangarap na dapat naging motibasyon
Bakit sa pag tagal itoy nagiging ilosyon.

Naririnig ko sa gabi ang mga tanong na tila sigaw,
May patutunguhan ba ang bawat pagod sa pag hiyaw.
Sa ilalim ng ilaw, ako’y humihinga nang mabigat,
Hinahaplos ang pangarap na unti-unting lumalaylay sa aking balikat.

Pero kahit pagod na ang pusong naliligaw,
Pipiliin ko pa ring bumangon sa bawat umagang dumadalaw.
Dahil kahit malabo, kahit parang malayo ang bituin,
Patuloy akong susulong—di bibitiw sa laban hanggang makamit ko rin.

-Lloyd

06/11/2025

“Bilyon sa Bulsa, Baha sa Masa”

Dumating si Tino, bagsik ang dala,
Nag-alsa ang ilog, nilamon ng baha.
Handa ang tubig, pagkain, dasal—
Ngunit pagdating ng baha, wala nang sagabal.

26 bilyon Pesos ang sabi’y proteksyon,
Ngunit bakit pader ay puro ilusyon?
Sa halip na kanlungan—pader na papel,
Sa bawat agos, sigaw ang kapalit.

At 1.3 bilyon Pesos pang proyektong tinengga,
Habang libo ang luha, wala mang kalinga.
DPWH, saan dinala?
Bakit salapi ang unang naligtas, hindi ang madla?

Bumagsak ang bahay, bangkay ang inanod,
Alaala’y lumubog, kinabukasa’y tinapos.
Di bagyo ang tunay na kalaban—
Kundi korapsyong matagal nang halimaw sa bayan.

Magsama-sama, itaas ang tinig;
Gising ang lakas, ang galit ay apoy.
Kung bilyon ang ninakaw ng kasinungalingan,
Tayo ang bagyong wawasak sa kanilang kasalanan.

-Lloyd
ctto-🖼️

14/10/2025

"Sa Dulo ng Pag-ibig"

Akala ko noon, sapat na ‘yung magmahal,
‘Yung kaya mong ibigay lahat kahit masakal.
Pinilit kong intindihin kahit ako na ang nauubos,
Kasi sabi nila ganun daw pag totoo — walang lubos.

Araw-araw, naghihintay ng pabalik na tingin,
Umaasang maririnig din ang salitang “ikaw din.”
Pero sa bawat “kamusta,” may kasunod na “okay lang,”
Kahit sa loob ko, ako’y wasak at walang halakhak.

Hanggang sa dumating ‘yung araw na napagod na ako,
Hindi na ako umasa, hindi na rin naghabol sa’yo.
Tinignan ko ang sarili sa salamin, basag pero buo,
Doon ko nakita — may halaga rin pala ako.

Ngayon alam ko na kung bakit kailangan kong masaktan,
Para matutunang piliin ang sariling kapayapaan.
Kasi minsan, kahit gaano mo kamahal ang isang tao,
Hindi mo mararamdaman ang pagmamahal na gusto mo.

Ang pag-ibig na hinahanap natin sa isang tao,
sarili lang pala natin ang makakapagbigay.
~Lloyd
🖼️- Ai

11/10/2025

Kung sa panaginip lang kita mahahagkan,
Araw at gabi’y handa kong pagdaanan.
Sa bawat pag-idlip, ikaw ang tanaw,
Hanggang kamataya’y di kita bibitaw.

Kung sa dilim lang kita makikita,
Hihintayin ko, kahit tila wala.
Ang bawat sandali, sa isip naglalaro,
Ikaw at ako, sa pangarap nagtatagpo.

Kung kapalit nito’y di na magising,
Handa kong yakapin ang walang hangganin.
Dahil sa puso ko’y malinaw ang saysay,
Sa panaginip man o gising — ikaw ang buhay.

-Lloyd
🖼️- Ai

29/09/2025

Wakas ng Aking Kwento

Suko na ako, tatapusin ko na kaya?
Mabilis ba masyado,
hindi naman ito yung simula.

Naabutan n’yo ako dito na sa huling parte,
at kung iisipin n’yong ako’y nag-iinarte lang...
hindi n’yo alam ang bigat ng laman,
mga sugat na pilit kong tinatakpan.

Sa bawat ngiti, may luhang nakatago,
sa bawat tawa, may kirot na ayaw ipakita.
Pagod na ako, totoo ‘to, hindi biro,
gusto ko na sanang huminto sa lahat ng dusa.

Sa wakas ng aking kwento, wala nang kulay,
wala nang sigla, wala nang bukas na inaasahan.
Ang puso kong dati’y puno ng pangarap,
ngayon ay abo na lamang na tinatangay ng hangin.

Kung may makakaintindi man, huli na siguro,
ang mga salita ko’y bulong na lang sa dilim.
Ito ang huling pahina ng aking alaala,
at dito na rin nagtatapos ang aking paghinga.

-Lloyd
Signing off

21/09/2025

"Dangal ng Pilipino, Dungis ng Gobyerno"

Pilipino ako, taas ang bandera,
Dugo’y nag-aalab, tapang ay dakila.
Sa wika at kultura, ako’y nagmamalaki,
Sa lahing kay ganda, walang makapapawi.

Ngunit gobyerno’y wasak na sandigan,
Puno ng kasakiman, pawang kasinungalingan.
Habang mamamayan ay baon sa kahirapan,
Sila’y nagpapasasa sa yaman ng bayan.

Bansa kong mahal, sa puso’y dakila,
Ngunit ang pamahalaan, tunay na kahiya-hiya.
Kung ginto ang lahi, bakit nagdurusa?
Sa kamay ng tiwali, bayan ay nagigiba.

Mahal ko ang bayan, pag-ibig ay tapat,
Ngunit sa gobyerno, talo ang bukas.
Sa dibdib ng tao, apoy ay nag-aalab—
Bayan ay atin, gobyerno’y balakid lamang.

-Lloyd
🖼️ ctto

Aklat ng mga Tula

20/07/2026

17/05/2026

27/04/2026

25/11/2025

19/11/2025

06/11/2025

14/10/2025

11/10/2025

29/09/2025

21/09/2025

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request