OVGG - Dialectwerkgroep, Ketelhuis (2026)

18/11/2025

Boks kapot - Wim Epskamp

Wi-j gingen tussen Kesmes en ni-joor op de electrische fiets naor Dörkum in plaats van met de auto, umdat wi-j de letste twee dagen ’n betjen te zwoor getaofeld hadden samen met de familie. ’t Was ’n idee van mien schatjen um op de fiets te gaon, want zi-j kreeg de boks niet meer goed dich. Bi-j ’t anklejen ’s marges was eur de rits van de spiekerboks geknap, de tändjes greppen niet meer in meka en iedere keer as ze ‘m dich daej töt baovenaan, ging e aan de onderkant weer los. “Dat die boksen altied zo motten krimpen in de was. He’k ‘m nog wel met de bonte was metgewassen op veerteg graden en nog wödt e mien te klein. Wi-j gaon vanmiddag naor de stad en dan koop ik mien ’n ni-je boks, en i-j könt ook wel wat ni-js gebruken. Ik heb vanmargen in de krant gelaezen dat d’r aoveral uutverkoop is en dan mo’j derbi-j zun.” Zei mien eigeste lieve deern.

Zo gezeg, zo gedaon, ‘t was wel ’n betjen kold, maor door geven wi-j beien niks um. Wi-j klejen ons goed an. Dikke jas, handschoenen en ’n muts op. Ik stao bi-j de kapstok en zuuk nao mien echte Gelderse muts. Zeg mien deerntjen: “i-j hoef ‘m niet te zuken want den heb i-j gisteren aan de ni-je veurzitter van d’Eigenspraok gegeven.” Mo’j wetten dat den met ’n smoesjen bi-j ons aan de deur was en hi-j vroeg of e zien muts messchien bi-j ons had laoten liggen. Bun’k zo gek gewes en he’k mien mooie Gelderse muts afgegeven. “Ik dank ow vriendelek” zeg e en ’t mutsken zat ‘m as gegaoten op zien bolle köpken. Maor goed, ik had nog ’n olde muts den ik al ‘s had gekregen van mien olde baas, woor ik de letste paar joor heb gewerk. “Dén muts is van de Jehova’s Getuigen gewes en doorum mag i-j ‘m hemmen, want i-j könt ok altied ontzettend dom praoten. Ik vin dat e wel bi-j ow pas”, zei den mispunt.

Wi-j kommen zo kold as ’n köttel in Dörkum an en naodat mien deerntjen veur de zovölste keer miljonair dreigen te wodden, naodat ze weer ‘t endejoorslot van de Staatslotteri-j had gekoch, gingen wi-j bi-j Clemens & August Brenninckmeijer de winkel in. Buten stong met grote letters ‘Sale 3 halen 1 betalen’ en mien deerntjen zei: “sale dat is ’t zelfde as vrogger uutvekoop heb ik gelaezen.” Laoten wi-j eers moor naor baoven
gaon dan kun i-j ook effen kieken naor ‘n ni-je boks, want ik heb toch altied langer neudeg.” Goed, ik zuuk mien ’n boks uut veur €39,95 en d’r steet bi-j da’j de duursten af mot raekenen. Ik zeg, gehaaid da’k bun: “as wi-j now nog twee dingen uutzuken die niet duurder zun, dan he’w mooi dri-j stuks kleer veur dat geld.” Dus ik zuuk mien nog ’n vest en ’n blouse met ’n slipaover uut. Mét kump d’r zo’n winkeldeerntjen en zeg dat ’t ook veur de damesafdeling meugelek is. “U kunt bijvoorbeeld hier een of twee dingen nemen en beneden bij de dames een derde deel.” Door gingen mien inkopen, compleet deur de war gemaak deur zo’n kwakerd op hoge hakken.

Mao goed, ik leg ’t ves weer trug en wi-j gaon naor onderen. Mo’k wel effen kwiet da’j met de gewone trap naor onderen mot, naoda’j met de roltrap naor baoven kunt. Mien schatjen begint deur de rekken te schommelen en ze kik naor heur maot. Inéns slaak ze een klein kreetjen: “dit is precies mien maot”, ze pak d’r ’n paar uut ’t rek en eur gezich sprink op onweer. Ik vraog wat der is en alle andere vrouwen draejen zich naor ons um, toen ze met stemveheffing begon: “mo’j kieken in bi-jnao alle boksen zitten gaten en bunt de kni-jen d’r uut.” Ik zeg dat dat tegeswoordeg normaal is en dat de blagen van vandaag de dag ’t mooi vinnen um met gaten in de boksen te lopen. Ze wödt kwaod en hink de boksen weer trug en zeg: “a’k met ’n kapotte boks wil lopen ha’k den olden van thuus ok wel aan können doen, kom wi-j gaon naor huus.” Ik bun snel weer naor baoven gegaon en heb mien ’t ves weer teveurschien gehaald. Ik had veur €39,95 ‘Drie halen één betalen’ en mien boks was niet kapot.

04/03/2025

‘t Veurjoor kump d'r aan🌞 - Wim Epskamp

As de zon zich as een golden plaat löt zien, warm straolend in 't water van de Strang. Gepak in mien dikke jas, 't vrös 'n graad of tien, de winter is zo kold 't duurt mien völ te lang.

Op mien dagelekse rondgang in de margen loop ik rustig langs den mooie kronkelende Strang. Gao dan in de richting van 't mooie Engbergen, ik loop dan gemudelek gao mien eigen gang.

Gao wieder op 't harde dreuggevroren paedjen, zie 't bruggesken met den ronde pokkel en 't bos. In 't pad: hier en door 'n dichgevroren gaetjen, vuul ik ni-je krachten, wet da'k hier waezen mos.

Kom ik nao 't bruggesken in 't witgevroren gres, Ik loop 't bultjen op, woor ens 't hettenkamp toen was. Gaetjen in de boom, woor de boomklaever het zien nes kiek um mien hen en loop now deur met stevige pas.

As de specht hangend in de boom geet bateren, de toetvink tjilpend zingt zien hoogste lied. De eend en gans weer ruziemakend snateren, dan is gelukkig 't veurjoor in 't verschiet.

23/01/2025

Dialectaovend met mooie verhalen
Op woensdagaovend 23 oktober organiseerde de OVGG Dialectwerkgroep een aovend vol met verhalen en gedichten völal uut eigen werk. Twee uur lang kwamen diverse onderwerpen veurbi-j zoas aover jeugdherinneringen van de veurlaezers, vremp gaon en vakantiebelaevenissen. Maor ook serieuzere onderwerpen zoas oorlog en vrede. Aan de hand van een laesplänkske werd ook nog effe stilgestaon bi-j de spelling van ’t dialect. De aovend werd goed bezocht. ‘t Kaetelhuus zat bastens vol. Zo’n 60 bezukers genaoten van de veurdrachten maor ook van de deur Thea Broekhuizen gebakken koek. Die smaakte prima bi-j een köpke koffie of thee.
Dank aan de leden Maaike Arts, Melanie Roseboom, Joop Keurentjes, Wim Epskamp, Jan Wilbrink, Diny ten Brink en Thea Broekhuizen.
Kortum een zeer geslaagde aovend, zeker veur herhaling vatbaor in 2025!

Op de foto:
- Nestor Joop Keurentjes lis veur uut eigen werk en Maaike Aerts met eur gedichtjes.

11/01/2025

Te diep in’t glaesken 🥂 - Wim Epskamp
Iederen zondag zat ik achterop de drager, mien jongere zusken veurop de stang en de drie oldere deerns samen op twee fietsen op weg naor Zillewold. Bi-j drogist Emaus sloegen wi-j dan rechsaf ‘t Melkvonder op. Ik kek mien vader altijd in de rug atte an’t vertellen was wat d’r allemaol te zien was. Mien jongste zusken was nog niet geboren en mien oldere bruur ging nao de kerk altijd bi-j
Schepes biljatten of op de bult bi-j De Boys voeballen, dus ze waren d’r niet bi-j. Mien moeder fietsen achteran, dan kon ze ons allemaol goed in de gaten hollen.
Wi-j waren dizze keer onderweg naor ‘t vejoordagfees van opoe Zillewold.
Wi-j hadden ook een opoe Ullef namelek, zo konnen wi-j ze goed uut mekaar hollen. Ik was nog maar vier en mien zusken nog gin twee joor toen wi-j zingend ,,We zijn d’r bijna” de hoge brug aover liepen, want fietsent, door wasse te hoog veur. Naodat wij-j bi-j Van Balveren aovergestaoken waren en de bult van de Botterweg hadden bedwongen, gingen wi-j net veur café Renzen links af en wi-j stonden precies um tien uur veur vaders oldershuus. Wi-j begonnen buten al te zingen “Lang zal Opa leven, lang zal Opa leven”, toen ze beiden in de daeldeur stongen en ons hartelijk goeiendag zeien. Wi-j mossen opa filisiteren maor de deerns wollen ‘m niet kussen , want hi-j prumen en hi-j had altied een klein sötterstreepken in beide mondhuuk zitten.
Dus de handen wedden geschut en opa kreg net as ieder joor een ni-je pet bi-j Dut Jansen gekoch en deur mien moeder een paar eigengebreide zök. Wi-j waren ‘t eerste bezuuk, dus mien zusken en ik rennen geliek naor ‘t tutenhok. Wi-j mossen eers deur de schuur onder de tabaksblajen deur en dan kwamen wi-j in ‘t nachhok. ‘T was ‘t joor 1950 en mien opa had in de oorlog altied zelf tabaksplanten geplant en d’r eiges sigaren van gedrij-jd en
dat hette nog jaoren lang doornao gedaon. Mien zusken en ik hadden de tuten goeiendag gezeg en een paar versgelegde eier naor de kökken gebrach toen zo langzaam de res van de famillie kwam anweien. Wi-j waren wel met een stuk of ach blagen en ‘t ging d’r mien op jong!! Wi-j mossen allemaol buten of op de dael blieven. Alle blagen (behalve mien zusken) gingen buten in de bongerd spollen en wi-j hadden met een glaesken ranja en eigengebakken kuukskes de grootste schik. De olde lu-j hadden ‘t binnen onder ‘t genot van een brandewientje met suker ook naor de zin.
Mien olders stonnen al een half uur op ‘t punt um naor huus te gaon, maor bleven maor an’t kwaken aover van alles en nog wat. Opoe Zillewold had samen met mien oldere zusters de smerige glazen, köpkes en schötteltjes al bi-j den mooie kaoperen pomp gezet um afgewassen te wodden. Opoe wol ‘t zelf ‘t liefs afwassen as wi-j weg waren want ze was zuneg op eur goeie sevies. Mien vader kwam naor buten en riep ons bi-jmekaar omda’w naor huus mossen. “Woor is den kleinen blaag dan gebleven” vroeg pa, “wi-j
hemmen eur al een hötjen niet meer gezien” zeien de andere blagen. Wi-j eur allemaol roepen en in een keer heuren wi-j een heel klein hiksken achter ‘t gedien van de kökken woor ‘t zinken tijltjen stong met ‘t smerige servies en de borrel glaeskes. Pa schuf ‘t gedien aan de kant en door zat ons grietjen met een laepeltjen al ‘t aovergebleven suker uut de glaeskes te laepelen en ze had al een heel rood bölleken. Alle moeders inclusief opoe in paniek, maor
mien vader bleef rusteg en ik kreeg de opdrach um samen met mien zusken achterop de fietsdrager te gaon zitten en eur steveg klem te zetten tussen mien en de kont van Pa.
Onderweg naor huus had ik gin kind aan eur. Ik hiel eur steveg vas en zörgen d’r veur dat eur köpken mooi klem zat tussen de mienen en vaders kont.
Thuus gekommen wier ze in eur ledikantjen geleg en ze sliep de hele dag deur töt de andere margen zes uur, want dat was bi-j ons de tijd dat wi-j op mossen staon.

11/01/2025

In ’t hoge gres 🌱
Ik wet wel, datalsik hier stao te praoten, jullie denken zi-j kump pas net kiekn. Dat kan wel zun, maor ik heb al een vrögger. Een tied waor ik met völ plezier an terug denk. Een tied waorin computerspelletjes net kwamn, waor nog op krijtborden geschreven wed en waor kinder nog buuten spölen als ze thuus kwamn.
Ik had gin hekel an school, maoralsde bel ging, war ik ble-j weer thuus te zun. Al mien vriendjes woonden in ’t dorp. Vlak an de school en konden daor op de vuut naortoe. Maor als ik naor huus moes, dan war ik eerst ’n vieftien minuten an’t fietsen an.
’t Was nog steeds Gendringen, maor wi-j spraken aover ’t buutengebied. Wi-j woonden op de Wals. Een mooi pletzke of beter, ’n gehucht, waor mien wiegske het gestaon. En heel eerluk, als i-j ’t dorp uutri-jt, kom ie toch de mooiste plekken tegen? Uutgestrekte vlaktes, koeien, schaopen, maor ok gres. Völ gres. Ik vond ’t altied magisch. 4 mei was dan mien oma jeurig. De ganze familie kwam veur een köpke koffie met wat lekkers d’r bi-j en als wi-j geluk hadden, had zi-j ok bowl gemaakt. En wi-j waren helemaol gelukkig als wi-j d’r een dikke toef slagroom op kregen.
Afijn, rond die tied is ’t alweer ’n lange tied mooi weer gewest. ’t Gres mooi hoog in de wei, klaor veur de eerste snee. Een fantastische plek om net als de hazen in ’t leger te zun. Niet dat wi-j echt in ’t leger zaten, maor als kind bu-j tot alles in staot.
Samen met mien neven spraken wi-j af um daor te gaon spelen. Gewapend met ’n tak kropen wi-j deur ’t hoge gres. Op zoek naor slachtoffers. Stil, liggend op de buuk, rondkiekend naor beweging. Her en der sprong d’r een haas weg, die schrok zich de schompes natuurlijk als wi-j dichtbi-j getijgerd kwamen. Wi-j gingen op in ’t spel, werden fanatiek, totdat…
“Waor bun jullie?” Daor was de stem van mien oma. Zi-j was de bowl an ’t inscheppen en had ons niet meer veur ’t huus zien spöllen. Omdat wi-j niet vlot genoeg bi-j de poort waren, kwam onze grootmoeder daor al angelopen. “Bun jullie wel helemaol goed wies?! Zo in ’t hoge gres gaon liggen, mo’j kiek’n. Alles lig plat!” Nao een flinke uutbrander kregen wi-j ’n hark met zodat wi’j de grespollen weer overend konden kriegen. Met ’t zweit op de rug kwamen wi-j binnen, waor de ganze familie zat te praoten op de verjeurdag van oma. Tied veur ’t kommetje bowl dat al veur ons klaor stond, wettend dat wi-j volgend jaor weer in’t hoge gres zullen liggen.

11/01/2025

Reuskes maken - Jan Wilbrink
De OVGG dialectwerkgroep hef as een van heur speerpunten ons mooie dialect onder de aandacht te brengen bi-j de jeugd. Jan Wilbrink en Melanie Roseboom hemmen in het naojoor een gastcollege verzörgd bi-j ‘t Zone.college in Doetinchem. Een groep van 16 enthousiaste jongeren kreeg van Melanie uutleg in ‘t dialect aover de betekenis van Naoberschap en specifiek ‘t maken van reuskes veur brulften. Melanie vertelde bevlaogen aover disse traditie woorbi-j de vrouwen vaak de reuskes maakten en de mannen die in de dennenbeum hingen. Dat ging dan onder ‘t genot van ‘n drankje.
De jongeren mosten zelf aan de slag met ‘t maken van de reuskes en slaagden door nao enkele pogingen goed in. 'T eindresultaat (wel een betje plodderig)

30/12/2024

Roken - Jan Wilbrink

In januari het iedereen goeie veurnemmens. Stoppen met roken is d’r ook zo ene. Vaak bun die veurnemmens in februari al weer veurbi-j. Maor a’j ow bes doot dan lukt ’t um definitief te stoppen. Roken is immers bewezen zeer slecht veur de gezondheid. I-j kunt d’r allerlei soorten ziektes van kriegen zoals long- en slopdarmkanker en COPD. Roken is ook zeer slecht veur de conditie. I-j komt aan het hoesten en kwalsteren. Ook a’j as niet roker in contact kom met de rook van sigaar, sigaret of piep is dat slecht. Vrogger wisten ze volgens mien niet dat roken zo slecht veur ow was. I-j kon ook aoveral sigaretten kopen, in de levensmiddelen zaken, cafe’s en de pakjes zaten in automaten woor i-j dan een paar gulden in stopte woornao i-j deur middel van het intoetsen van een keuzeknop ‘t rokertje teveurschien kwam. Mensen rookten toen op straot , onder het werk en tiedens het aeten. Ik wet nog dat mien olders en later ik zelf tussen ’t warme aeten en de pudding onder het genot van een sigaretje ‘t aeten lieten “zakken”. Ook de leraren op school rookten tiedens ‘t lesgeven in de klas. Ik had een leraar aardrijkskunde den een piep rookte met karamel geur. As ik mien ogen sluut ruuk ik ‘t nog. Smerig! Ik zat veur in de klas en mos bijna kotsen van den lucht. Ook tiedens autoritten rookte mien moeder terwijl mien bruur, mien zus en ik op de achterbank zaten. De ramen bleven geslaoten. As wi-j dan op de plaats van bestemming kwamen kwam er nao ‘t aopenen van het autoportier eerst een walm rook naor buuten veurdat mien moeder uutstapte. Je wist niet better. Mien moeder rookte wel z’n 35 sigaretten per dag. Mien vader was een matige roker. Tussen de middag kwam hi-j thuus lunchen en nao de lunch rookte hi-j een Winfield sigaret in zien rookstoel. Dat was een luie stoel waorvan i-j de leuning kon verzetten. In mien herinneringen rookte vrogger de minder bedeelden altied halfzwaore of zwaore s**g van Van Nelle. Dat waren van die donkerblauwe päkskes met vloeitjes van het merk Mascotte. De vrouwen rookten völal filtersigaretten zoals Belinda en Pall Mall export. Later kwamen door ook nog menthol -sigaretten bi-j. Ik heb zelf altied Samson S**g gerookt. Ik kreeg as snotneus van 17 jaar altied 1 päkske s**g in de waek van mien olders. Onvoorstelbaar now. Ik kan nog steeds een “sjekkie draejen”. Dat zit nog steeds in mien vingers. Ook in restaurants werd gerookt tussen de maaltieden deur. ‘T was zo verslavend en dus heel moeilijk um te stoppen. Veural wanneer i-j altied aover de longen rookte. Ook bi-j TV uutzendingen werd er volop gepaft. ‘T was stoer! Wanneer i-j stopte ging i-j vaak snoopen en kwam i-j 5 töt 10 kilo bi-j. Mede daor overheidsmaatregelen is ‘t roken erg duur geworden en is bi-jnao een luxe artikel. Ik bun zelf op mijn 15e begonnen met roken en op mien 35e leavensjoor gestopt met roken. Maor…. Nog steeds vind ik ‘t lekker ruuken. Niet in een restaurant of in een kleine ruumte maor wel onder het genot van een biertje, wientje of cognacje een lekker sjekkie roken. Dat doe ik nog wel eens in mien dromen. Echter ik kan er good afblieven as ik denk aan de ellende die ‘t roken ook veroorzaken.

19/11/2024

Een rood leren jasje 🧥- Joop Keurentjes

In mien appartementje op de aloude Dru-locatie hink aan de kapstok in het halletje een vuurrood leren jesken dat het toebeheurd aan mien lief Annie. Dat jesken ston heur geweldig, as ze ‘t aanhad lek ze wel tien joor jonger. Dat alleen al miek het heel biezunder. Het is ook nog een jesken met een verhaal. Een mooi en komisch verhaal dat zien oorsprong vindt in Alanya Turkije. Alanya is een van de drukst bezochte badplaatsen aan de Turkse Rivièra. Wi-j waren door in 2006 met een bevriend stel, Bert en Elly, twee waeken op vacantie. De dagindeling was wisselend, de ene dag gingen wi-j met een excursie het land in en de volgende dag was dan altied een rustdag. Dan ging ‘t noor ‘t strand, een mooi hagelwit strand met alles derop en deraan. Dan zaten wij door onder een grote parasol te kaarten, Amerikaans jokeren, ‘grof’ geld verdienen en verliezen.

Van het hotel naor het strand was zo’n kleine tien nminuten lopen. Aan het end van de straot – dich bi-j ‘t strand – stond Jusuf met een kledingstalletje. Turken hollen van sjieke kleding, mooie pakken en aoverhemden veur de heren, en felgekleurde bonte jurkjes veur de dames. Jusuf – zien naam ston met koeienletters baoven op zien kraom geschreven – had een uutgebreid assortiment bloesjes, T-shirts, truitjes, jasjes, sjaaltjes, petjes. Alles in alle soorten maoten en kleuren, een snoepwinkeltje veur de dames.

Het was de eerste margen da’w naor ’t strand gingen meteen al raak: ,,Effen snuffelen’’, zegt Annie. As wi-j doornao wiejer lopen zeg ze tegen mien: ,,He’j dat roje jesken door ok zien hangen?” Natuurlek had ik dat gezien, mooi met een hangertjen op een prominente plek. Later op ’t strand kömp ze der nog weer effen op trug: ,,A’w vanaovend truggaon vraog ik toch effen of ik ’t mag passen”. ,,Mo’j zeker doen”, opper ik nog, in de veronderstelling dat ’t wel ’n mäötjen te klein zol zun. Wiejers wed de dag in een ‘dolce far niente’ deurgebrach, af en toe onderbraoken deur een pötjen kaat en een vekoelend drankje.

Eendrachtig en in hoog steenkaolenengels vraogen wi-j, nao weer een snuffelronde, op de trugweg naor ons hotel of Annie ’t roje jesken effen mag passen. Jusuf knikt minzaam en aoverhandigt glimlachend ’t bewuste kledingstuk an Annie. ’t Past heur as gegaoten, ze paradeert zo trots as een pauw veur de kraom hen en weer en kik effen in ’t spiegeltjen wat an de ziedkant in de kraom hink. Ze krig der steeds meer schik met, ok mede deur ’t uutgebreide deskundige commentaar wat de achterban allemaol te berde brich. Dan zeg Jusuf in onvervalst Achterhoeks: ,,Mevrouw, ’t jesken steet ow geweldig”. Wi-j kieken meka an asof wi-j water zien branden. ,,Krieg now wat”, zeg Thea, ok niet op heur mundjen gevallen, ,,woor kom i-j dan hen?” Dan dut Jusuf zien vehaal: Hi-j zegt: ,,ik bun in Wenterswiek geboren, opgegruujd en naor school gegaon. Mien vader werken door op een textielfabriek as gastarbeier, mien olders hemmen joren in Wenterswiek gewoond, maor wonen now weer in Turkije. Toen’k twintig was bun’k hier met een handeltjen in textiel begonnen.

Een biezunder vehaal, soms is de wereld kleiner a’j denkt, vonnen wi-j. Veur Annie was dit een mooi moment um de onderhandelingen aover de pries van ‘t jasjen te starten. Dat der onderhandeld mos wodden ston veur heur as een paol baoven water. Dat was ok ’t liefste wat ze altied dei in dat soort zaken. Ik bemoeien der mien dan ok nooit met want had der een gruweleken haekel an. Meestal liep ik een endjen weg en dan heuren ik later wel wat ’t opgeleverd had.
,,Mo’j mien ’s in onvervals Achterhoeks effen vetellen wat dit jesken dan wel kosten mot.” Jusuf wiebelde peinzend met zien heufd, trok een zunig snuutjen en kwam toen met een bedrag van etteleke duzenden Turkse lira’s, mao wi-j mochten ok in euro’s betalen, zei e. Wi-j sloegen an ’t raekenen en kwammen uut op 165 euro. Dat sloeg in as een bom. ,,In nog gin 165 joor”, zei Annie quasi verontwaardigd.” Wi-j wazzen ’t volledig met heur eens, völs te duur en mieken anstalten um deur te lopen naor ’t hotel. Woorop Jusuf de gemoederen trachtte te kalmeren deur de pries an te passen. ,,Mevrouw, mevrouw, as Achterhoekers onder meka za’k ow matsen, 150 euro en dan is e van ow”. ,,Honderd euro en gin cent meer,” is ’t tegenbod van Annie. Met een alleszeggend wegwerpgebaar van Jusuf is de discussie geslaoten.

Onderweg naor ’t hotel zeg ik tegen heur: ,,I-j heb nog bi-jnao twee waeken um te sjacheren, Jusuf zal der nog wel wat af doen.” ,,Da’s ‘m dan geraojen ok en as ’t mot wi’k der nog wel een tientjen bi-j doen, ik vin ’t een heel mooi jasjen en ik wil ‘m graag hemmen, mao 110 euro is de uuterste pries.” Twee dagen later, opweg naor ’t strand hieng ’t jesken der niet meer. Lichte paniek, zol toch niet vekoch zun ….? Bi-j naovraog zeg Jusuf: ,,Ik hep ‘m veur ow bewaard en weggehangen.” ,,Aa….h, da’s een goed teken,” laoten wi-j ons ontvallen, ,,mao dan mot der toch nog wel een betjen van de pries af.” Jusuf grijnst en wi-j gaon opgewek richting strand. Um an disse langlopende soap een end te maken, nao ongeveer een waek onderhandelen en soebatten aover een paar euro’s kwammen beide parti-jen toch tot een aovereenkoms. Jusuf was gezak töt 130 euro en Annie had heur uuterste bod 110 euro in stelling gebrach. Dat leidde uutendelek töt een schikking, ’t veschil wed gedeeld. Veur 120 euro moch Annie ‘heur’ jesken metnemmen.

Now, zovol joren later hink ’t jasjen nog steeds bi-j mien an de kapstok. De sporen van de tied en de gevolgen van weer en wind en menige plensbui zun dudelek zichboor. Het jesken het zien diens wel bewezen, mao is der in mien ogen alleen maor mooier op gewodden. Een kosboor souvenir van een geweldig mooie tied.

OVGG - Dialectwerkgroep

18/11/2025

04/03/2025

23/01/2025

11/01/2025

11/01/2025

11/01/2025

30/12/2024

19/11/2024

Address

Website

Alerts

Contact The Establishment

Shortcuts

Share

Listing takedown request