Erik Krikke - Auteur en Spreker

Startpagina
Nederland
Steenwijk
Erik Krikke - Auteur en Spreker

Ik vertel verhalen in boeken, voorstellingen en lezingen over het leven zoals het loopt: vaak mooi, soms pijnlijk. Maar ook met je naasten.

Schaamteloos eerlijk, herkenbaar en onverwacht licht. Intieme verhalen die je raken, ontroeren en mensen verbinden. Na een lange zoektocht heb ik mijn trauma’s, PTSS en andere mentale uitdagingen een plaats in mijn leven kunnen geven. Ik heb de lessen uit mijn herstel omgezet in een positieve levenshouding die ik deel in mijn boeken, tijdens (theater)lezingen en als Ervaringsdeskundige GGZ tijdens

individuele trajecten herstelondersteunende zorg. Hiermee wens ik anderen hoop te geven, te inspireren en te ondersteunen om hetzelfde te bereiken. Meer rust, plezier, geluk en een veel betere relatie met jezelf. Ik gun je dat je dezelfde rust en vrijheid mag ervaren als ik, maar dan sneller en met minder gedoe.

08/06/2026

Sommige liedjes zijn speciaal. En nog specialer is het om zo’n liedje dan samen te spelen.

Op een schaal van 1-10, hoe nieuwsgierig zijn jullie?

To be continued.

Artiest: Papa Roach

07/06/2026

Ziet dat er een partijtje knus uit?! Ja toch! Wat een mooie plek! Er staan twee data met potlood gereserveerd voor de eerste try-outs van mijn nieuwe voorstelling. Achter de schermen nog wat praktische zaken afstemmen en regelen en dan kan de handtekening eronder. En dan mag ik de data de wijde wereld in slingeren! Doodeng, maar tegelijk geweldig!

Ik heb de laatste weken, maanden geschreven, geschrapt (al dan niet onder zachte dwang van de regisseur), herschreven en opnieuw begonnen aan het verhaal, of nee, de verhalen, die ik wil vertellen. En man o man wat is er veel veranderd sinds mijn eerste voorstelling. Op zich logisch, want ik ben veranderd en daardoor zijn mijn verhalen ook veranderd, maar betekent ook loslaten… best lastig ook…

Komende weken ga ik nog hard aan de slag om alles verder vorm te geven en de voorstelling helemaal van mij te maken, met daarbij ontdekken en voelen waar het (nog) schuurt, raakt en waar de lucht zit. Maar sinds dit weekend kan ik het hardop zeggen: HET GAAT GEBEUREN! En heeeeeel binnenkort maak ik de data bekend. Whoehoe! En ik zit hier met een glimlach van oor tot oor.

En knikkende knieën.
En zweet op plaatsen waarvan ik niet wist dat het kon zweten..

Wordt vervolgd!

31/05/2026

Normaal gesproken vertel ik hier over dat ik op een podium mag staan en over hoe bijzonder dat blijft. Vandaag even niet. Vandaag zet ik graag dochter Noa in de spotlight! Morgenavond 1 juni speelt ze in Metropool Hengelo haar eindshowcase van het eerste jaar podiumacademie, hoofdvak gitaar. Vier nummers. Daarmee rondt ze haar eerste jaar af. Ennuh, met een positief bindend studieadvies, hoppa! Hoe trots kunnen Linda en ik zijn?! Juist ja!
Wat wij leuk zouden vinden: wil je Noa succes wensen? Geef dan een ❤️ of laat even een reactie achter. Weet zeker dat ze dat supertof vindt!

Lieve Noa, dream big little one! Zet ‘m op en geniet van ieder moment op dat podium❤️

30/05/2026

“Maar wat wordt er anders dan? Of ga je iets compleet nieuws doen? Wordt het weer een persoonlijk verhaal? En kan ik mijn partner meenemen? Of wordt het dezelfde lijn, maar dan doorgetrokken naar nu?”

Zomaar een selectie van berichten uit mijn Messenger-inbox, sinds ik heb gedeeld dat ik terugkeer in de theaters. Ik merk dat ik er nog geen kort antwoord op heb.

In mijn hoofd was het helemaal aan het begin kraakhelder: mijn verhaal in een nieuw jasje. Totdat Thijs, regisseur en meesterverteller, zei: “NEE. Niet doen. Zo groot is het niet. Of juist wel.. en dan krijg je zes voorstellingen in een avond. Houd het klein, breng het terug naar een moment. Daar zit je verhaal.”

Lekker dan. Aan banden gelegd. Teugels aangetrokken. Daar vond ik wel wat van, zeg maar. Pas veel later zag ik in dat hij gelijk heeft. Ik heb nogal de neiging om alles te willen vertellen. De hele route met alle afslagen, alle drempels en ieder kruispunt. Thijs: “Dat onthoudt niemand. Onthoud jij een hele route? Nee,toch. Mensen onthouden een moment. Die ene seconde waarop iets verandert, zonder dat je precies kunt uitleggen waarom.”

Mooi! En waar. Dus daar ben ik mee aan de slag gegaan. Niet weer het hele verhaal van A tot Z, maar dat ene moment waarop iets begon, of veranderde. (Oooh zo lastig om geen spoilers in dit stukje tekst te verwerken, ha).

En nu? Waar sta ik nu met het verhaal? Nou, door alles kleiner te maken, gebeurde iets geks. Nieuwe verhalen. Heel andere ingangen. Dingen die vroeger verborgen bleven, krijgen ineens een podium, terwijl andere, ook de veel grotere of zwaardere verhalen, gewoon helemaal verdwijnen.

“Kill your darlings”, zei Thijs. “En anders doe ik dat wel.” Dat deed-ie ook.

En het gekke? Het verhaal werd helemaal niet kleiner. Het werd veel preciezer en daardoor groter.

Even afsluiten als dagblad met de stelling van vandaag: we onthouden vrijwel nooit de hele route, maar altijd wel dat ene moment waarop je later denkt: daar ging het anders. Toch? (Zoekt de bevestiging hahaha)

28/05/2026

Wat er vandaag weer gebeurde is groter dan een verhaal. Het gaat over mens zijn, herkenning en over wat niet wordt gezegd.

Volg me gerust als je meer van dit soort verhalen wilt zien.

27/05/2026

Vanmorgen vloog mijn laptop bijna door het raam. Ja echt, zo begon de dag. Druk op het werk met grote, intensieve klussen en dan komt er ineens zo’n moment dat het vastloopt in m’n hoofd. Ik zie kraakhelder wat er moet gebeuren om processen te vergemakkelijken, maar ik krijg het niet voor mekaar. Syntax error. System overload. Ik kon me nog net bedwingen om de laptop vliegles te geven. (Flashbacks naar ikea-kastje… het laatje op het dak van de schuur..). Wat mooi was, was dat ik er niet in bleef hangen (schouderklopje voor mezelf). Even naar buiten, kop koffie, ademhalen….

Maar gelukkig ook weer mooi nieuws, want er kwam een nieuwe boeking binnen voor een lezing en ik heb een goed gesprek gehad met de regisseur over de repetities die we gaan doen en het plannen van een of meerdere tryouts. Echte tryouts, opbouwen vanaf nul met publiek erbij. Dat belooft bijzonder te worden en ligt mijlenver buiten mijn comfortzone. Vroeger was een tryout voor mij een reguliere voorstelling die perfect moest zijn, alleen voor een klein publiek (jaja zo weekt dat in mijn hoofd). En nu wordt dat helemaal anders. Wel met een klein publiek, maar het podium als speelplaats: scenes proberen, kijken wat er gebeurt met mij en de zaal. Wat is mooi en wat is misschien overbodig? Wat ontstaat er nog extra tijdens spelen voor publiek. Hij laat het zo leuk klinken, maar het loopt me al bijna dun door de broek… volgende week stap ik het theater binnen om de data af te stemmen….

Gelukkig vanavond even niks. Lekker met Linda even wat ‘we-time’ ook wel ‘wine-time’ en kletsen over de leuke dingen. Dat is veel fijner dan te blijven hangen in vliegles-modus.

Ben wel benieuwd, hebben jullie ook zin om te komen kijken en te zien hoe ik mogelijk gruwelijk sta te stuntelen of op m’n snufferd ga? Leuk joh!🤣🤣🤣

26/05/2026

Amper te bevatten dat het alweer ruim vijf jaar geleden is dat ik avond na avond mijn verhaal Operatie Geslaagd vertelde in het theater. PTSS, mentale ellende. Alles erop en eraan. (Je hoeft geen psych te zijn om op de foto in mijn ogen te zien wat er speelt). En de ijdele hoop: op een dag ben ik er daar klaar mee. Niet dus.
Je bent niet klaar met dingen uit het verleden, je leert er anders naar kijken. Dat was een wijze les voor me. En het is waar.

Sinds ik verteld heb dat ik binnenkort terugkeer in het theater (zelfde podium, andere Erik), gebeurt er iets wat ik niet heb zien aankomen. Heel veel organisaties boeken me opnieuw om dat eerste verhaal weer te komen vertellen.

He?! Ja dat verhaal dat ik vertelde in een heel andere periode van mijn leven. Toen er ook nog nauwelijks openlijk werd gesproken over mentale gezondheid. Toen mijn boek en voorstelling bijdroeg aan het doorbreken van die stilte. (Zeg ik niet zelf, dat doen anderen!). Maar goed, dat verhaal komt dus nog steeds aan bij mensen.

Dat zegt iets. Over toen en nu. En ergens geeft dat nog meer bevestiging over wat ik nu aan het maken ben. Ja, die nieuwe voorstelling begint steeds meer vorm te krijgen. Ik heb zelfs zojuist contact gelegd met een theater hier in de stad om te huren als repetitieruimte, montageplek en try-out locatie. Klein, intiem en spannend, want dit is precies het soort locatie waar ik me niet kan verschuilen achter een grote bek. Hier kan ik me niet verstoppen.

Wat ik nu vooral voel, juist doordat ik weer zoveel wordt gevraagd om te vertellen, is wat ik met de nieuwe voorstelling wil toevoegen. En dat gaat dus niet om vervangen. Het gaat om verder gaan. En zal ik je eens wat vertellen? Dat voelt precies goed.

Liefs, Erik

24/05/2026

Vandaag alweer twee jaar getrouwd met mijn lieve Linda. Met jou is alles leuker! Samen lachen (ja ook mijn gekke trekjes en ellenlange gebruiksaanwijzing), samen dingen doen, samen gek doen en vooral samen liefhebben, genieten en alles eruit halen wat erin zit.
Niks uitstellen!
Ik hou van jou, lieverd❤️❤️❤️

22/02/2026

Hoog bezoek op de LLooks stand vandaag!✨
LaBelinda en Flicka. Na het interview tijdens de huishoudbeurs vorig jaar hebben we contact gehouden. Wij zijn dankbaar voor hoe ongelooflijk supportive ze zijn. En gewoon mooie mensen! En ja, ook fan van onze producten.

Ook vandaag was het weer heerlijk om jullie te zien. Blij met weer een interview, maar vooral van hun oprechte, warme en warmbloedige aandacht. Dat is precies waarom we dit werk zo graag doen.
Dikke kus, mooie meiden, van Linda en ik❤️💋

Wie zien we morgen?

22/02/2026

Dag 1 van de Huishoudbeurs zit erop en inmiddels zijn we alweer halverwege dag 2.
Sinds de deuren open zijn is het vandaag echt een gekkenhuis.

Vrijdag kwamen we aan in Amsterdam. Zelf de hotel als vorig jaar, hele week. Zelfs dezelfde kamer en personeel dat ons na een jaar zag en lachend zei: “Hello again, welcome back!” Hoe leuk is dat! Zou het door de roze truien komen?

De eerste beursdag was meteen goed: mooie gesprekken, veel nieuwe klanten en de beursdeals doen het goed. Wat mensen het meest interessant vinden, is precies waar we op hoopten: de reiniger, het serum tegen wallen, kringen en lijntjes, onze producten voor de extreem gevoelige huid… en de lippenbalsems.
Vandaag halverwege dag 2 kunnen we wel zeggen: ze vliegen letterlijk de stand uit. Echt bizar om te zien.

Na sluiting gisteren snel terug naar het hotel voor een glas wijn en daarna door naar het restaurant waar we vrijwel de hele week een tafel hebben. Bij binnenkomst opnieuw: “Hello again!”
Hoe dan? Het móet toch die roze trui zijn.

Of misschien toch de Twentse nuchterheid. Gewoon vriendelijk blijven, ook als we horen dat het uitserveren door de enorme drukte wel even kan duren. We hadden twee opties: ontploffen omdat we trek hadden… of nog een glas wijn nemen en erom lachen. Het werd dat laatste, natuurlijk!

Blijkbaar zijn ze dat hier niet zo gewend, want er ontstond een mooi gesprek met de medewerker. En aan het eind van de avond kregen we zelfs een dessert on the house omdat het zo gezellig was.

Zo simpel kan het zijn. Gewoon vriendelijkheid. Aandacht. Menselijkheid. Ook als dingen even anders lopen.

Wij staan hier nog de rest van de dag en de rest van de week ook. Kom je langs?

LLOOKS, Hal 1, stand 01.415.

Adres

Steenwijk

Website

https://www.erik-krikke.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Erik Krikke - Auteur en Spreker nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.