ROWY SPEELT

Startpagina
Nederland
Erp
ROWY SPEELT

rowydroomt - rowyvreest - rowydurft - rowydoet - rowymaakt - rowyspeelt

17/06/2025

'Hij hoort bij ons'

stradijk vroeg of ons of ze een portretje mocht maken voor het programma 'Zin in morgen". We gaven haar dat vertrouwen.

18/02/2025

Wat een teleurstelling. Als kind had ik me dit heel anders voorgesteld. Ik dacht aan suikerspinnen, grote tonnen snoep waar je in kon spelen, een springkussen en overal gratis eten. Bij de kassa hingen slingers en ballonnen en er was vrolijke muziek te horen.

De realiteit is anders. Dit was gewoon een supermarkt, maar dan met grootverpakkingen.
Ja, dat is zo ongeveer precies wat een groothandel is, zei mijn partner.

Ik denk terug aan de keren dat mijn moeder en zus naar de groothandel gingen. Een tikkeltje jaloers bleef ik thuis. Ik mocht niet mee. Het was namelijk verboden voor kinderen onder de twaalf, zei mijn moeder.

Nu loop ik hier met partner en zoon en ik denk;
hier heb ik dus niks gemist.

02/02/2025

RowySpeelt bestaat vandaag drie jaar!
En er is nieuws!

Ik ben, opnieuw samen met regisseur van , bezig met het schrijven van een nieuwe voorstelling.

‘Hoeveel nachtjes nog?’ ging onder andere over het missen van een moeder. Deze voorstelling zal gaan over moeder worden en moeder zijn.

Hoe doe je dat zonder zelf een moeder te hebben gehad? Bij wie kijk je af, en bij wie juist niet? Welke adviezen neem je aan, en welke sla je in de wind? En waarom speelt dat stomme medisch dossier ineens weer zo een grote rol?

De komende tijd neem ik jullie graag mee in het maakproces. Ik zal zo af en toe een anekdote, hersenspinsel, of ander inkijkje delen.
Hopelijk kan ik met deze voorstelling opnieuw allerlei mensen en plaatsen bereiken.

Dank voor jullie support de afgelopen drie jaar! Op naar nieuws!

05/08/2024

Het is bij Rowy Speelt wat stiller.
15 juli is Kees geboren.
Wat een geluk!
We hebben nu al zin in ons eerste Paasontbijt!

21/02/2024

Wij kijken terug op een prachtige avond gisteren bij en zijn vereerd dat wij de eerste editie van Theatergesprekken, een initiatief van Euthopia centrum voor systeemtherapie en Spring Jeugdprofessionals, mochten aftrappen.
Voor ons was dit om meerdere redenen een hele bijzondere samenwerking.
En een zaal vol professionals mogen inspireren, dat is toch wel echt waar we dit voor doen.
Ook dank aan die zo lief was om een videoregistratie te maken.
Trots op de zaal, op de organisatie, en op alle plannen die nog in het verschiet liggen.

09/01/2024

Aanstaande 20 februari spelen we de voorstelling ‘Hoeveel nachtjes nog?’ bij in Breda.

Wees welkom!

is een coproductie van Euthopia en SPRING Leerhuis.

Meer info vindt je op www.rowyspeelt.nl

05/01/2024

Het was hier wat stiller, maar we zaten niet stil hoor!
Afgelopen 14 december ontvingen we, samen met een tweede groep studenten geneeskunde van de
Aan de hand van scènes uit ‘Hoeveel nachtjes nog?’ gingen .la.haye en met hen in gesprek over het belang van empathie binnen de psychiatrie.
Het was een mooie wederzijdse ontmoeting.

24/12/2022

28 januari spelen we in Theater De Nieuwe Vorst in Tilburg.
Er zijn nog kaartjes!

Wie weet past de voorstelling binnen jouw opleiding of werkplek,
als opening om het gesprek met elkaar aan te gaan over herstel, over elkaar, over alles tussen zwart en wit in, over waar het pijn doet, en vooral over troost.

Kijk voor info en tickets op onze website.

Fijne feestdagen, wat fijn dan ook voor jou mag betekenen. En als dat niet lukt; adem in, en uit. Meer kan je soms niet doen.

Alle goeds voor 2023,
Wie weet tot dan!

30/11/2022

Gisteren waren we, net als vorig jaar, te gast op De Haagse Hogeschool en speelden we ‘Hoeveel nachtjes nog?’ voor toekomstig sociaal werkers.
Onze voorstelling sloot perfect aan bij hun huidige minor over herstel.
Na de voorstelling hebben we hierover een mooi en wederzijds open gesprek gevoerd met de studenten.

Werkt u binnen uw organisatie ook volgens de herstelvisie, zou u hier meer aandacht voor willen hebben of bent u gewoon geïnteresseerd in onze voorstelling?

28 januari spelen we een open voorstelling in Tilburg, bij Theater De Nieuwe Vorst

Kaartjes zijn te koop via de link op onze website.

Wie weet tot dan!

31/05/2022

Gisteren waren we te gast op Opleiding Vaktherapie - HAN, Hogeschool Arnhem en Nijmegen en speelden we ‘Hoeveel nachtjes nog?’ voor een groep toekomstige dramatherapeuten.
Noortje Buiting van Theaterwerkplaats Roest was erbij om daarna, samen met Rowy Verhagen, met de studenten in gesprek te gaan over het maakproces van deze voorstelling.

08/05/2022

Voor de vader die snoeten poetst
pleisters plakt
kusje erop

Voor de vader die met po**en speelt
haren kamt
broeken strijkt

Voor de vader die pannenkoeken bakt
tafel dekt
afwas doet

Voor de vader die slingers hangt
taart bestelt
cadeau vergeet

Voor de vader die kruiken vult
harten troost
chocolade brengt

Voor de vader die briefjes schrijft
goedemorgen sc***je
fijne dag

Voor de vader die ‘s avonds breekt
zich herpakt
voluit lacht

Voor die vaders
die vader en moeder zijn

Fijne moederdag

03/05/2022

Tevreden loop ik naar mijn fiets. Een goede vriend helpen verhuizen geeft voldoening. ‘Ik kan niet klussen, maar ik kan wel sjouwen’, zeg ik altijd. Dat weet ze, want ze kent me goed. We zijn een goed team. We gaan beiden goed op een gestructureerd plan van aanpak. Dit plan heeft zij van te voren zorgvuldig uitgedacht. Ook is er een heldere taakverdeling. Zij geeft mij duidelijke opdrachten wat waar naartoe moet. En ik? Ik sjouw. Als alles op de plaats van bestemming staat, in dit geval bij de auto, aan de achterkant, weet zij dit precies zo in te richten dat het perfect in die auto past. Zij beschikt over dat ruimtelijke inzicht waar het mij aan ontbreekt. Het doet me denken aan de tientallen keren dat ik ging verhuizen en mijn vader mij hielp. ‘Je ziet toch dat dat niet past. Kijk nou uit,’ mopperde hij dan wel eens. Al wil ik daarmee niet zeggen dat wij geen goed team waren.

Ook al ben ik hier al vaak geweest, in dit huis van mijn goede vriend, toch zet ik Google Maps aan. Ik ontzie mezelf nu in de onrust van het verdwalen en de stress van het zoeken naar een herkenningpunt. ‘De volgende keer doe ik weer een dappere poging zonder Google Maps,’ spreek ik mezelf toe. Wetende dat dit veelal uit zal draaien op een ‘Sorry, te laat, weg kwijt, niet vinden, dacht dat het wel lukte zonder, enzovoort.’ Waarop mijn goede vriend me geruststellende toespreekt: ‘Ik ken je toch, het geeft niet, maar sta jezelf gewoon toe dat je Maps nodig hebt.’ Wijze woorden.
Als ik de fietsenwinkel herken zet ik Maps uit. Mijn benen zijn zwaar van het heen en weer lopen op de trap. Maar ik kan niet langzaam fietsen. Net zo min als dat ik langzaam kan drinken.
Voor mij fietst een man op een snelle fiets; goeie banden, lekker stuur en twee flink gevulde fietstassen. Hij is op fietsvakantie denk ik.
Hij draagt een bijpassende outfit, inclusief helm ,zonnebril, en buikje. Flink buikje. Laat ik het een ‘behoorlijk gezellige buik’ noemen. Meneer Buik is een jaar of 50 gok ik. Ik ben onder de indruk van zijn snelheid en probeer hem bij te houden. Zo hard als ik kan duw ik mijn voet op het pedaal. Het wordt een missie. Deze man niet uit het oog verliezen.

‘Kijk pap hoe hard ik ga’. Op mijn witte kinderfiets met twee flink gevulde fietstassen,trapte ik zo snel als ik kon. Mijn vader en ik, op fietsvakantie. Onderweg zongen we, praatten we over het leven, hij luisterde naar mijn 10-jarige kinderklets en we lieten elkaar om de b***t mopperen. We zijn een goed team. Aangekomen op de eindbestemming (de Hunnebedden), zegt hij dat ik zo goed kan fietsen. Deze woorden van mijn vader doen me goed, al vind ik zelf ook dat ik goed kan fietsen. ‘Jij ook pap. Wij kunnen samen goed fietsen.’

Hijgend kom ik aan bij het stoplicht waar meneer Buik al is. Zodra het groene signaal is gegeven gaan we weer van start. Ik haal hem in. ‘Kijk pap, kijk dan, hoe hard ik ga’. Uiteraard haalt Meneer Buik mij weer in. ‘Ik mag hem niet uit het oog verliezen’ bijt ik mezelf toe. Het blijft een herhaling van elkaar zien bij de stoplichten-inhalen en weer inhalen. Als ik bij het volgende stoplicht wederom hijgend ben aangekomen kijken we elkaar aan. ‘Zo, jij kan goed fietsen’, zegt hij. Ik lach en zeg, ‘dankuwel, ja, nou, ik doe een wedstrijdje’. Dit floepte eruit zonder dat ik dat p***e wilde. ‘Dat dacht ik al’, en hij knikt vriendelijk. ‘Wedstrijdje met mezelf hoor, ik bedoel niet dat ik…’ Ik voel de behoefte om mezelf te verontschuldigen, maar tijd voor excuses krijg ik niet. ‘Ga zo door, en blijven genieten he’. Hij slaat rechts af. Ik ga rechtdoor. Onze wegen werden gescheiden.

Zo gaat dat soms.

Gelukkig kan ik goed fietsen.

Adres

Erp

Website

http://www.rowyspeelt.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer ROWY SPEELT nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.