Finn de vrolijke hond

03/08/2026

Baas van de polder 💪😎

24/07/2026

18. CAMPIONI CAMPIONI !!

Het was weer lekker wakker worden zo op de camping. Finn kan zich geen beter leven voorstellen. Hij is dol op relaxen.
Finn blijft nog even lekker in z'n relaxmand dommelen tot hij ruw wordt wakker geschud door een hard knetterend geluid. Hij kijkt naar buiten en ziet een vreemd voertuig met daarachter een piepkleine caravan. Verbaasd over het caravannetje vraagt Finn zich af of deze soms gemaakt is voor honden. Dat zou super zijn denkt Finn verheugd want dan kan ik zelf ook op vakantie. Het hele jaar door!

Finn stapt naar buiten en prompt staat er een andere Shiba voor z'n neus. Het is Shengi de campingbuurjongen. Hij is wel wat groot voor een Shiba en blijkt een kruising met een Keeshond. Ok denkt Finn, aardige gast maar een neppert. Er gaat niets boven een echte Shiba denkt Finn trots en hij gaat extra rechtop staan.

's Middags gaat Finn met baasje kijken in een zandbak. Het andere baasje is daar met Tom een toren aan het bouwen. Hey, denkt Finn, dat lijkt wel zo'n toren als bij dat meer in Italië. Daar ga ik eens even lekker tegenaan ze**en. Maar net als Finn z'n p**tje optilt duwt baasje hem hard weg. Nou zeg denkt Finn geïrriteert, dan niet.

Hij gaat op het gras liggen in het zonnetje. Ook lekker en de mensen van de camping komen hem even begroeten en aaien.
Na afloop blijkt er een prijsuitreiking te zijn en Tom krijgt een prachtige sticker. De mensen van de camping komen naar Finn, aaien hem en zeggen gefeliciteerd Finn. En ook Finn krijgt een prachtige sticker op z'n p**tje.
Joehoeoe! We hebben gewonnen denkt Finn verrast. Campioni, campioni! Ole, ole, ole!

Trots laat Finn aan de baasjes z'n prijs zien en gaat vervolgens fier richting z'n mand. Zo die Shengi, die neppert, die zal nu wel even zien wie hier de echte Shiba is. Boem! Campioni, Campioni, ole ole ole!

23/07/2026

17. VERRASSING!

We zijn nog geen twee weken thuis en Finn bespeurt alweer voorbereidingen rondom de caravan. Het zal toch niet? denkt Finn verrast maar ook een beetje opgewonden.

In de loop van de middag worden de handelingen van de baasjes steeds concreter. De fietsen gaan op de dissel en de caravan wordt van z'n plaats gehaald. Ja hoor, we gaan weer, joehoeoe! Finn duikt direct op z'n favoriete plekje op de achterbank, maar de ruimte is beperkt ziet hij tot z'n teleurstelling.
Het is het autostoeltje van Tom op de achterbank. Wat een verrassing en wat leuk en gezellig, vriend Tom gaat ook mee, denkt Finn verheugd.

Ze vertrekken en na slechts een half uurtje rijden zijn ze al op de camping. Alleen zijn ze vergeten Tom op te halen Vreemd denkt Finn enigzins teleurgesteld. Het ritje ook wel een beetje te kort om weer eens goed te kunnen luieren op de coole achterbank. Als de caravan staat en ze wat gedronken hebben ziet hij opeens Tom aan komen lopen. Hoera, toch nog gezellig denkt Finn opgetogen. Maar Tom is verdrietig want hij is gevallen met z'n fiets en heeft een erg dikke lip met bloed.
Finn is heel bezorgd en gaat naast Tom zitten om hem te troosten. Zo zijn Shiba's, zorgzaam en sociaal.

Ze gaan nog even over de camping lopen en komen bij een fotobord. Finn moet met z'n kop door een g*t en de baasjes beginnen volop te lachen. Ze zijn lief maar het blijft vreemd volk die mensen denkt Finn verwonderd.
Als beloning krijgt Finn weer zo'n lekkere donut. Daar kan hij urenlang van genieten. Vakantie, ik kan er niet genoeg van krijgen denkt Finn de vrolijke hond relaxed.

19/07/2026

16. VERMIST

Het is me een zomertje wel voor Finn de vrolijke hond. Na het overlijden van Gk de gans was hij toch wel eventjes van slag. Gelukkig was er thuis een warm welkom door Bella de kat. Het is altijd een haat liefde verhouding tussen Finn en Bella. Deze oude dame van 17 jaar is Finn nog altijd de baas. Finn is daar niet blij mee want dat krenkt z'n trots een beetje.
Toch is Finn als hij thuiskomt van vakantie altijd blij haar te zien. Al duurt die vreugde maximaal een halve dag. Maar toch, familie is familie.

Echter is sinds vrijdagochtend Bella niet meer gezien en nu zondagavond is ze nog steeds niet thuis. Niets voor Bella die iedere ochtend trouw voor de deur staat. Er zou toch niks gebeurd zijn vraag Finn zich verontrust af?

Vandaag komen alle kinderen op visite. Ze praten uitvoerig over Bella. Een zegt Bella te hebben gemeld bij de vermiste dierenradar met een mooie foto van Bella op onze vlonder. Een andere pinkt van emotie zelfs een traantje weg. Finn voelt aan z'n water dat er iets niet klopt. En dan verschijnt er een bordje "Ciao Bella" (Tot ziens Bella) en hoort hij de baasjes praten over een nieuwe poes. Zou Bella net als Gk ook overleden zijn vraagt Finn zich droevig af. Wat een trieste zomer.

Finn kruipt diep weg in z'n relaxmand.
Hij staart wezenloos naar buiten de polder in. Opeens schrikt hij zich een hondenbot. Er doemt recht voor z'n neus een verschijning op. Is dat een geest? vraagt Finn zich geschrokken af. Maar nee het is Bella die voor het raam staat. Vermagerd en helemaal vies maar springlevend. Finn springt van blijdschap een g*t in de lucht, Joehoeoe! Bella is er weer!

Iedereen is reuze blij en Bella spint er op los. Finn besluit als geste zijn oude relaxmand beschikbaar te stellen voor Bella. Voor 1 keertje natuurlijk. Anders krijgt die kat het nog meer in d'r bol denkt Finn alvast vooruit.
Eind goed al goed denkt Finn opgelucht. En nu maar hopen dat het hier bij blijft, want Finn de vrolijke hond is door al deze gebeurtenissen al bijna weer toe aan vakantie.

17/07/2026

En natuurlijk lekker genieten van het zonnetje 🐾🦊😎

14/07/2026

12/07/2026

15. TOTAL LOSS

Zoals jullie hebben begrepen zijn we op reis terug naar huis.. Aan al het moois komt ook een einde. We kunnen er mee leven al gaan we het heerlijke vrije leven gauw weer missen denken we.

Voordat jullie, na het lezen van de titel, denken wat is er nou weer gebeurd en om jullie een nieuwe onnodige schrik zoals bij het overlijdensbericht van Gk de gans te besparen: Finn de vrolijke hond is ok! En we hebben onderweg ook geen ongeval gehad. De reis verliep rustig en voorspoedig.

We mochten weer overnachten op dezelfde camping als op de heenweg. Dit keer worden de fietsen niet gepakt maar blijven we lekker rustig op de camping. Baasjes gaan zwemmen en Finn duikt lekker onder de koele caravan. Daarna een uitlaatrondje langs het kanaal waar Finn z'n dorst kan lessen. Op de terugweg maakt baasje eens een keer geen foto van Finn, maar van een spiegel. Wel vreemd, maar ook een keer fijn, denkt Finn, al die paparazzi steeds is toch een nadeel van beroemd zijn.

Ze vertrekken de volgende ochtend weer en onderweg bij een bakkie mag Finn het gebaksschoteltje aflikken. Dat geeft heimwee want dat mag Finn thuis ook altijd iedere vrijdagavond. Hoe zou het met Bella zijn mijmert Finn 's avonds bij de nieuwe camping terwijl hij uitkijkt op de grote rivier de Mosel.

Ze fietsen een stukje door de bergen en Finn staat in het bakje achterop doodsangsten uit in de afdaling. Helemaal wanneer baasje in volle vaart de bocht niet lijkt te halen terwijl er een auto aan komt rijden. Gelukkig gaat het net goed. Terug op de camping gaat Finn van de stress aan het bier (0.0 natuurlijk) en valt even later total loss in z'n relaxmand in slaap.

En zo komt er een einde aan de vakantiereis en blijven de vele avonturen als een herinnering achter in het dromenland van Finn.
Iedereen bedankt voor het volgen, lezen, alle bemoedigingen en liefdevolle reacties. Tot de volgende keer en hartelijke groeten van Finn de vrolijke hond!

Ciao!

10/07/2026

14. MILLE SCUSI !

Allereerst excuses aan een aantal trouwe volgers en lezers over het overlijdensbericht van Gk de gans. We begrepen dat sommige van jullie geschrokken waren en dachten dat Finn de vrolijke hond alsnog naar de hongdehemel was vertrokken. Maar natuurlijk niet. Ondanks de wat hoge leeftijd en z'n gekwetste p**tje is Finn nog springlevend. Dit was uiteraard en absoluut niet de bedoeling. Verre van zelfs. Nogmaals mille scusi! We hopen dat jullie een beetje van de schrik bekomen zijn.

Om Finn te helpen zijn verdriet te verwerken hebben we een gezellig en rustig dagje winkelen ingelast. We zijn langs de drankenwinkel gegaan (brrr vies bocht, denkt Finn huiverig), daarna de supermarkt in (oke ben ik winkelwagenvulling? denkt Finn ontgoocheld) via de roltrap (oh m'n arme p**tje, denkt Finn met een grimas), naar de meest prikkelrijke snoepwinkel van de wereld (oef, een Shiba haat prikkels) en als laatste naar een dameskledingwinkel (daar sta je dan samen met je baasje op de wacht, zucht.. ).

Nee het was een geweldige dag met ontzettend veel afleiding (not).
Gelukkig waren er wel veel lieve mensen die onderweg een troostend woordje voor Finn hadden of een aai over z'n bol gaven.
Dat is toch weer het voordeel dat ik als beroemde Shiba in binnen- en buitenland bekend en geliefd ben, denkt Finn trots. Hij gaat gelijk een stuk meer rechtop lopen. Zo ik ben er weer denkt Finn blij. Op naar het volgende avontuur!

09/07/2026

13. OVERLIJDENSBERICHT..

Misschien dachten jullie als fanatiek volger van onze dierbare Finn en lezers van zijn belevenissen, wat is er aan de hand. Finn is nog niet thuis en toch lezen we al een paar dagen geen verhaaltjes meer. We snappen jullie zorgen en die zijn helaas terecht.

Finn, onze altijd vrolijke hond, had zoals jullie hebben kunnen lezen lang last van zijn p**tje. We hebben het zo goed mogelijk proberen te verzorgen
En ondanks dat het beter ging met z'n p**tje ging het uiteindelijk toch mis. Of het door het p**tje kwam of door z'n hoge leeftijd weten we niet, misschien wel door allebei. In ieder geval was het voor ons allemaal onverwacht en veel te vroeg. Zoiets wil je niet en zeker niet als je in het buitenland op vakantie bent.

Feit is dat hij er niet meer is; Gk de gans. Gk is overleden aan een chronisch langdurig tekort aan zuurstof. Of zoals in de volksmond gezegd: domweg gestikt. Finn is, zoals de foto laat zien, op de terugreis pardoes langdurig op Gk gaan liggen. Waarschijnlijk omdat Finn door ouderdom en een gebrekkig p**tje niet in staat was een andere houding aan te nemen.

Zijn grote vriend Gk is heengegaan. Het waren 9 prachtige dagen. De vriendschap was groot en intens. Gk was er altijd voor Finn. Lag naast hem als Finn sliep. Lag bij Finn onder de caravan als Finn niet met de baasjes mee kon vanwege zijn gehavende p**tje.
We hebben vanwege douanebeperkingen Gk helaas moet achterlaten. Begraven tussen de struiken van het laatste tankstation van Italië. Het afscheid was intens, maar dierbare herinneringen aan Gk blijven. Een droef slot van Finn z'n vakantie. Jullie zullen begrijpen dat Finn bijna ontroostbaar is. Een kaartje oid is natuurlijk van harte welkom.

Finn houdt echter goede moed en gaat straks gewoon weer het avontuur aan. We hopen jullie weer te zien bij de volgende aflevering van FINN DE VROLIJKE HOND!

06/07/2026

12. MALE(N)

Vandaag is de dag heel anders. De baasjes gaan fietsen maar zonder bakje en dus mag Finn niet mee en blijft eenzaam achter onder de caravan. Wat krijgen we nou denkt Finn teleurgesteld.
Het duurt een tijd voor Finn het fluitje van baasje hoort en opspringt. Ze komen er aan, ze zijn weer terug!

De baasjes gaan wat rommelen in caravan en auto en dan komt een van de baasjes naast Finn zitten en grijpt z'n p**tje. Het p**tje wat al dagen pijn doet. Finn probeert het de hele week al beter te likken, maar het lijkt niet te helpen. Finn is een stoere Shiba en die piepen niet zomaar. Behalve wanneer er een woeste kat op Finn afkomt, maar dat is een noodsituatie.

Baasje begint te poetsen met bijtend water en Finn vindt dat niet leuk. Hij laat zelfs zijn scherpe Shiba tanden zien als ultiem dreigement dat hij dit niet pikt, maar baasje lacht m gewoon vierkant uit. Ze maalt er niet om en doet tot overmaat van ramp een witte doek om Finn z'n p**t. Oh wat erg, denkt Finn, zo kan een rasechte Japanse jachthond zich toch niet in het openbaar vertonen?
Zo, zegt baasje, gefixed Finnie, en nu niet meer aan die p**t zitten he. Niet meer om lopen malen.

In de middag mag Finn wel achterop mee. Ze fietsen naar het strand. Het is er heerlijk, maar Finn mag het water niet in. Niet van de Salvatore en niet van de baasjes. Achter Finn zit een Italiaans gezin die meelevend "Oh, povero cagnolino, stai male?" naar Finn roept. Finn snapt er niet veel van, maar zeggen zij nu ook dat hij er niet om moet malen? Pfff, ze moesten zelf maar eens deze lijdensweg ondergaan. Dat blaffen ze wel een toontje lager.

Na het strand duikt Finn z'n relaxmand in. Zo morgen weer een dag. Hopelijk wat minder b***n.