27/11/2025
Inès & nichtje Shaimeh. Caïro, 1988.
“In Caïro, waar de lucht warm zindert en de stad nooit echt tot rust komt, draag ik mijn zachtste herinneringen met me mee. Spelen met mijn nichtjes en oom was puur geluk.. een kleine wereld vol licht. Daar, in het huisje van de zus van mijn moeder, haar man en hun 2 dochters, vonden we ons toevluchtsoord weg van de drukte in het stoffige Shubra.
Op de hoek kochten we snoepjes, alsof elke verpakking een eigen klein avontuur was. En terwijl buiten de stad bleef bruisen, voelden wij binnen de warmte van familie, van samen zijn. Die momenten leven nog steeds in mij, als een zachte echo van een kindertijd tussen twee werelden.”
#نصنص
