https://www.facebook.com/114735394834321/

А u r о r а, Ulaanbaatar (2026)

02/07/2024

Favorite view✨🌔

06/09/2023

Амьдрал хүн болгоны боддог шиг, төсөөлдөг шиг аз жаргал дүүрэн, зурсан зураг шиг тодхон бас хялбархан байхгүй. Хажуугаар зөрөх хүн бүрт өөрийн гэсэн асуудал, бэрхшээл олон л байгаа. Зөвхөн өөрөө л зовж шаналдаг юм шиг өөрт оноогдсон зовлонг бусдад үүрүүлж болохгүй
Адилхан л хүн байж “Миний ийм байгаа нь чиний буруу”, “Чамаас болоод ингэчихлээ”, Чи ингэх хэрэг байсан юм уу” гэх мэт тэнэг өгүүлбрийг нэгэндээ жишим ч үгүй хэлж болох уу даа. Өөрийнхөө алдааг хүлээн зөвшөөрчихсөн хойно дахиж алддаггүй юм шиг санагддаг аа. Өрөөлд гомдоллож, өөрийгөө өмөөрч байгаа цагт амьдрал чиний мөрөөдөл шиг саадгүй байна гэж байхгүй. Заримдаа чиний буруу биш байсан ч алдааг залруулах ёстой.
Зүгээр л хүн бүрийг амьдралд нь тааралдсан адгийн муу нь юм шиг аашилж байхаа болино уу? Тэр адгийн муу хүмүүст чинь ч зовох зүрх, зовних сэтгэл байдаг юм шүү.

27/05/2023

Хайр татам хүмүүсийг хайрлаад л баймаар байдаг.
Хүнтэй хүний ёсоор, хөөрхөн гэгч нь мэндэлчихдэг. Бусдыг хүндэлдэг болохоор уурласан байлаа ч уур амьсгал эвддэггүй. Хүн лүү хараад аятайхаан инээмсэглээд өнгөрдөг, элдэв маяггүй хүмүүст дургүй байхын аргагүй.
Өөрийнхөөрөө нь өхөөрдөм.
Ерөөсөө эгдүүтэй байх гэж хичээдэггүй юм мөртлөө цаанаасаа эгдүүтэй болохоор хажууд нь байх хэчнээн тухтай гэж санана. Галзуу солиотой нь мэдэгдэхгүй ч тэр нь огт айлгүй зан биш. Гаднаас нь харахад энгийн хэрнээ дотроо үнэхээр өөр бодолтой өвөрмөц хүн юм. Яах ийх нь шулуухан болохоор хажууд нь байх ерөөсөө төвөгтэй биш. Намайг сайн ойлгож, сонсдог, дандаа санал нийлдэг болохоор хорвоогийн хамаг сонин хачин юмыг түүгээд ярьчихмаар хүмүүст би хайртай, дуртай.

🎟

27/05/2023

Хувиа хичээсэн хүмүүсийг үзэн яддаг.
Ганцхан өөрийгөө л бодож, өрөөлийг үл ойшооно. ”Би л энэ хүнтэй байвал жаргалтай байна” гэж боддог ч ”Энэ хүн надтай байхдаа жаргалтай байдаг болов уу?” гэж боддоггүй нэгэн. Өөрөөсөө болж өрөөлийг өвтгөдөг хүн зөвхөн өөрийгөө бодож бусдыг ашиглана. “Хүмүүс намайг хайрлаж, намайг дээдэлдэг байх хэрэгтэй” гэж боддог. Гэхдээ хэзээ ч бусдыг чин зүрхнээсээ нандигнан хайрлаж үзээгүй тэр. Бусдыг тэнэг гэж боддог болохоор үргэлж өөрийнх нь зөв. Яагаад байгааг нь ойлгох ухаангүй мунхаг гэх байх. Гэхдээ яадаг гэдгийг нь мэдэх учраас ойлгохыг хүсдэггүй.
Үргэлж өөрийгөө ярьдаг хүмүүстэй хамт байх дургүй.
Дандаа хэлдэг үг нь “Би”. Тийм ээ, чи.
Бусдыг үл хүндэтгэдэг хүмүүстэй харьцмааргүй байдаг.
Өөрөөсөө бусдыг хүндэтгэж, хайрлах дургүй. Тийм болохоор “Ийм үг хэлчихвэл яах бол?, ингээд хэлчихвэл яах бол?” гэж ер боддоггүй мөртлөө өөрт нь хэлсэн өрөөлийн үгэнд зовдог. Бусдыг эвгүй байдалд оруулахаасаа санаа зовдоггүй нь дэндүү хэрцгий гэмээр. Гэхдээ хүн болгонд таалагдахыг хүсдэг нь өрөвдөлтэй.

🎟

27/05/2023

Өнөө өглөө хажуугаар дугуйтай зөрсөн ахыг хараад өрөвдөх сэтгэл өөрийн эрхгүй төрлөө. Ардаа лаазаар дүүрэн шуудайнууд овоолон ачсан тэр элэгдэж, ноорхойдсон, өнгө нь гандсан цэнхэр дээлтэй, халзарч муудсан хар хромон гутал өмсчээ. Нас нь манай ааваас тийм ч их зөрүүтэй харагдаагүй тэр ах үр хүүхдээ тэжээхийн төлөө л амралтын өдрийн өглөө 10 цагт лааз ачаад явж байгаа байх даа гэдэг бодол толгойд минь зурвасхан орж ирсэн юм. Түүнийг өрөвдөхийн сацуу бүгд жаргадаггүй энэ хорвоод тусалж чаддаггүй юм аа гэхэд аз жаргалтай байхыг ерөөдөг болов уу, энэ хүмүүс…гэдэг бодол төрсөөр л байв.
Өөрсдөө ч бас зүрх сэтгэлтэй байж, яагаад бусдын зүрхийг үл тоодог юм бэ?
Хэн ямар зовлонд унасан байгааг хараад мэдэхгүйгээс хойш ядаж сайхан сэтгэлтэй байдаг болов уу, энэ хүмүүс?
Инээж байгаа хүний цаана ямар зовлон байгааг хэн ч мэдэхгүй байж яагаад нэгэндээ ийм хатуу ханддаг юм бэ?
Уйлахгүй байлаа гээд зовохгүй байна гэсэн үг биш гэдгийг хүн бүр ойлгоосой. Хамгийн их зовдог хүн нүдэндээ нулимс байлгахыг хүсдэггүй гэдгийг тэр нэгэн батлахаас өмнө нулимсанд хууртаж явлаа, би.

🎟

17/05/2023

Заримдаа зүгээр л ярихыг хүснэ. Юу ч хамаагүй. Энэ үед хэлсэн үгийг минь шүүлгүйгээр , юуг ч зөвлөлгүйгээр сонсох хүн хэрэгтэй. Заримдаа үнэхээр зөвлүүлэхийг хүснэ. Чиний өнцгөөр зөв, үнэн гэж юу болохийг мэдэхийг хүснэ. Харин ”мэдрэмж” гэдэг зүйл чи хэнд, хэзээ алийг нь сонгохоос тод харагдана.

🪐

15/05/2023

Шанаагаа тулаад их боддог юм. Утга учиртай л амьдрах юмсан гэж…Одоо би нас залуу, үүний талаар бодоход дэндүү жоохон байна гэж өөрийгөө чамлавч өөрийн эрхгүй бодол дунд минь хөглөрөх юм.
Онц сайн үнэлгээг авах гэж хичээсээр яваад би өөрийн үнэ цэнээ мартах вий дээ. Өнгө мөнгөний төлөө өрсөлдсөөр энэ хүмүүс өөрийгөө мартах вий дээ. Хэн хэнийхээ дээр гарах гэж мэрийсээр хэний үргэлжлэл гэдгээ умартах вий дээ. Алдар нэрийг хүртэх гэж насаараа тэд хичээлээ ч орчлонгоос үүрд халих вий дээ.
Ганц олдох амьдрал гээд үхэн, үхэтлээ хичээгээд амжилтад арай гэж хүрчхээд одоо л нэг жаргах гэтэл амьдрах хугацаа нь дуусчих вий дээ. Хүн бүхэнд таалагдах гэж ертөнцийг баравч амьдрал түүнийг таалахаа больвол яана вэ?
Амьдрал гэдэг чинь алдар нэр, өнгө мөнгөн дээр оршдог зүйл огтоос биш. Ердөө утга учиртай л байвал болох нь тэр. Тэр нь ч сүртэй зүйл биш.
Аливаа нэгнийг өөрөөсөө ч илүүтэйгээр хайрлана гэдэг, энэхэн насандаа хүн чанараа гээлгүй, өвдсөн нэгнийг ачилдаг, зовсон нэгнийг энэрдэг, хэн хүнд туслахыг л хичээдэг байвал хэчнээн утга учиртай.
Надтай, надгүй нар сар ээлжилж, түүнтэй, түүнгүй өдөр хоног үргэлжилдэг ч хэн нэгний амьсгалах шалтгаан, амьдрах учир нь байвал хэчнээн үнэ цэнтэй вэ?
Эцсийн эцэст үнэн гэвэл төрөх, үхэх хоёр л үнэн. Энэ хорвоо дээрх сүүлийн ганц амьсгалаа авахад хэн бүхний дурсамжын авдарт зөв хүн, сайн хүн, үнэ цэнтэй хүн гэдгээрээ үлдэж чадвал…тийм ээ, утга учиртай амьдарчээ.
Гэхдээ би үхэх болоогүй ээ. Хүн төрөлхтөн энэ амьдралдаа үзэж болох бүх сайхан бүхнийг үзэж туулчхаад, эргээд харамсах зүйлгүйгээр эх орныхоо хөрсөн дээр амгалан тайван нойрсох болно.

🎟

14/05/2023

Цонхоороо өнгийж нэг ширтэв. Машинууд цуварсаар, амралтын өдөр болохоор цаанаа л нэг амар амгалан мэдрэгдэнэ. Ганц хоёр хүн тэнд алхаж явахыг хараад гараад хаашаа ч хамаагүй, харсан зүг рүүгээ, юу ч хамаагүй бодон, бодон намуухан гэгч нь салхийг мэдрээд алхмаар санагдав.
Хүн бүрийн өнгө өөр, өөр юм.
Хүний аясаар, цайлган зөөлөн сэтгэлтэй хүмүүсийг би цагаан өнгөөр дүрсэлье. Хэнийг ч өөрийнхөө хажууд тухтай байлгаж чаддаг, сайхан энергитэй, хамт байгаад л баймаар нэгнийг шар өнгө гэе.
Зөвхөн өөрийнхөөрөө, гагцхүү хэлдэг үгс нь “Би, би”, хүнийг хайрлах, энэрэх ухаангүй, хайрлуулах чин хүсэлтэй хүмүүсийг улаан гэх нь зөв биз.
Ааштай, ууртай, өөрийгөө хүлээн зөвшөөрөх чадваргүй, үргэлж өөрийнх нь зөв мэт боддог болохоор буруугаа бусдад үүрүүлж, тулгадаг тийм өөдгүй хүмүүсийг би хар ногоон гэвэл ямар вэ?
Хөгжилтэй, ухаалаг, үг яриа сонсууштай, цаанаа нэг сайхан амар амгаланг мэдрүүлдэг, илүү дутуу зан, маяггүй тэднийг би цэнхэр гэмээр байна.
Хүүхэд шиг гэнэн гэмээнэ үг яриа намдуухан, алхаа гишгээ аядуухан, хөгжим шиг хүн байдаг даа. Түүнийг бүдэг ягаан гэвэл болох юм шиг ээ.
Харин хэн ч нүд унагам, үзэсгэлэнтэй гэхэд дэндүү, гоо сайхан нь ямар ч хүнийг уяраам сайхан охид түм бумаараа оршдог ч ухаан нь зуны шөнө шиг богино охиныг нил ягаан гэх үү?
Хүнийг хорлож, сүйтгэж явдаг, гай нь таарсан хүн очиж нийлэм, урьд насандаа ямар нүгэл хийсэн болоод ийм бузрын чөтгөр лугаа адил байдаг байна аа гэмээр тамын амьтдыг хар гээд хэлчихье.
Ингээд зөндөө бодлоо, би. Би яг аль нь юм бэ гээд. Гэхдээ аль нь ч би биш байлаа. Би яг хэн бэ…санаагаа чилээж, дэндүү их бодлоо. Сайн, муу хоршиж байдаг өнгөний зохицол нь би юм болов уу? Ухаан, мунхаг хоёр минь нэгэн цагт оршиж байдаг ухамсарын хослол нь би юм болов уу?
Солонгын 7 өнгө гэвэл яг би болж таарлаа. Намайг хэн аль өнгөөр харахыг хүснэ, тэр өнгө нь миний дотор байдаг юм байна.

🎟

10/05/2023

Хүний амьдрал богино шүү, богино. Учир зүгээ олоогүй, сэтгэлийг нь гэмтээж явахад амьдрал дэндүү хайран шүү, хайран.
Ээж хэлдэг юм. “Хүнд хар буруу санаж болохгүй шүү, энэ ахархан амьдралд нэгнээ энэрж л яваарай” гэж. Өсөж том болохын хэрээр, миний харах амьдралын өнгө хувьсахын хэрээр би үүнийг ойлгосоор л явна.
Амьдралыг шатар гээд бодвол би өдийг хүртэл ямар нүүдлээр амьдарчихсан юм болоо? Зөв болов уу, буруу юм уу? Одоо би ямар нүүдэл хийх ёстой вэ?…яасан их асуулт вэ?
Асууж, шалгаагдах дургүй. Намайг ярих боломж олгодог хүнд хайртай. Ойлгуулж, тайлбарлах дургүй. Зүгээр л надад итгэдэг хүнд хайртай. Бүхнээ дэлгэх дургүй. Харцнаас минь намайг ойлгочихдог хүмүүст хайртай. Уурлуулж, зандруулах дургүй. “Зүгээрээ, хүн алддаг юм” гээд инээгээд угтдаг хүмүүст хайртай.
Өөрийгөө өмөөрөх дургүй. Тийм болохоор үргэлж миний буруу.
Цөөхөөн хэдэн жил амьдарч үзлээ. Айхтар хатуу юм байна, энд. Ердөө арван жилийн сурагч хэрнээ арай л их зүйл туулаад байгаа юм биш үү?
Хүмүүсийн сэтгэл яагаад ийм өөр юм бэ? Зарим нь дэндүү дулаахан, харин бусад нь хүйтэн.
Хорвоо хүн болгонд адил тэгш байдаг байхад яагаад нэг нь л тэгж зовлонтой юм шиг байгаа юм бэ? Бусад хүмүүс жаргаад байгааг би лав харахгүй байна.
Сэтгэл хөдлөлөө ил гаргах дургүй…дургүйдээ ч биш бүр чаддаггүйдээ бусдад үзэн ядагдана гэдэг миний л буруу юу?
Инээлээ гээд жаргалтай гэсэн үг биш уйллаа гээд гунигтай гэсэн үг биш биздээ. Эсвэл дахиад л миний буруу юу?
Бусдын хувийн орон зайг өөрийнх шигээ хамгаалахад яг юу нь буруу юм бэ? Бусдын хэрэгт хошуу дүрлээ гээд сайн дотно хүмүүс болохгүй шүү дээ.
Үнэ цэнтэй зүйл нууц байхдаа л хамгийн үнэ цэнтэй байдаг.

🎟

03/05/2023

Бусдын нүдээр би нээлттэй, илэн далангүй хүн шиг харагддаг байх даа гэж бодохоос ичнэ. Учир нь би өөрийгөө мэддэг учраас…би өөрийгөө хэр нууцлаг, ямар зантай, юунд дуртайгаа мэднэ. Намайг өөрөөс минь илүү мэдэх хүн байхгүйг мэдэх болохоор зарим асуудлаа өөрөө шийдхийг тэргүүнд сонгодог. Өрөөл бусдад ч бас бэрхшээл байдгийг зарим хүмүүс мэдэхгүй юм шиг хамгийн их зовж бас ядарч байгаа хүнээр өөрийгөө л тодорхойлох юм. Эсвэл амьдрал дахь бүгдийг нь мэдэх гэнэ. Тэд миний хувийн орон зайг үл хүндэтгэж, хувь хүн гэдгийг минь умартан…Дэлгэсэн газрын зураг шиг хүн биш түгжээтэй тэмдэглэлийн дэвтэр шиг хүн гэдгийг минь ойлгоосой.
Найзууд минь ч гэсэн хүмүүс шүү дээ. Тэдний бодол дотроо үлдэг л дээ. Ярилцаад гаргамаар байвал ярилцаг гэж бодоод найзуудаа их шалахаас айдаг. Асуудлаа өөрөө шийдэг гэж бодоод зовлонг нь асуухаас эмээдэг. Хүний хувийн орон зайнд нэвтрэх гэж хичээх тухайн хүнээ л сэвтээдэг. Гэхдээ ихэвчлэн өрөөлийг өөр шигээ гэж эндүүрээд сэтгэлд нь гомдлын хур буулгадаг болохоор зөв арга биш ч байж болох юм.

Гэхдээ би ярилцах дуртай…сэтгэлийг минь ойлгох хүнтэй. Нөр их бодлын овоорлоо цэгцэлж байгаа юм шиг санагддаг юм. Энэ атгын чинээ зүрхэнд, дэвтрийн чинээ цээжинд минь чухам юу шүгэлснийг, намайг ойлгохгүй байгаа ч ойлгож байгаа юм шиг нүд рүү минь ширтээд чимээ чагнаад сонсдог хүмүүст хайртай. Амьд гэдгийг минь мэдрүүлдэг юм.

Би дэндүү нууцлаг. Надад ч олон нууц бий. Бусдын нууц ч бий. Гэхдээ би алинаас нь юу ч цухуйлгах дургүй. Хэрвээ дурсчих л юм бол адгийн муугаар өөрийгөө үзэн ядахаа би өөрөө мэднэ. Угаасаа намайг хамгийн аймшигтайгаар гомдоосон хүн, хамгийн их хорлосон хүн, хамгийн удаан зовоодог нь ганцхан би л байдаг. Итгэсэн хүний итгэл мохоовол хүн чанараа гээж, эхийнхээ цагаан сүүг бузартуулсан мэтээр л өөрийгөө хараана. Заримдаа хүмүүс надад битгий итгээсэй ч гэж бодох. Гэхдээ энэ хуурмаг ертөнцөд үнэнч хүн ховордчихсон юм биш үү?

Өөрийгөө нэг үгээр илэрхийл гэвэл бодлын их уурхай. Бодол дунд минь алт нь ч бий, гууль нь ч бий. Яагаад гэвэл миний л бодол…чинийх биш. Чимээгүй байсан нь дээр байдаг. Тэгж байж бодол минь цээжин доторх авдартаа тодоос тод үлдэж чадах болохоор…

🎟

19/04/2023

Дуустал уншаагүй элэгдсэн саарал ном, дүүртэл нь бичээгүй тэмдэглэлийн цаас, хоосортол нь уйлаагүй миний сэтгэл…
Чамайг ойлгох мянган шалтгаан байгаад ч чи надтай маргах нэг шалтаг байхад бидний харилцааг үгүй хийнэ...
Намайг байлаа гээд нарт орчлон тэр даяараа жаргалтай болохгүй ч намайг оршлоо гээд өчүүхэн ертөнц нь гэрэлд автдаг нэг хүн байхад миний амьдрал хэчнээн утга учиртай…
Амьдрал хэзээ ч хэнд ч амар биш гэдгийг ойлговол чи бусдыг төвөггүй ойлгоно…
Хэрвээ чамд бүх зүйл хөгийн санагдаж, чамаас өөр бүгд буруутай мэт үзэгдэж, цөмийг нь үзэн ядах мөчид яг юу нь жинхэнэ хог нь байдаг гээч…Чи
Томоос том мөрөөдөл дундаа живэх би дуртай. Дүүрнээс дүүрэн хүсэл дундаа сэлэх дуртай. Харин гашуунаас гашуун нулимсандаа будагдахыг үзэн ядна.
“Чи дэндүү өөрчдөгджээ”, “Чи ийм хүүхэд байгаагүй юмсан”, “Ингэж өөрчлөгдсөн гэж мэдсэнгүй”…Яагаад би өөрчлөгдсөн юм бол? гээд алдааг өөрөөсөө хайх гэж оролдсон боловч эцсийн дүндээ намайг өөрийнхөө дуртай хүн байлгах гэсэн тэдний буруу байсан…
Навчис нахиална, цэцэгс дэлгэрнэ, шувууд жиргэнэ…Шинэ дэлхий хаяанд иржээ, хуучин бодлоо тавьж явуулах цаг ойртжээ.
Сэтгэл мэдрэмжээ илэрхийлэхэд хэдхэн үг хангалтгүй болсныг мэдэх цагт би дэндүү том болсон өөрийгөө гайхна.

Өдрийн турш бодол дундаа хөвдөг байж бодит амьдрал дээр бас оршиж л байх юм аа, би

🎟

15/04/2023

“Ном намайг ганцаардлаас авардаг” гэх үед нь юуг ч ойлгож чадаагүй ч одоо бодоход үнэхээр үнэн үг байжээ. Ингэж бодох тусам хэлсэн хүнийг нь хайрлах сэтгэл төрдөг. Нээрээ л ном уншихад хүнтэй ярилцсан мэт болдог, хэнээс асуугаад, хайгаад, сураглаад олдоогүй асуултын хариунууд зөвхөн номонд л оршино. Ном надад хэзээ ч худал ярьдаггүй, тэр хуурмаг зүйл биш. Сайн ном сайн нөхөр болдог. Чамайг хэн сайн ухааруулдаг вэ? гэвэл би ном бас миний алдаанууд гэж хэлнэ. Номтой өнгөрөөсөн он жилүүд олон болохын хэрээр би илүү чимээгүй болсоор байх болно. Тэр надад хорвоо ертөнцийн уудмыг мэдүүлж, хүний муу сайныг таниулдаг. Тэр үргэлжилсэн үгс миний амьдралын бартаатай гашуун замыг зөөллөж өгдөг. Түүнтэй би энэ олон жил нөхөрлөхөд түүний сайн сайхан чанарыг нэг хүн хэлээд ойлгуулчихна гэж ер бодсонгүй.
Үүнийг хэлсэн тэр хайртай эгчтэйгээ би тийм дотно биш ч яагаад ч юм сэтгэлд үнэхээр дотно хэрнээ дулаахан санагддаг. Тийм их хугацааг хамт өнгөрөөгөөгүй ч амнаас нь унасан бүх үгс хэмжиж болшгүй үнэ цэнтэй үгс байдаг байсан. Юу ч болж байсан дэндүү хүндэлмээр хүн байдаг даа. Тэр яг тийм хүн мөн.
Хүнийг номтой зүйрлэвэл тэр дэндүү нууцлаг ном. Гадна хавтас энгийн байдаг нэг ном шиг харагдах ч дотроо хэний ч төсөөлөмгүй үнэн хэрнээ сэтгэл татам, бүхий л зөв хариултыг өчиж байдаг, байнгын өвөртөлж явмаар үнэ цэнтэй ном. Түүн шиг ном ямар ховор гэдгийг надаас бусад нь мэдэх болов уу?
Гаднах хавтас нь гял цал хэрнээ дотроо дэндүү уйтгартай ном шиг хүн дэндүү олон.
Зүгээр л ашгийн төлөө хуудасны тоогоо нэмж, номоо зузаалсан мөнгө, цагийн гарз гэмээр уйтгартай, уншихаас залхам ном бас л олон. Дотор нь тийм үнэ цэнтэй, нэгийг бодогдуулж, хоёрыг ухааруулахуйц гойд зүйл огт байхгүй. Зүгээр л маркетинг сайтай номонд би лав дургүй. Ийм хүмүүстэй амьдралд олон таардаг.
Эсвэл үнэн бодит болсон явдлаас сэдэвлэсэн номууд. Туулж явсан амьдрал нь бэрх. Түүгээрээ бусдад сургаал хайрладаг хэрцгий боловч гашуун үнэнг өгүүлэх ном бас бий.
Амьдралд чухам яг ямар ном уншиж байж хүн жаргалтай амьдрах вэ? гэвэл өөрт таалагдсан номоо л уншаарай...бусдын таалсан биш.

🎟

А u r о r а

02/07/2024

06/09/2023

27/05/2023

27/05/2023

27/05/2023

17/05/2023

15/05/2023

14/05/2023

10/05/2023

03/05/2023

19/04/2023

15/04/2023

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category