14/01/2025
"စံစကား”
စိုက်ပျိုးရေးကို အခြေခံထားပြီး ဆန်စပါးစိုက် တဲ့ ရွာတစ်ရွာတွင် လယ်သမား သူငယ်ချင်း (၃)ယောက် ညည့်ဦးအချိန် လူသူမကွဲတကွဲ မှာ သူတို့ရဲ့ လယ်ထဲကို မူးတူးမြှောင်းထဲမှ ရေကို ခိုးသွင်းမလို့ သွားကြတယ်ပေါ့၊ရေက ခိုးသွင်းရမှာဆိုတော့ ကျောကမလုံ ကျီးကန်းတောင်းမှောက် တောင်ကြည့် မြောက်ကြည့်ပေါ့(စိုးရိမ်စိတ်တွေနဲ့)
သူတို့ စိုးရိမ်တဲ့အတိုင်းပါပဲ သူတို့တစ်တွေ မူးတူးမြှောင်းထဲက ရေကို ဖောက်ချနေတဲ့အချိန် လက်နှိပ်ဓာတ်မီး အလင်းရောင် လက်ခနဲ လက်ခနဲ နဲ့ လျှောက်လာတဲ့ လူတစ်စုကို မြင်လိုက်တယ်။မူးတူးမြှောင်းကို စစ်ဆေးတဲ့ သူတွေလားပေါ့၊ သူတို့ သူငယ်ချင်း (၃)ယောက်လည်း အခြေနေမကောင်း မှန်းသိတော့ သူတို့ ဖောက်ချထားတဲ့ အပေါက်တွေပိတ် ၊ ပိတ်ပြီးတော့လည်း အဲ့နားလေး ထိုင်နေလို့မရဘူးလေ တစ်ရွာတည်းနေသူတွေဆိုတော့ မျက်နှာမမြင်ရပေမဲ့ အသံကြားရုံနဲ့ ဘယ်သူဘယ်ဝါဆိုတာ သိသွားနိုင်တယ်လေ
အဲဒါနဲ့ ဘာပြောကာင်းမလဲ (၃)ယောက်သား ပြေးလိုက်တာ နောက်ကျတဲ့ခြေထောက် သစ္စာဖောက်ဆိုပြီး ပြေးတာ ဖနှောင့်နဲ့ဖင်နဲ့ တစ်သား တည်း၊ အတော်လေးကြာတော့ ရွာထိပ်ရောက်လာကြပြီပေါ့၊အမောသောကောလေး နဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြစ်တင်စကား ဆိုကြပါလေရော။
မင်းကကြောက်လို့ ပြေးတယ် သူကကြောက်လို့ပြေးတယ်ပေါ့၊ အဲ့အချိန်မှာ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ထပြီးပြောလိုက်တယ်" မင်းပြေးတာဆိုတာများကွာ
ခြေထောက်မှာ တောင်ပံ ပါသလား အောင်းမေ့ရတယ်” အလိုလေးဗျာ မင်းကများ ပြောရတယ်ရှိသေး၊"မင်းပြေးတာက မှ ပုဏ္ဏက ရဲ့ မြင်းကို တစ္ဆေခြောက်သလား အောင်းမေ့ရတယ်”
တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ရယ်မော ပျက်ရယ်ပြုရင်းကနေ ရှေ့ဆုံးမှာ ရောက်နေ့တဲ့ သူငယ်ချင်းကိုလည်း အတင်းပြောလိုက်သေးတယ်၊ ကြည့်စမ်း ဟိုကောင်က ကြောက်လွန်းလို့ "ထနေတဲ့ ကြက်သီးတွေများ လက်ပန်ပင်ပျိုက ထွက်နေတဲ့ ဆူးတွေနဲ့ နင်လား ငါလားပဲ”
တစ်ယောက် နဲ့ တစ်ယောက် အားရပါးရ ရယ်မောပြောရင်း လမ်းဘေးမှာ ထိုင်ပြီး အမောဖြေကြလေရဲ့.......
