05/10/2021
*ျမတ္ဆရာ*
နာသံုးနာကို ရင္မွာသို၍
ဖဲေမြ႕အိပ္ယာ မသာယာပဲ
ရြံ႕ထဲဗြက္ထဲ ျခင္းေလးစြဲကာ
ေတာရြာကေက်ာင္း ပညာေကာင္းဖို႔
မေညာင္းမေတာင့္
ကုန္းေၾကာင္းေလွ်ာက္သည္
ၿဖိဳးေမာက္ေစတနာ ျမတ္ဆရာ......။
သင္ခါတျပည့္ စာအံေတြ႔မူ
မျငဴမဆူ သေဘာျဖဴႏွင့္
ေဖးကူဆံုးမ ဩဝါဒေႁခြ
ဆိုးေလသည့္သား သူ႔တင္ပါးကို
ႀကိမ္ဖ်ားႏွင့္႐ိုက္ ေနာင္မမိုက္ေအာင္
ရိပ္ေယာင္ၿခိမ္းေျခာက္
တျပည့္ေၾကာက္၍
ေတာ္ေစတက္ေစ
သြန္သင္ေပတာ ျမတ္ဆရာ....။
ခ်ိန္ခါက်ေသာ္ လူေတာ္တျပည့္
သူျပန္ေတြ႔က ဘဝေထြေထြ
စိုေျပလွပ ထက္တန္းက်လွ်င္
ပီတိရႊင္၍ ဘဝမေျပ
သားေရႊတျပည့္ ျပန္ေတြ႔ခဲ့မူ
စိတ္ပူရင္ထဲ မ်က္ရည္ဝဲ႐ွာ
က႐ုဏာေမတၱာ ျမတ္ဆရာ.......။
◼ကိုဘုန္း
(ဤကဗ်ာေလးႏွင့္ အနေႏၲာအနႏၲဂိုဏ္းဝင္ ဆရာသခင္ေက်းဇူး႐ွင္တို႔အား ပူေဇာ္ကန္ေတာ့လိုက္ပါသည္)
