31/08/2026
වැරදුණු පෙමකට නින්දා ලබන, නොවැටුණු අම්මා...
සත්‍ය කතාවකි.
අම්මා නැති පාළුවත් එක්ක හිත අස්සේ තනිවුණු අවුරුදු 19ක කෙල්ලෙකුට මුළු ලෝකයම පාළුයි. Facebook එකෙන් ආපු ආදරණීය පෙම් වදන් අස්සේ ඇය සෙව්වේ ඒ අඩුව.
ඒත් ඒ ලස්සන වචන පිටුපස හිටියේ මත්ද්‍රව්‍යවලට වහල් වුණු, මනුස්සකමක් නැති නරුමයෙක් කියලා ඇය දැනගත්තේ ඔහුත් එක්ක පැනලා ගියාට පස්සේ.
මාස පහක බඩකුත් තියාගෙන, ඇය රැකියාවක් කළේ සැමියෙකුගේ යුතුකම ඔහු හරි හැටි ඉටු නොකල නිසායි.ඇය ඔහුව යහ මගට ගැනීමට නොකළ දෙයක් නෑ.
දෙවියන් ඉදිරියේ යැදුවා. බෝධි පූජා පැවැත් වූවා.
ඔහු හැදුනේම නෑ. ඇය ඉවසුවා.දරුවා ඉපදුනාම හැදෙයි කියලා හිතුවා.තමන්ගේ කුසේ ඉන්න දරු පැටියා වෙනුවෙන් ඇය අඩුවක් නැතිව විඳෙව්වා. ඒත් ඇයට ලැබුණේ ආදරය නෙවෙයි. මත්වෙලා ඇවිත් ගහපු අමානුෂික පහරදීම් සහ ඔහුට තව කසාදයක් තියෙනවා කියන බිහිසුණු රහස විතරයි.
ලස්සන රෝස මලක් වගේ දූ පැටියෙක් ඉපදුනා.නමුත් පියෙකුගෙන් විය යුතු එක යුතුකමක්වත් ඔහු ඉටු කලේ නෑ. හැමදාම රණ්ඩු, ඇය ඉවසුවා දරුවා වෙනුවෙන්…එක් දිනක් ඇයට අමානුශික ලෙස පහරදී තිබුණා.දරාගත නොහැකි තැන මාස තුනක මල් කැකුළ එක්ක, තුවාල වුණු ශරීරයෙන් ලේ පෙරාගෙන ඇය ආයෙමත් ආවේ වයසක තාත්තා ළගට.
පුංචි දරුවාට තාත්තෙක් ඕනේ කියන අහිංසක, මාතෘ හැඟීම නිසාම, "අපි අලුතෙන් පටන් ගමු" කියලා ඔහු ආයේ කියද්දී ඇය කල්පනා කලා, ඇය තවත් එක අවස්ථාවක් දුන්නා. ඒත් සතියක්වත් ගියේ නැහැ... ඇයට මරණය පෙනෙන මානයටම පහර දීලා ඒ නරුමයා ඇගේ ඒ අන්තිම බලාපොරොත්තුවත් තලා දැම්මා.
"එක පාරක් ගියා, ළමයෙකුත් හදාගෙන ආවා... ලැජ්ජ නැතුව ආයෙත් ගිහින් ගුටි කාලා ලේ පෙරාගෙන ඇවිත්..."
සමාජය ලෙහෙසියෙන්ම ඇයට ඇඟිල්ල දික් කළා. ඒත් ඇය විඳපු වේදනාව, දරුවා වෙනුවෙන් ඇය ගත්ත අවදානම කාටවත් පෙනුණේ නැහැ.
දැන් ඇයට වයස 22යි. දරුවාට අවුරුදු 2යි. අසනීප වයසක තාත්තාටත් කන්න දීලා, පුංචි එකීගේ කිරි පැකට් එකට, දරුවාගේ අනෙකුත් ඕනෑ එපාකම් හැමදේටම තනියම හම්බකරන අතරේ ඇය විඳින අභියෝග අනන්තයි.
රෑට දරුවාට උණ ගැනෙද්දී, බෙහෙත් පෙත්තක් ගන්න කීයක්වත් අතේ නැතිව අසරණ වෙන මොහොතවල්, තමාට අසනීපයක්ටවත් නිවාඩුවක් නැතිව, මානසික පීඩන මැද රෑට නිදි නැතිව අඩන අවස්ථා කොයි තරම් ඇතිද...?
තනිවුණු ගෑනියෙක් දිහා සමාජය බලන අශෝභන බැල්මවල්, කතා කරන කැත වචන අස්සේ ඇය තමන්ගේ ආත්මගෞරවය රැකගෙන ජීවත් වෙන්නේ මහ පුදුම ශක්තියකින්.
දැන් දරුවත් එක්ක ඇදට වෙලා ඉද්දි මට මං ගැනම හිතුණා. "මේ ඇය මා වුණා නම්...?" සැමියා නැතුව අඩුම තරමේ එළවළුවක්වත් මිල දී ගන්න බැරි මම, මෙහෙම තනියම අභියෝගයකට මුහුණ දුන්නොත් මට මොනවා වෙයිද? මම ඇය වුනා නම් දරුවාගේ සුරතල් බලමින් මට ඇදට වෙලා ඉන්න පුලුවන්ද?
ජීවිතේ වරදින්න ගත වෙන්නේ සුලු මොහොතයි. සියල්ලන්ගේම වැරදි තියෙනවා. ඇගේ මෙන්ම මගේත්,ඔබේත්.ඒ වැරදි දෙස වැරදි විදියට බලන්න එපා.
ඇය තමාගේත් දරුවාගේත් අනාගතය හැඩ කරන්න වෙහෙසෙන අයුරු දැක ඇයව අගයන්න…එතන තමයි මනුස්සකම ඇත්තේ…
තාත්තත් නැති වුණු දවසක ඇයට ඉන්නේ ඒ පුංචි දරුවා විතරයි. වැරදි පාරක නොගිහින්, තමන්ගේ දරුවා වෙනුවෙන් තනියම නැගී සිටින ඒ අභිමානවත් අම්මාට අපි හදවතින්ම ශක්තිය දෙමු. ගෑනියෙක්ගේ අසරණකමට හිනාවෙන්න කලින්, ඇය දරන මේ අසීරු උත්සාහයට ගෞරව කරන්න අපි පුරුදු වෙමු…
