NP glory

NP glory නිදහසේ ලස්සනම ලස්සන කතා කියවන්න, ලොකයේ අලුත් වෙන දේවල් ගැන දැනගන්න අපිත් එක්ක එකතු වෙන්න 💝

කැණි මඩලවාසුලා..... මේ බලන්න මේ පොඩී මගේ කොන්ඩේ කපන්න හදනවා, තාත්තගෙ කොන්ඩේ වැඩිලූ.. තිමිර කෑ ගසමින් වාසුලා අසලට ආවේ සින...
11/03/2026

කැණි මඩල

වාසුලා..... මේ බලන්න මේ පොඩී මගේ කොන්ඩේ කපන්න හදනවා, තාත්තගෙ කොන්ඩේ වැඩිලූ.. තිමිර කෑ ගසමින් වාසුලා අසලට ආවේ සිනාසෙමිනි. පොඩි පුතා අතෙහි කුඩා කතුරක් වූ අතර ඒ පසුපස ආ සදූ සිනාසෙමින් සිටියාය.
" අම්මේ තාත්තට නියම වැඩේ තමයි උනේ, පොඩී ව කේන්ති කරන්න තාත්තා කිව්වා අපි කොන්ඩේ කපමු කියලා, පොඩී කියනවා එහෙනම් ඊට කලින් අපි තාත්තගේ කොන්ඩේ කපලා ඉමුලු"

වාසුලා සිනාවෙමින් තිමිර දෙස බලා පොඩී වඩා ගත්තාය, " අනේ අනේ දැන මේ පොඩ්ඩා පැහිලා තියෙන තරමක්, තව ටික දවසක් යද්දී මට තාත්තලා පුතාලාගේ නඩු බේරන්නයි වෙන්නේ"

"හරි හරී අපි දැන් කොන්ඩෙ කපන අදහස කල් දානවා, ඔය කතුර දෙන්න පුතේ තාත්තට , " එසේ කියමින් තිමිර පුතා අතේ වූ කතුර ගෙන දියනිය අතට දුන්නේ සිනාසෙමිනි.

වාසුලා සහ සහ තිමිර දෙදෙනාම පෞද්ගලික අංශයේ රැකියාවල නියුතු අවුරුදු 5 සහ 14 වයසේ දරුවන් දෙදෙනෙකු ගේ මව්පියන් විය. විවාහ වී බොහොමයක් කල් ගතව තිබුනත් ඔවුන්ගේ ජීවිතය ඉතා සතුටෙන් ගලායන්නට විය. ඔවුන් පව්ලක් ලෙස ඉතා සතුටෙන් කාලය ගත කලේය. වාසුලා ඇගේ පවුලේ දියුණුව වෙනුවෙන් දිවා රෑ වෙහෙසී සියල්ල ඉතා සතුටෙන් ඉටු කල අතර තිමිර ද ඔහුගේ සියලු වගකීම් නොපිරිහෙලා ඉටු කලේය. ඔහු වාසුලාට නිවසේ කාර්‍යන් සදහාද නොපසුබටව උපකාර කලේ ඇය ඔවුන් වෙනුවෙන් වෙහෙසෙන ආකාරය ඔහු හොදින්ම දන්නා නිසායි.

එක් සවස් වරුවක තේ බොමින් සිටින විට සදූ තිමිර සහ වාසුලා අසලින් ඉදගෙන ඇගේ කුඩා මල්ලී සමග සෙල්ලම් කරමින් සිටියාය , එකවරම යමක් මතක් වූ ආකාරයට ඇය ගෙට දිව ගොස් කැලැඩර තිබූ තැනින් ගලවාගෙන ආවේ තිමිර දෙසටයි.

තාත්තෙ , මේ බලන්නකො එන සතියේ දිග නිවාඩුවක් එනවා දවස් 4ක් ...
" ඔව්... යයි පවසමින් තිමිර හිස සලන්නට වූයේ දුව එන්නේ කුමටදැයි දන්නා නිසායි,
වාසුලා සිනාසෙමින් තිමිර දෙස බලා සිටියේ මේ වන විට සදූ සියලු දේ සැලසුම් කර අවසන් බ්ව සහ ඇය කියන ඕනම දෙයකට එකග වීමට තිමිර ට සිදුවන බව දන්නා නිසායි.
" ඒ කියන්නේ තාත්තෙ අපිට අර නුවරඑළියේ යන ට්‍රිප් එක මේ නිවාඩුවේ යන්න පුළුවන් , මොකද මට ඇහුණා තාත්තා අම්මට කියනවා මේ නිවාඩුවේනම් අමතර වැඩ මුකුත් නෑ කියලා " එසේ කියා සදූ දෑස් දල්වා බලා සිටියේ ආසාවෙනි , තිමිර වාසුලා දෙස බැලූ විට ඇය හිස සැලුවේ ඔන්න ඉතින් යමු කියන්නාක් මෙනි.
" හරි දූ එහෙනම් අපි යමුකෝ, අපිට නවතින්න එහෙම තැනක් බලන්න වෙයි දැන්ම, මොකද දවස් 4ක නිවාඩුවක් නිසා සෙනග යනවා ගොඩක්, නේද වාසුලා"

" හරි තාත්තෙ අපි අදම තැනක් බලමුකෝ , අම්මේ එන්නකෝ අපි බලමු ලස්සන තැනක්, එසේ කියා සදූ තිමිරගේ දුරකථන ය ගෙනවිත් දුන්නේ සතුටින් උඩ පනිමිනි, "
" අනේ තිමිර නිදහස් ලස්සන තැනක් බලන්න, මොකද අපේ පොඩ්ඩා කැමති නෑනේ ගොඩාක් සෙනග ඉන්නකොට , එසේ කියා වාසුලා කිඩා රසිදු උකුල මත තබාගෙන හිස පිරිමදින්නට විය, ඔහු ද සතුටෙන් අත්පුඩි ගසමින් සිටියේ ඔහුත් අක්කා මෙන්ම කුඩා කල සිටම ට්‍රිප් යාමට ඉතා ප්‍රිය බැවිනි.

සිකුරාදා උදෑසනම අවදි වූ වාසුලා තිමිර සමග කුස්සිය වෙත ගියේ තේ සාදා බී ඉක්මනින් ගමන සදහා ලෑස්ති වීමටයි. ඔවුන් දෙදෙනා එක්ව සති අන්තයේ ගමන ඉතා හොදින් සැලසුම් කරගෙන තිබුණි . 'තිමිර මම යනවා දුව අවදි කරන්න, ඔයා තේ එක බීලා පැක් කරපු දේවල් කාර් එකට දාන්න හොදේ' එසේ කියා වාසුලා දුව අවදි කර ඇයට මිහුණ සෝදා කිරි එක බොන්නට කියා ගොස් පොඩීව අවදි කලේ අවසානයටයි. නැත්නම් උදෙන්ම අවදි වූ පසු පොඩී තාත්තා සොයා යාම පුරුද්දක්ව තිබුණි . තිමිර ඇදපැලද අවසන්ව තිබූ නිසා වාසුලා පොඩීව සෝදා තිමිර ට දුන්නේ ඉන් පසු වාසුලා ට ලෑස්ති වීමට පහසු නිසායි.

වාසුලා සහ තිමිර දෙස මාරුවෙන් මාරුව ට බලමින් සදූ සිනාසෙන්නට විය. " ඇයි දුව මොකද මේ හිනාවෙන්නේ අනේ" වාසුලා ඇසුවේ දියනිය දෙස බලමින් තිමිරගේ පිටට තට්ටු කරමිනි ,
' නෑ අම්මා බලන්නකෝ ඔය දෙන්නාගෙ ලස්සන, හරිම ලස්සනයි අම්මා.. ඇත්තමයි .... '

" අහ්හ් අනේ විහිළු නොකර ඉන්න දූ.... වාසුලා පැවසුවේ සිනාවෙනි,
'අපි ඉතින් කවදත් ලස්සනයිනේ... තිමිර පැවසුවේ ද සිනාවෙමිනි. '
සැබවින්ම ඔවුන් දෙදෙනාම වයසට වඩා තරුණ ආකාර්ශණීය පෙනුමකින් යුතු විය. එය ඔවුන් දෙදෙනාගේ පව්ලේ අය මෙන්ම යහළුවන් අතරද කතාවට ලක්වූවකි.

ඔවුන් ඉතා සතුටින් නුවරඑළිය බලා පිටත් වූවේ චූටි පුතාගේ සහ දියණියගේ නොනවතින සින්දු සහ අත්පොලසන් මැදයි. කාරය තුල එකම කාලගෝට්ටයක් විය.... දරුවන්ගේ සතුට දැක තිමිර මෙන්ම වාසුලා ද සිටියේ මහත් සතුටෙනි.
*********************************

ඔවුන් ඒ දවස් කීපයම ඉතාමත් සතුටෙන් ගත කලේ කිසිදා අමතක නොවෙන මතක සටහන් ගොන්නක් එකතු කර ගනිමිනි.

" අම්මා මේ නිවාඩුවනම් නියමයි නේද , ආයේ අපි යමු හොදේ මෙහෙම ට්‍රිප් එකක්, " සදූ කීවේ නිවසට විත් ඇග සෝදා සියල්ලන්ම එකව තේ බොන වේලාවෙයි.

තිමිර ඔයාට හෙට වැඩ ටිකක් වැඩි දවසක් කිව්ව නේද ? දවල් කෑම එකට මොනවද ඕන, ටිකක් පරක්කු වෙනකන් ඉන්න නිසා මම කොස් මැල්ලුමක් එහෙම හ්දන්නද ? අපි මගින් ගත්ත එළවලු මල්ලේ කොස් තියෙනවා . වාසුලා ඇසුවේ පසු දිනට අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය සකස් කර තැබීම සදහායි.
" එහෙම හොදයි වාසුලා , හෙට ඉදලා අපේ secretary අලුත් වෙනවා කියලා මට HR එකෙන් කිව්වා, එයාට එයාගෙ වැඩ ටික හරියට කියල දෙන්න වෙනවනේ ඒකයි හෙට පරක්කු වෙන්නෙ, ඉන් පස්සෙනම් මේ ටිකේ අපිට ලොකු වැඩක් නෑ "

වාසුලා පසුදා උදෑසන නැකිට තිමිරගේ උදව්ද ඇතිව දරුවන් දෙදෙනාද සූදානම් කර කෑම සකසා රාජකාරි සදහා පිටත් විය.

**************************************************
අහ් මිස්ටර් තිමිර අන්න ඔයාගෙ අලුත් සෙකට්‍රි උදේම ආවා, මම හිතන්නෙ ඔයා එනකන් කැබින් එකේ ඉන්නවා. තිමිර කාර්යාලය වෙත ගිය විගස එහි සිටින යහලුවෙක් තිමිරට පවසාගෙන ගියේය .

තිමිර ඉක්මනින් තම කාර්‍යාල කාමරය වෙත ගියේය . "Good morning , මිස්ට තිමිර , මම නර්මදා, සර් කිව්වා මිස්ට තිමිර ආවම මගේ වැඩ ටික පැහැදිලි කරයි කියලා" නර්මදා සිනාවෙමින් පැවසුවේ තිමිර කාර්‍යාලයට ඇතුළු වෙද්දීය.
තරමක් උස සෙරෙප්පු පැලද සිටි නර්මදා කෙටි කොන්ඩයක් හිමි පැහැපත් තරුණ යුවතියක විය. ඇය ටයිට් සායක් ඇද සුදු අත් දිග ශර්ට් එකක් ඊට යට කර තිබුණි . ඇගේ තොල් වල තද රතු වර්ණය නිසා ඇගේ මුහුණ හොදින් කැපී පෙනුනි. ඇගේ ඒ තියුණු අලංකාරයට තිමිරගේ හිත තරමක් ගැස්සුනේ නොදැනුවත්වමයි .
නමුත් තිමිර එය ගන්නකට නොගෙන , අහ් good morning , ඔතනින් ඉදගන්න නර්මදා මම ඔයාට පිලිවෙලට කියන්නම් වෙන්න ඕනෙ මොනවාද කියලා,...

දෙවැනි කොටසින් ඉක්මනින් හමුවෙමු ✍️

By - PN Waduthanthri ✍️

නුඹ මගේ හදවතේ ඇඳි'සිතුවමක්' නොවේ...නුඹ මා අතින් ගිලිහුණු'පින්සලකි'අපේ ආදරයඑකම පොතක පිටු දෙකක් වුවත්,දැන් අපි එකිනෙකාට මු...
04/03/2026

නුඹ මගේ හදවතේ ඇඳි
'සිතුවමක්' නොවේ...
නුඹ මා අතින් ගිලිහුණු
'පින්සලකි'
අපේ ආදරය
එකම පොතක පිටු දෙකක් වුවත්,
දැන් අපි එකිනෙකාට මුහුණ ලා,
නමුත් කිසිදා හමු නොවන
සමාන්තර රේඛා දෙකකි,
විරහව යනු
නුඹ නැති පාලුවට නොවේ
නුඹ මා ළඟ තබා ගිය
ඒ හුරුපුරුදු සුවඳට මගේ හුස්ම තවමත් බය වීමයි,
නුඹ නික්ම ගිය පසු ඉතිරි වූ හිස්තැන,
මම අකුරු වලින් පුරවමි...
නමුත් හැම වැකියක්ම අවසානයේ
තිතක් නොතබමි,
✨️✨️

නොකී ප්‍රේමයක්සඳ පායා තිබූ හැන්දෑවක ඒ දෙස බලා සිටි සෙනුරිගේ දෑස්වල තිබුණේ කිසිවෙකුටත් නොපෙනෙන වේදනාවකි. ඇගේ ලෝකයම වූයේ ක...
13/02/2026

නොකී ප්‍රේමයක්
සඳ පායා තිබූ හැන්දෑවක ඒ දෙස බලා සිටි සෙනුරිගේ දෑස්වල තිබුණේ කිසිවෙකුටත් නොපෙනෙන වේදනාවකි. ඇගේ ලෝකයම වූයේ කවිඳු ය. පාසල් වියේ සිටම ඔවුන් දෙදෙනා වෙන් කළ නොහැකි සෙවණැලි දෙකක් මෙන් විය. කවිඳු ඇයට ඇගේ "හොඳම යාළුවා" පමණක් වුවත්, සෙනුරිගේ හදවතේ රහස් කුටිය තුළ ඔහු ඇගේ මුළු ජීවිතයම වී හමාරය. සැබැවින්ම ඇය කවිදුට පෙම් කලාය.
කවිඳුගේ සිනහව, ඔහුගේ කටහඬ, ඔහු ඇයට කරන විහිළු මේ හැම දෙයක්ම ඇය ආදරයෙන් විඳගත්තාය. නමුත් ඒ ආදරය වචන කරන්නට ඇය කිසිදා උත්සාහ කළේ නැත.
සෙනුරි සහ කවිඳු කෙතරම් සමීප මිතුරන්ද කියා ඔවුන්ගේ පාසලේ ඕනෑම කෙනෙක් දැන සිටියාය. ඔවුන් පාසලෙන් ඉවත්ව පාඨමාලාවක් හැදෑරීමේදීත් තෝරා ගත්තේ එකම මගකි. එම නිසා ඔවුන්ගේ යහලුකම පව්ල්වල අයද හොදින් දැන සිටියේය.
ඔවුන් කෑවේ බීවේ එකටය, ගමන් බිමන් ගියේද එකටය, කොටින්ම ඔවුන් දෙදෙනා දකින කෙනෙකු සිතන්නෙ ඔවුන් පෙම්වතුන් කියායි.
නමුත් සෙනුරි ඇගේ සිතේ වූ ආදරනීය හැගීම කවිදුට කිසිදා පැවසුවෙ නැත. එයින් ඔවුන්ගේ යහලුකමත් නැතිවේදැයි බියක් සෙනුරි ට තිබුනි .

එක් වැසි සහිත සවසක කවිඳු ඇයව හමුවීමට ආවේ වෙනදා නොතිබුණු උද්යෝගයකිනි. සෙනුරිගේ සිත නොසන්සුන් විය. ඇය බලාපොරොත්තුවෙන් සිටියේ ඔහු ඇයට ආදරය ප්‍රකාශ කරනු ඇතැයි කියාය. නමුත් ඔහු පැවසූ වදන් ඇගේ හදවත පසාරු කරගෙන ගියේය.
"සෙනූ... අම්මලා මට මංගල යෝජනාවක් ගෙනත්. ඒ ගොල්ලෝ කියන විදිහටනම් ඒක හරිම හොඳ යෝජනාවක්. කෙල්ලත් හරිම ලස්සනයිලු," කවිඳු සතුටින් පවසද්දී සෙනුරිගේ හිත වේගයෙන් ගැහෙන්නට විය, ඇගේ හදවද එකවර නතරවන්නට යන බවක් ඇයට දැනෙමින් තිබුනි . එහෙත් ඇය කවිදුට වෙනසක් නොපෙන්වා ඉන්නට උත්සහ කලාය.
ඇය බලහත්කාරයෙන් සිනහවක් මවා ගත්තාය. "ඇත්තද කවිඳු... ඉතින් ඔයා කැමති වුණාද?" සෙනුරි ඇසුවේ ආයාසයෙනි,
"අම්මලාට ඕන නම් මම මොකටද අකමැති වෙන්නේ? මම හිතන්නේ අම්මලා කියන විදියට එයා මම කැමැත්තෙන් ඉදපු විදිහේ ගෑනු ලමයෙක්. ඔහු සැහැල්ලුවෙන් කීවේය.
කවිඳු ඇගේ මුහුණේ තිබූ වෙනස ගැන දුටුවේ නැති බවකි, එහෙත් සෙනුරිගේ ඇස් අග කදුලු සිරවී තිබුනි . ඔහුට එය සාමාන්‍ය කතාබහක් පමණක් විය.

එදින රාත්‍රියේ සෙනුරි හැඬුවේ මුළු ලෝකයම ඇයට අහිමි වූවාක් මෙනි . අඩා පලක් නැති බව දැන දැනත් සෙනුරි හඩන්නට වූයේ කරන්නට අන් කිසිවක් නොමැති බව දන්නා නිසාය.

ඇය වසර ගනනක් පුරා හිතින් හෝ කල ආදරය වෙන කෙනෙකුගේ වන තෙක් බලා සිටීමට ඇයට සිදුව තිබුනි .

ඊළඟ සති කිහිපයගත වූයේ අපායක මෙනි. කවිඳු නිතරම ඇයට කතා කරමින් ඒ විවාහ යෝජනාවේ විස්තර කීවේය. ඇයට එය දරාගත නොහැකි විය.
අවසානයේ ඇය ඔහුව මගහැරීමට උත්සාහ කළාය. දුරකථන ඇමතුම්වලට පිළිතුරු නොදුන් ඇය, ඔහු හමුවීමට තිබූ අවස්ථා මගහැරියාය.
ඇය තීරණය කළාය—කවිඳුගේ ජීවිතයෙන් සදහටම ඈත්වන්නට. ඔහු සතුටින් සිටිනවා නම්, ඇගේ ආදරය කැප කිරීමට ඇය සූදානම් විය. නමුත් ඇගේ හදවත ඇයට නිරන්තරයෙන් වද දුන්නේය.
"ඇයි මට මෙහෙම වුණේ? මම ඇයි එයාට කලින්ම කිව්වේ නැත්තේ?" සෙනුරි කදුලු සලමින් සිතන්නට විය.
දිනක් කවිඳු ඇගේ නිවසටම පැමිණියේය. ඇය සිටියේ දැඩි ලෙස කම්පනයට පත්වී ය. ඇය ඔහු දෙසවත් නොබැලුවාය.
"සෙනූ, ඇයි ඔයා මාව මගහරින්නේ? මගෙන් මොකක් හරි වරදක් වුණාද?" ඔහු ඇගේ දෑතින් අල්ලා ඇසීය.
ඇය ඔහුගේ දෑත ගසා දැමුවාය. "කවිඳු, ඔයාට දැන් ඔයාගේ ජීවිතේ තියෙනවා. මට මගේ ජීවිතේ තියෙනවා. දැන් ඔයා විවාහ වෙන්න යන කෙනා ගැන හිතන්න. මාව මගහැරලා ඉන්න එක ඔයාටත් හොඳයි.නැත්නම් ඔය දෙන්නා අතර මම නිසා ප්‍රශ්න වෙනවා බලන්න මට බෑ"

ඇය වේගයෙන් කාමරයට ගොස් දොර වසා ගත්තාය. කවිඳු පිටත සිට බොහෝ වේලාවක් කතා කළත් ඇය දොර ඇරියේ නැත.

මාසයකට පමණ පසු, කවිඳුගේ නිවසේ උත්සවයක් තිබුණි. ඒ ඔවුන් පවසන පරිදි "විශේෂ දැනුම් දීමක්" සඳහාය. සෙනුරිට එහි නොගොස් සිටීමට නොහැකි විය.අම්මලා ඇතුළු පව්ලේ සියල්ලන්ම එහි යාමට සූදානම්ව සිටියේය . ඇය කවිදු ඇයට දුන් සාරියකින් සැරසී, සුදුමැලි මුහුණින් යුතුව එතැනට ගියාය. ඇය සිතුවේ අද ඔහුගේ විවාහ ගිවිස ගැනීම සිදුවනු ඇති බවයි.ඇය කෙසේ හෝ සියල්ල ඉවසාගෙන ඉන්නට හිතට වද දුන්නාය. අදින් පසු කෙදිනකවත් කවිදු හමු නොවන බවට ඇය තමාටම පොරොන්දු වූවාය.

සෙනුරි නිහඬවම පසෙකට වී සිටියාය. කවිඳු ඇය අසලට පැමිණියේය. ඔහු සිටියේ අතිශය කඩවසම් ලෙස ඇඳ පැළඳගෙනය.
"සෙනූ, මම ඔයාට ලොකු දෙයක් කියන්න ඕන," ඔහු රහසින් කීවේය.
"මට මුකුත් අහන්න ඕන නෑ කවිඳු, අනිත් එක ඔයා මම ඉන්න තැන මෙහෙම ඉන්න එක ඔයාට හොද නෑ. මම සුභ පතනවා ඔයාට. ඒත් දැන් මෙතනින් යන්න කවිදු. !" ඇය කඳුළු පිරුණු දෑසින් පැවසුවාය.

එවිටම කවිඳුගේ පියා සභාව ඇමතුවේය. "අද මම මගේ පුතාගේ ජීවිතයේ වටිනාම තීරණය ප්‍රකාශ කරන්නයි හදන්නේ. කවිඳු කැමති වුණා අපි ගෙනාපු යෝජනාවට. හැබැයි ඒ යෝජනාව එයා දැනගෙන හිටපු කෙනෙක් ගැන."
සෙනුරිගේ හදවත නැවතුණාක් මෙන් විය. ඇය දෑස් පියා ගත්තාය. නමුත් ඊළඟට ඇසුණු වදන් ඇයව මුළුමනින්ම මවිතයට පත් කළේය.
"මගේ පුතා කිව්වේ එයාට විවාහ වෙන්න ඕන එයාගේ හොඳම යාළුවා වන සෙනුරි එක්ක විතරයි කියලා. අපේ ගෙදරින් ආපු යෝජනාව තමයි 'සෙනුරි' , සෙනුරි කවිදුට ආදරේ කරනවා කියලා අපේ පුතා දැනන් ඉදියා ඒත් එයාට ඕනෙ උනා ඒක ලස්සනට එයාට කියන්න, ඉතින් ඒකට හරිම වෙලාව ඇවිත් "
සෙනුරි විමතියෙන් කවිඳු දෙස බැලුවාය. කවිඳු ඇය දෙස බලා ජයග්‍රාහී සිනහවක් පෑවේය.

"ඔයා හිතුවද මම වෙන කෙනෙක්ට ආදරේ කරයි කියලා?" කවිඳු ඇගේ කනට කර රහසින් ඇසුවේය. "සෙනූ, මම දැනගෙන හිටියා ඔයා මට ආදරේ කරනවා කියලා. මට ඕන වුණේ ඔයාගේ කටින්ම ඒක අහගන්න. ඒත් ඔයා ඒක කිව්වේ නෑ. අන්තිමට මට වුණා ගෙදරින් යෝජනාවක් ආවා කියලා බොරුවක් කියලා ඔයාව බය කරන්න.ඊට පස්සේ මම හරියටම දැන ගත්තා ඔයා මට කොච්චර ආදරේද කියලා , "
සෙනුරිගේ දෑසින් සතුටු කඳුළු ගලා ගියේය. ඇය ඔහුට තරහින් පහරක් ගැසුවාය. "ඔයා මාව කොච්චර ඇඬෙව්වද දන්නවද දඩබ්බරයා?"
"දැන් ඉතින් හැමදාටම මගේ ළඟ ඉන්න පුළුවන්නේ," ඔහු ඇගේ දෑත් තදින් අල්ලා ගත්තේය.
මුළු සභාවම අත්පොළසන් නාද දෙද්දී, සෙනුරි සහ කවිඳු එකිනෙකාගේ දෑස් දෙස බලා සිටියහ. තමන් මෙතෙක් කල් සඟවාගෙන සිටි ප්‍රේමය අද මල් පල දරා ඇත. ඔවුන්ගේ යාළුකම අද සිට අලුත් ගමනක ආරම්භය විය.

කතාව ලස්සනයිනම් comment එකක් දාන්න 😇💝 Share කරන්නත් අමතක කරන්න එපා ❣️

මේ ලෝකේ මට වඩා චරිත ගොඩාක් ඇති ඒත් මගේ ජීවිතේ මගේ circle එක ඇතුලේ චරිතෙ වෙන්න ඕන වෙන කවුරුත් නෙමෙයි මම ✍️😌 😇
11/02/2026

මේ ලෝකේ මට වඩා චරිත ගොඩාක් ඇති
ඒත් මගේ ජීවිතේ මගේ circle එක ඇතුලේ චරිතෙ වෙන්න ඕන
වෙන කවුරුත් නෙමෙයි
මම ✍️😌 😇

මතුගම සිට නුවරඑළිය දක්වා යන ගමන පුරාම කසුන් සහ සඳුනි සිටියේ අලුත් ජීවිතයක සිහින දකිමිනි. විවාහ වී දින දෙකක් ගතවන්නටත් පෙ...
09/02/2026

මතුගම සිට නුවරඑළිය දක්වා යන ගමන පුරාම කසුන් සහ සඳුනි සිටියේ අලුත් ජීවිතයක සිහින දකිමිනි. විවාහ වී දින දෙකක් ගතවන්නටත් පෙර ඔවුන් නුවරඑළියේ පිහිටි නිහඬ, සුන්දර හෝටලයකට පැමිණියේ මධුසමය ගත කිරීමටයි.
මීදුමෙන් වැසුණු කඳු පන්ති අතරින් එබී බලන හිරු රැස් දකිද්දී ඔවුන්ට සිතුණේ මුළු ලෝකයම ඔවුන්ට ආශීර්වාද කරන බවයි. දෙවැනි දවසේ උදෑසන, හෝටලයට යාබදව පිහිටි විශාල රක්ෂිත වනාන්තරය දෙස බලා සිටි කසුන් යෝජනාවක් කළේය.
"සඳූ, අපි අර කැලේ පැත්තේ පොඩ්ඩක් ඇවිදින්න යමුද? හරිම ලස්සන ඇති ඇතුළට ගියාම."

" අම්මේ ඔයාට පිස්සුද කසුන් , ඒක ලොකු කැලයක්නේ අපිට යන්න දෙන එකකුත් නෑ, අනික බලන්නකො පාරක් එහෙමත් නැතුව ඇති "

" බය වෙන්නෙපා සදූ මම ඉන්නවනේ, අපි ඉස්සර විරාජ්ලා එක්ක මේ වගේ තැන වල නෙමෙයි යන්නේ, ඔයා දන්නවනම් ඒ තැන් මේ මොන කැලයක්ද කියලා හිතෙයි.අනික මේ වගේ කැලේ ඇතුලේ හරිම ලස්සන තැන් තියෙනවා, ගියාම ඔයාටත් එන්න හිතෙන එක්ක් නෑ "

සඳුනි මුලින් මදක් පසුබෑවත්, කසුන්ගේ උනන්දුව නිසා ඇය එකඟ වූවාය. ඔවුන් දෙදෙනා වනාන්තරයට ඇතුළු වන විට පරිසරය ඉතා නිහඬය. කුරුල්ලන්ගේ නාදයත්, සරසර ගා ඇසෙන කොළ රොඩු වල හඬත් ඔවුන්ට අමුතුම අත්දැකීමක් විය.

ඔවුන් හෝටලයට පැවසුවේ ගම දෙසට යන බවයි, කැලයට යන බවක් කසුන් කිසිවෙකුටත් නොකීවේ එවිට ඔවුන් එය වලක්වාවියයි සිතායි.

තරමක් දුර ඇවිද ගිට ඔවුන්ට කැලයේ නිශ්ශබ්තාව බිදිමින් නුහුරු කුරුළු නාදයක් ඇසෙන්නට විය,

අනේ කසුන් ඒ සද්දේ මොකක්ද , හරිම වෙනස් කුරුල්ලෙක් වගේ, සදූ කීවේ ගස් දෙස බලමිනි,

ඔව් සදූ මාත් කලින් අහලා නෑ , හරිම ලස්සනයි නේද ඒ කුරුල්ලෙක්නම් එයත් ලස්සන ඇති. අපි ඉස්සරහට යමු සමහර වෙලාවට ගහක ඉන්නවා ඇති,

පැයක් පමණ ඇවිද ගිය ඔවුන්ට තමන් ආ මඟ අමතක වී ඇති බව වැටහුණේ එකවරමය. සෑම පැත්තක්ම එක හා සමාන විය. අහස උසට විහිදුණු යෝධ ගස් නිසා මඟ සලකුණු සොයා ගැනීම අපහසු විය.

"කසුන්, මට හිතෙනවා අපි වැරදි පැත්තකට ආවා කියලා. ආපහු යමු," සඳුනි බියෙන් පැවසුවාය.

' අයියෝ බය වෙන්න එපා සදූ අපි බලමුකෝ map එකෙන් අපි කොයි තරම් ඇවිත් ද කියලා'

කසුන් තම ජංගම දුරකථනය ගෙන බැලුවේය. "සිග්නල් නෑ සඳූ. මේක ගොඩක් ඝන කැලයක්."

කසුන් කීවේ තරමක් කලබල ස්වභාවයෙනි.

ඔවුන් කලබලයෙන් එහා මෙහා දිව ගියත් අවසානයේ පෙනී ගියේ ඔවුන් තව තවත් වනාන්තරය ඇතුළටම ගොස් ඇති බවයි.

කෙමෙන් කෙමෙන් රාත්‍රිය උදා විය. නුවරඑළියේ දැඩි සීතල ඔවුන්ගේ ඇටමිදුළු දක්වා විනිවිද ගියේය. වනාන්තරයේ වන සතුන්ගේ බිහිසුණු හඬවල් ඇසෙන්නට විය. දිවියන්ගේ ගෙරවුම් සහ අලි ඇතුන්ගේ කුංචනාදය රාත්‍රියේ නිහඬ බව බිඳ දැමීය. ඔවුන් දෙදෙනා ගසක් යට ගුලි වී එකිනෙකා අල්ලාගෙන මුළු රාත්‍රියම ගත කළේ මරණ බියෙනි. දුරකථන එකකවත් සිග්නල් බින්දුවක් හෝ නැත. කෑලි කැපිය හැකි ඝණ අදුරේ කැලයෙන් එලියට යාමට මගක් සෙවීමද කල නොහැක්කකි. මේ ඝණ කැලයේ රැදී සිටීමද මාරයාට අත වැනීමක් වැනිය,
කෙසේ හෝ ඔවුන් ගස යටට වී රැය පහන් කලේය. මදුරුවන්ගෙන් මිදෙන්නට රැය පුරා නොහැකි වූ නිසා සදූගේ අත් හා කකුල් පුරා රතු පැහැති බිබිලි දමා තිබුනි.

'අනේ කසුන් කොහොමහරි මේ කැලෙන් එලියට යමු මෙහෙම ඉන්න උනොත් අපිට උනේ මොකක්ද කියලා අපෙ ගෙවල් වල අම්මලාවත් දන්නෙ නැතුව මැරෙන්නයි වෙන්නෙ'
සදූ කිවේ හඩමිනි

පළමු දින දෙක ඔවුන් ගත කළේ කුසගින්න සහ පිපාසය සමඟ සටන් කරමිනි. කුඩා දිය පහරක් හමු වූ නිසා පිපාසය සංසිඳුවා ගත්තත්, ආහාර නොමැති වීමෙන් ඔවුන් බෙහෙවින් දුර්වල විය.

ඔවුන් විවිද මාවත් ඔස්සේ එහාමෙහා ඇවිද ගියත් කැලයෙන් එලියට ඒමට කිසිදු ආකාරයක මගක් ඔවුන්ට හමු උනේ නැත, සදූ සහ කසුන් බඩගින්න නිසා අඩපණව සිටියහ.
" අනේ මටනම් තව අඩියක්වත් යන්න බෑ කසුන් ඇගේ පනක් නෑ දැන්නම් , " එසේ කියමින් සදූ අසල වූ රූස්ස ගසක මුලක් උඩ වාඩිවූවේ කෙලින් ඉන්නටවත් පනක නැති නිසාය.
" අපි කොහොමහරි මෙතනින් එලියට යන්න ඕනෙ සදූ, බලන්න වැස්සකුත් එන්න වගේ, මේ වගේ කැලේකට වහින වැස්ස ලේසි නෑ සදූ, " කසුන් කීවේ කරගැනීමට කිසිවක් සිතාගත නොහැකි තැනයි.
එකවරම වැස්ස වැටෙන්නට විය. සීතල දරාගත නොහැකිව සඳුනිට උණ වැළඳුණි. කසුන් ඇයව ආරක්ෂා කර ගැනීමට උපරිම උත්සාහ කළේය. නමුත් සදුනි ඉතා දුර්වලව සිටියාය. ඇයට හුස්ම ගැනීමට පවා අපහසු බවක් දැනෙන්නට වූයේ සීතල දරාගැනීමට නොහැකිවයි.

මේ ආකාරයට දිගටම ඉන්නට සිදු උනොත් ඔවුන්ට කුමක් වේද කියා සිතීමටද බියවන තරම් තත්වය දරුනු වී තිබුණි. කසුන් අවසානයේ තීරණය කලේ කෙසේ හී ඉදිරියට ගොස් සදූට ආහාරයට යමක් සොයාගෙන ඒමයි, මේ තත්වයෙන් සදූට කැලයේ ගමන් කිරීම කෙසේවත් කල නොහැකි බව කසුන්ට වැටහුනේය.
සදූ ඔයා මේ ගහ යටම ඉන්න දැන් වැස්ස ටිකක් අඩු වෙලානෙ. මම ඉස්සරහට ගිහින් බලන්නම් කන්න පුලුවන් දෙයක් සොයාගන්න තියෙනවද කියලා .
' අනේ කසුන් තනියම ඉන්නෙ කොහොමද අ..අනික ක්.කලුවරත් වේගෙන එනවා, ඔ..ඔයාට පාර සොයාගන්න බැරි වෙයිද දන්නෙත් නෑ .. මම මෙහෙම ඉන්නම් ඔයා ය්..යන්න එපා කසුන්.. ' සදූ කීවේ වෙව්ලන ස්වරයෙනි.

'බය වෙන්නෙපා මම ඉක්මනින් එනවා සදූ'

කෙසේ හෝ කසුන් සෙමින් සෙමින් වනාන්තරයේ ඉදිරියට ඇදෙන්නට විය, තරමක් දුර යද්දී ඔහුට දැක ගන්න ලැබුනේ විශාල කොස් ගසකි, වාසනාවකට මෙන් එහි කදේ පහලම කොටසේ තරමක් ඉදුනු වරකා ගෙඩියක් තිබෙනු දක්නට ලබුණි. එය කඩා ගැනීමට අත දිගු කලද ඔහුට වඩා අඩි කීපයක් දුරබව කසුන්ට වැටහුනේ එවිටයි. ඔහු කෙසේ හෝ ගසේ කුඩා ලෙස ඉදිරියට නෙරා ආ කොටස් වලට අඩි තබමින් ඉහලට ඇදෙන්නට විය , සෙමින් කොස් ගෙඩිය කරකවා කඩා බිමට දැමූ කසුන් ප්‍රවේසමෙන් බිමට බසින්නට විය, නමුත් ඔහුගේ පය ලිස්සා යාම නිසා ඔහු එකවර බිමට ඇදන් වැටුනේ නොසිතූ ලෙසයි. වැඩි උසකින් නොවුනත් ඔහුගේ හිස තද යමක ගැටීම නිසා කසුන් සිහිසුන් විය. ඔහු සිහිසුන් වන අවස්තාවේ ඔහුට සදූ සිහිපත් විය. නමුත් ඔහුට කිසිවක් කරගැනීමට නොහැකි තත්වයක් උදාවී තිබුනි. ........................................

යම් කිසි සීතල දෙයක් මුහුණේ ගැටෙන බව දැනී සිහිසුන්ව සිටි කසුන්ට සෙමින් යලිත් සිහිය ලැබෙන්නට විය. ඔහුගේ මුහුණ මතින් තරමක් දිග සර්පයෙක් ගමන් කර තිබුණි, සිහිය එද්දීම වාගේ කසුන් එය දැක්කත් ඔහු නොසෙල්වී සිටියේ එකවර කලබල උවහොත් සර්පයාද කලබල වී දශ්ඨ කිරීමට ඉඩ ඇති නිසායි. කසුන්ගේ පපුව වේගයෙන් ගැහෙන්නට විය. සර්පයා ඉවත් වූ විගස හැකි වෙර යොදා නැකිටගත් කසුන් සර්පයා ගිය දෙස විමසිල්ලෙන් බැලුවේය. ඒ නාගයෙකු බව වටහාගත් ඔහුගේ බිය තවත් වැඩි විය.

මේ අතර සදූ බියෙන් ගැහෙමින් වෙව්ලමින් කසුන් එන තෙක් ගස යටට වී බලා සිටින්නට විය. අදුර වැඩි වෙමින් පැවතුනි. සදූට තරමක් අසලින් සිහින් ගෙරවුමක් මෙන් ඇසෙන්නට වූවාය, ඇය වෙව්ලමින් ගසට මුවාවී හඩ ආ දෙස බලන්නට විය, දුටු දෙයින් ඇගේ මුලු සිරුරම දහඩියෙන් නෑවෙන්නට විය. කලු දිවියෙකු ඇය අසලම ඇති අනෙක් ගස අසල කැරකෙමින් සිටී , ඌට යමක ඉව වැටී ඇති බවක් පෙනන්නට තිබේ, අනිවාර්යයෙන්ම සත්වයාට මනුස්ස ඉව දැනී ඇති බවට සදූ සිතුවාය. ඇය සිතුවේ මේ ඇගේ ජීවිතයේ අවසන් මොහොත බවයි.
මද වේලාවක් එහි කැරකෙමින් සිටි දිවියා සෙමින් පදුරක් අසල වාඩී වී එතුලට කුරුමානම් අල්ලන්නට විය. එකවරම ඒ මතට පැන පදුර අස්සේ සිටි හාවෙකු ඩැහැගත් දිවියා කැලය තුලට ගමන් කලේය, ඉහලට ගත් හුස්ම පහල හෙලීමට අමතකව සිටි සදූට යන්තම් සැනසුමක් දැනුනේ එවිටයි,

ඒ සමගම ඇය වෙතට ආවේ කසුන් ය, සදූ සතුටෙන් ඔහුව වැලද ගත්තේ ඔහුගේ ප්‍රමාදය නිසා ද ඇය බියට පත්ව සිටි නිසාය.

'මම බය උනා කසුන් ඔයා පරක්කු වෙද්දී, '

' දැන් හරි සදූ මම ආවනේ.. අපි මේකවත් ටිකක් කමු, හෙට උදේ වෙද්දීම ආයේ අපි යන්න පටන් ගමු '
' ඔව් කසුන් මේ දැන් දිවියෙන් මේ ලග කැරකිලා ඉදල ගියේ මම බය උනා ගොඩක්'

ඉදුනු වරකා වැඩිපුර ආහාරයට ගත් නිසා තරමක් බඩ රිදෙන බවක් තිබුනත් කසුන් සහ සදූට ඇවිද යාමට අවශ්‍ය ශක්තිය ඉන් ලැබී තිබුනි . ඔවුන් හවස් වන තෙක්ම ඉදිරියට ඇවිද යන්නට විය . නමුත්
ඔවුන්ට බලාපොරොත්තු අතහැරෙන්නට පටන් ගත්තේය.ඔවුන්ගේ සියලු ශක්තිය ඇවිදීමට වැයව තිබුනි. කෑමටද කිසිවක් යලි සොයාගත නිහැකි විය. දෙදෙනාම අතිශය දුර්වල වී සිටියහ. තවදුරටත් ඇවිදීමට පවා ශක්තියක් ඔවුන්ට නොවීය.
"අපි මෙහෙම මැරිලා යයිද කසුන්?" සඳුනි දුර්වල හඬින් ඇසුවාය. කසුන් ඇයගේ අත තදින් අල්ලා ගත්තේය. "නෑ සඳූ, කොහොම හරි අපි බේරෙමු."

කසුන් පැවසුවේ සදූගේ හිත සැනසීමේ අරමුනෙනි. කසුන් තුල වූ බලාපොරොත්තු ද කෙමෙන් බිදී යමින් තිබුනි .
අවසන් වශයෙන් ඔවුන් අසලින් ගලා ගිය කුඩා දිය පහර දිගේ පහළට යෑමට කසුන් තීරණය කළේය. "වතුර ගලාගෙන යන්නේ ගමකට වෙන්න පුලුවන් ," ඔහු සිතුවේය. සඳුනිව වාරු කරගෙන ඝණ කලුවරේම ඔහු මීටර් කිහිපයක් ඉදිරියට ගියේය.
එක්වරම ඔවුන්ට ඇසුණේ බල්ලෙකු බුරන හඬකි. එය වනාන්තරයේ සතෙකුගේ හඬක් නොව, ගෘහස්ථ බල්ලෙකුගේ හඬක් බව කසුන්ට වැටහුණි. ඔහු මුළු ශක්තියම යොදා කෑ ගැසුවේය.
ඈතින් පන්දම් එළියක් පෙනෙන්නට විය. ඒ ප්‍රදේශයේ අහිමි වූ ගවයෙකු සෙවීමට ආ වතු කම්කරුවන් පිරිසකි. ඔවුන් මේ අසරණ යුවළ දැක වහාම ඔවුන් වෙත දිව ආහ.
කසුන් සදුනි සමගම බිම වාඩිවූයේ සැනසුම් සුසුම් හෙලමිනි.

ගම්වැසියන්ගේ උදව්වෙන් ඔවුන් රෝහල් ගත කෙරුණි . නිවසට ඇමතූ කසුන් ඔවුන්ට සියල්ල පැවසීය . ඔවුන් සියල්ලන්ම බියවී ලංකාවේ සියලුම පොලිස් ස්තාන දැනුවත් කර කසුන් හා සදූ සොයන්නට පටන්ගෙන තිබුනි .

ඔවුන්ගේ මධුසමය ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූවාට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් වූවකි. නමුත් ඒ දින ගනනාව තුළ ඔවුන් එකිනෙකා වෙනුවෙන් කළ කැපවීම සහ ආදරය, මුළු ජීවිත කාලයටම වඩා වටිනා පාඩමක් ඔවුන්ට කියා දී තිබුණි.

නිමි.

✍️pramodi
කතාව ලස්සනයිනම් comment එකක් දාන්න 😇💝 Share කරන්නත් අමතක කරන්න එපා 😊✋

සහනි මඳක් තිගැස්සී ඔහු පෙන්වූ අසුනෙන් වාඩි වූවාය. දුනුවිල මහතා තම මේසය මත තිබූ ලිපිගොනු පසෙකට කර, ඇගේ දෑස් දෙස කෙලින්ම බ...
07/02/2026

සහනි මඳක් තිගැස්සී ඔහු පෙන්වූ අසුනෙන් වාඩි වූවාය. දුනුවිල මහතා තම මේසය මත තිබූ ලිපිගොනු පසෙකට කර, ඇගේ දෑස් දෙස කෙලින්ම බලා සිටියේ වෙනදා නොදුටු බැරෑරුම් නමුත් ආදරණීය බැල්මකිනි.
"සහනි, මේ අවුරුද්ද ඇතුළත මම ඔයාගේ වැඩ ගැන වගේම ඔයාගේ හැසිරීම ගැනත් ගොඩක් විමසිල්ලෙන් හිටියේ. ඔයා හරිම කැපවීමෙන් වැඩ කරන, අවංක ගැහැනු ළමයෙක්." ඔහු මඳක් නැවතී හුස්මක් ගත්තේය. "ඇත්තටම මම මේක කියන්න හරිම වෙලාව එනකම් හිටියේ. මගේ ජීවිතේ මම ගොඩක් අයව ආශ්‍රය කරලා තියෙනවා, ඒත් ඔයාගේ ඒ චාම් බව, තාත්තා ගැන තියෙන ඒ සෙනෙහස මගේ හිතට තදින්ම දැනුණා."
සහනිට තම හදවතේ ගැස්ම කන අසලටම ඇසෙන බවක් දැනුනි. ඇය කිසිවක් කරකියා ගත නොහැකිව බිම බලා ගත්තාය.
"සහනි... එදා දොර ළඟදී මගේ ඇඟේ හැපුණු දවසේ ඉඳන් මගේ හිතේ ඔයා ගැන අමුතුම හැඟීමක් ඇති වුණා. මගේ ෆෝන් එකේ එදා ඔයා දැක්ක ඒ ලස්සන girl අපේ අක්කා , එයා මට call කලේ එදා එහේ party එකකට එන්න කියන්න.

මට ගරු කරන්න පුළුවන් කෙනෙක් මම දැක්කේ ඔයාගෙන්. මම කැමතියි ඔයා මගේ ජීවිතේ සහකාරිය වෙනවා නම්. මම දැනටමත් ඔයාගේ තාත්තා එක්ක මේ ගැන කතා කළා."
සහනි පුදුමයෙන් දෑස් ලොකු කර ඔහු දෙස බැලුවාය. "සර්... තාත්තා එක්ක කතා කළා?"
"ඔව් සහනි. ඊයේ හවස මම ඔයාලගේ ගෙදර ගියා. තාත්තා කිව්වේ මේ ගැන තීරණයක් ගන්න සම්පූර්ණ අයිතිය මගේ දුවට තියෙනවා කියලා. සහනි... මම ඔයාට ගොඩක් ආදරෙයි. මම පොරොන්දු වෙනවා ඔයාවයි, තාත්තාවයි මගේ ඇස් දෙක වගේ බලාගන්නවා කියලා. ඔයා මොකද කියන්නේ?"
සහනිගේ දෑසින් සතුටු කඳුළු කඩා හැලුණි. තමා මෙතෙක් ආදරය කළ, ගරු කළ සැබෑ උදාර මිනිසෙකු තමා ඉදිරියේ ප්‍රේමය අයදිමින් සිටියි. ඇය හෙමින් නැගිට ඔහු අසලට ගියාය.
"සර්... මම හිතුවේ නෑ සර් කවදාවත් මා වගේ කෙනෙක් ගැන මෙහෙම හිතයි කියලා. මට මගේ තාත්තා තමයි ලෝකය. තාත්තාවත් බලාගෙන මටත් ආදරය කරන්න පුළුවන් කෙනෙක් මගේ ජීවිතේට ලැබෙනවා නම් ඒක මගේ ලොකුම වාසනාවක්..." ඇය බිම බලාගෙනම මිමිණුවාය.
දුනුවිල ඇගේ අතින් සෙමින් අල්ලා ගත්තේය. "දැන් මම ඔයාගේ 'සර්' නෙවෙයි සහනි... '. මම ඔයාව හැමදාම මල් පාත්තියක පිපුණු ලස්සනම මල වගේ රැකගන්නවා."
කාර්යාලයේ වීදුරු ජනේලයෙන් එපිටින් හිරු රැස් මල් පාත්තිය මතට වැටී බබළද්දී, සහනිගේ ජීවිතයේ අලුත් වසන්තයක් උදා වී ඇති බව පරිසරයම මුමුණන්නාක් මෙන් ඇයට දැනුණි. ඇය ඔහුගේ දෑස් දෙස බලා හදවතින්ම සිනාසුණේ, ආදරය සහ සුරක්ෂිතභාවය පිරුණු අනාගතයක සුබ ලකුණු දකිමිනි.

💝💝💐

ඉක්මනින් වෙන අලුත්ම කතාවක් අරන් එන්නම්, මේ කතාව ඉක්මනින් කෙටියෙන් ඉවර කරන්න උනාට සමාවෙන්න 💝

කොහොමද ඔයාලට ✨️ මුලින්ම සමාව ඉල්ලනවා ලියන්න ගත්ත කතාව ඉවර කරගන්න බැරි උන එකට මාසයක් වගේ වෙනකන්. ලොකූ පිරිසක් නැතත් හරිම ...
20/01/2026

කොහොමද ඔයාලට ✨️ මුලින්ම සමාව ඉල්ලනවා ලියන්න ගත්ත කතාව ඉවර කරගන්න බැරි උන එකට මාසයක් වගේ වෙනකන්. ලොකූ පිරිසක් නැතත් හරිම පොඩි ආදරනීය ප්‍රේක්ෂකයන් ටිකක් ඉන්නවා මගේ කතා කියවන, ඒත් මේ ටික කාලේ මුහුණ දුන්න සමහර දේවල් ටිකක් නිසා ලොකූ පීඩණයකින් ඉන්නේ, කරන්න ඕන මොනවාද ,නොකරන්න ඕන මොනවාද , කියලා තෝර ගන්න බැරි උනේ මොකක්ද කියලා හිතාගන්න බැරි හරිම අමාරු කාර්තුවක් ගත කරන ගමන්.
කවදාවත් තමන්ට තමන්වත් නෑ කියන හැගීම මනුස්සයෙක් ට දැනෙන්න නරකයි. ඒක දරන්න අමාරුම හැගීමක්. ඒක මේ ලෝකෙ කිසිම කෙනෙකුට දැනෙන්න හොද නෑ.

ආයෙ ලියන්න ආසයි, ඒත් මගේ ඇග ඇතුලේ ඉදපු ඒ ආදරනීය නිර්මාණ අකුරු කරපු මනුස්සයා දිග නිවාඩුවක් දාලා කිසිම සද්දයක් නෑ වගේ. ආයෙ පුලුවන් ඉක්මනින් ලියනවා, ඒ ලියද්දී මම එක්ක ඉදපු ඔයාලා ආයේ ඒවා රස විදීවි කියලා හිතනව ✨️

💝💝

“තාත්තේ….. මම එලියට යනවා මල් පාත්තිය බලන්න. තාත්තා ඔය ටිකේ නූල් කපලා මට කතා කරනවද? “  සහනි පැවසුවේ ඇය හරිම ආසාවෙන් වවන ම...
17/12/2025

“තාත්තේ….. මම එලියට යනවා මල් පාත්තිය බලන්න. තාත්තා ඔය ටිකේ නූල් කපලා මට කතා කරනවද? “ සහනි පැවසුවේ ඇය හරිම ආසාවෙන් වවන මල් පාත්තිය දෙසට ගමන් කරමිනි.
ඒ දෙස බලා සිටිමින් එහි පිපී ඇති මල් අතගාමින් ඒවාට කත කිරීම සහනිගේ දිනචර්‍යාවෙන් එකක් විය. ඇය කුඩා ළමයෙකු මෙන් මල් පාත්තිය අසල කතා කරනු දකින සහනිගේ පියා තනිව හිනැහෙන්නේ ඇය තම වයසට කෙතරම් වගකීම් කන්දක් දරා සිටින ගැහැනු ළමයෙකුද කියා සිතමිනි. ඔහු සැබවින්ම සහනි ගැන ආඩම්බර විය.
මොහොතකින් සහනිගේ දුරකතන නාද වන හඩ ඇසෙන්නට වූ නිසා ඔහු ‘දුවේ ඔයාට කෝල් එකක් එනවා ’ කියා සහනිට කතා කලේය. සහනි ඉක්මනින් පැමින දුරකතනය අතට ගත්තේ විමසිල්ලෙනි. තාත්තේ කෝල් එක SD garment එකෙන් , එසේ පවසමින් ඇය ඇමතුමට පිලිතුරු දුන්නේය. ‘හෙලෝ මිස් සහනි, DN garment ’ එකෙන් කතා කරන්නේ . ඔයාව ජොබ් එකට තෝරගත්තා කියන්නයි කතා කලේ. සදුදා ඉදන් වැඩට එන්න පුලුවන් නේද?
සහනිට සිහිනයෙන් මෙන් ඇසුනු වචන පෙල නිසා ඇයට සතුට නිම්හිම් නැතිවිය.

" හරි, මම එන්නම්, කීයටද මම එන්න ඕනේ? "

Office time එක උදේ 9 ඉදලා හවස 4 තමයි තියෙන්නේ, මිස්ගේ වැඩ යන විදිය ගැන හෙට විස්තර කියයි'

" හරි, ගොඩාක් ස්තුති "

එසේ පවසා සහනි දුරකථනය විසන්දි කලේ මහත් සතුටකිනි. ඉන් පසු ඇය තාත්තා වෙතගොස් ' තාත්තෙ මටජොබ් එක ලැබුනා, සදුදා ඉදල වැඩ, මට හරිම සතුටුයි , " කියමින් පැවසුවේ දෑසින් කදුළු වැටෙද්දී ය.

" මම කිව්වනේ මගේ දුවට වරදින්නේ නැහැ, දුව මේ පටන් ගන්න තැනින් ඉස්සරහටම යන්න ඕනේ, මගේ දුවට තුනුරුවනේම පිහිටයි" යයි පවසමින් සහනිගේ පියා ඇගේ හිස අතගාන්නට වූයේ හදපිරි සතුටෙනි.

සදුදා දින උදෑසනම අලංකාර නමුත් චාම් සාරියකින් සැරසී සහනි නිවසෙන් පිටත් වූයේ මහත් වූ සන්තෝශයෙනි, නමුත් ඇගේ හිතේ කොනක දුකක්ද විය, ඒ තාත්තා නිවසේ තනිව වැඩි වෙලා සිටීනයි. රැකියාවට යාමට පෙර දිනයේ ඇය තාත්තාට කුඩා handphone එකක් ගෙනවවිත් දුන්නේද අවශ්‍ය ඕනෑම මොහොතක ඇයට අමතන ලෙස පවසායි. .................................................................................

හරියටම උදෑසන 9 පමණ වන විට සහනි ආයතනය වෙත ලගා විය. එහි සිටි වෙනත් සේවිකාවක් විසින් ඇයට පැවරෙන රාජකාරි ගැන සරල හැදින්වීමක් කලේය.
' මිස්ට ඉස්සරහට වැඩ කරගෙන යද්දී ඉක්මනින් අනිත් වැඩත් අල්ලගන්න පුලුවන් වෙයි, මිස්ට ගොඩාක්ම තියෙන්නෙ අපේ දුනුවිල සර්ව assist කරන්නනේ. කලින් ඉදපු කෙනා ඒ වැඩේ හරියට කලේ නෑ, ඒකෙන් එයා අස් උනා, මොකද වැඩ නිතරම වරද්දනකොටනම් සර්ට තරහා යනවා, හොදයි වගෙම තමයි සර්ට තරහ ගියාමත්,
සාමාන්‍යයෙන් සර් හැමදාම office එන්නේ නෑ, සතියකට දවස් 3-4ක් තමයි එන්නේ, ඉතින් ඒ ආවම සර්ගේ සේරම වැඩ ගැන සහනිට බලන්න වෙනවා. ඒ නැති දවසට මේ sections ටිකේ stock files handle කරන්න දෙන්න කියලා තමයි තීරණය කරලා තියෙන්නෙ. '

එතකොට අද සර් එන දවසක්ද?
සහනි විමසුවේ තරමක් චකිතයෙනි. මුල් දවසේම ඔහු හමුවේ කටයුතු කිරීමට ඇයගේ හිතට ශක්තියක් නොවීය.

' ඔව් මිස් අද සර් එනවා කිව්වා මොකද අද සර්ට අලුත් project වගයක් check කරගන්න ඕනේ නිසා, මිස්ට කතා කරයි සර් ආවම'

කෙසේ හෝ සහනිට දහවල් 11 පමණ විට සේවකයෙකු පැමිණ " මිස් , මිස්ට, දුනුවිල සර් එන්න කිව්වා, එන්න මිස් මම office එක පෙන්වන්නම්.

සහනි සෙමින් සෙමින් එම සේවකයා සමග දුනුවිල සර්ගේ office එක වෙත ගියේ හදවතේ ගැස්ම තරමක් වැඩි වෙද්දීය

G..good morning සර්,සහනි කීවේ office එක තුලට ගොස් පසෙකින් හිටගනිමිනි. " අහ්හ්.. එන්න සහනි Good morning, අදනම් මට වැඩ ගොඩක් වැඩි දවසක්, අදනේද සහනිගෙ first day එක, සහනිට miss තූර්‍යා තියෙන වැඩ ගැන විස්තර කලා නේද ?

"ඔව් සර්, මට දැනට idea එකක් තියෙනවා වැඩ ගැන, ඉස්සරහට වැඩ කරද්දී හරියටම සේරම අල්ලගන්න පුලුවන් process එක" සහනි පැවසුවේ දුනුවිල සර් හිතූ තරම් සැර පරුෂ කෙනෙකු නොවේයයි සිතමිනි. ඔහුගේ කතා විලාශයෙන් ඇයට එවැන්නක් හැගී තිබුනි .

" very good සහනි, ඔයාට දීපු office room එක තමයි ඔයාගෙ තැන,but මම ඉන්න දවසට ඔයාට මේ side table එකට එන්න වෙනවා, මොකද මට නිතර ඔයාට කතා කරන්න වෙනවා වැඩ වලදී, clear නේද ? '

" ඔව් සර් මට පැහැදිලි " එසේ පවසා සහනි දුනුවිල සර් විසින් පෙන්වූ මේසය වෙත ගිස් hand බෑගය එහි පසෙකින් තැබුවාය,
ඉන් පසෙ ඇය සෙමින් ඇගේ කාර්‍යන් ආරම්භ කලාය,

මද වේලාවකින් දුනුවිල office එකෙන් එළියට ගිය අතර , සහනි ඇගේ කාර්‍යේ දිගටම නිරතව සිටියාය, එකවරම ජංගම දුරකථනයක් නාද වන හඩ ඇසී සහනි හිස ඔසවා බැලුවාය, එය ඇගේ දුරකථනය නොවන නිසා ඇය දුනුවිල සර්ගේ මේසය දෙස බලන්නට විය.

"අහ්හ් සර් phone එක දාලනෙ එලියට ගිහින් තියෙන්නෙ, එසේ පවසමින් සහනි මේසය වෙත ගියේ එය රැගෙන ගොස් ඔහුට දීමටයි , ඔහුගේ මෝටර් රතයේ යතුරු ද මේසය මට වූ නිසා ඔහු මේ අසලම ඇති බව ඇයට සිතුණි, දුරකථන තිරයේ සටහන්ව තිබුනේ ඉතා අලංකාර යුවතියකගේ රුවකි, එහි නමක් නොවූ අතර කහ සහ රතු පැහැති හාර්ට් දෙකක් පමණක් විය.
' සර්ගේ වයිෆ් හරි මැරි කරන්න ඉන්න කෙනා හරි වෙන්න ඇති' එසේ සිතා සහනි කලබලයෙන් දුරකථනය අතට ගෙන office එකේ දොර ඇරගෙන එළියට අඩිය තබද්දීම එකවරම යමෙකුගේ ඇගේ ඇයව තදින් හැපුණි,
එකවර පසුපසට විසිවූ ඈ නැවත දොරේ වැදී ඔහුගෙ ඇග මතටම තල්ලු වූ අතර වැටෙන්නට ගිය සහනි යන්තම් නොවැටී බේරුණේ ඔහුගේ කෝට් එකේ එල්ලුනු නිසායි..

සිදුවූ දෙය සිතාගන්නට නොහැකිව කෝට් එකත් අල්ලාගෙනම ඔහුගේ මුහුණ දෙස ඉස්සී බැලූ සහනි විදුලි වේගයෙන් එය අතහැර පසෙකට වූයේ ඒ දුනුවිල සර් බව දුටු විටයි,

" ස්ස.සර්.. ම්ම්මේ කෝල් ඒඑකක් ආවා ඒකයි.. සහනිට බයට ගොට ගැසෙන්නට විය, ඇය හිතුවේ ඇගේ කලබලය නිසා ඔහු ඇයට බැන වදීවී කියායි.

" අහ්හ් සහනි ඇයි මේ කලබලෙන්, මම හිතුවා වැටුනා කියලා, තුවාලයක් නෑ නේද? ඔහු විමසුවේ ය.

" අනේ නෑ සර් , සර්ට කෝල් එකක් ආවා, phone එක ඉක්මනින් දෙන්නයි මම කලබලෙන් ආවේ... sorry sir මම හිතුවේ නෑ සර් ඒවී කියලා..

" ඒකට කමක් නෑ සහනි, ඒත් කල්පනාවෙන් කලබල වෙන්න එපා' ඔහු එසේ පවසා සන්සුන්ව ගොස් ඔහුගේ පුටුවට නැබුරු විය.

සහනි ඔහුගේ දුරකථනය ඔහුගේ මේසය මත තබා ඇගේ පුටුවෙන් වාඩිවී යලිත් ඇගේ වැඩ වලට හිත යෙදවීමට උත්සහ කලත් සිදු වූ දේනිසා ඇගේ සිත කලබල වී තිබුණි. සහනි දුරකථනය ඔහුට දෙන විටත් පැමිණි ඇමතුම විසන්ධි වී තිබුනු අතර මොහොතකට පසු සහනි දහවල් ආහාරය ගැනීමට lunch room එක වෙත ගියේය.
එහිදී ඇයට විමන්ස හමුවූ අතර ඔහු සමඟ කතා කරමින් ඇය කෑම ගත්තේ තවම ඇය හරිහැටි ආයතනයේ කිසිවෙක් නොහදුනන නිසායි. විමන්ස ඇයට එහිදී කීපදෙනෙකු ම හදුන්වාදුන් අතර ඒ අතරින් තාරුක ලෙස හදුන්වාදුන් කෙනා සහනි සමග ඉතා උනන්දුවෙන් කතා කලායයි සහනිට සිතුනි. එලෙසම ඔහු ඉතා හොද කෙනෙකු ලෙසත් ඇයට වැටහුණි .

සහනි සවස වැඩ නිමවී යන විට විමන්ස ඇයව හන්දියෙන් ඇරලීමට කතා කලද පසුව සහනි පැවසුවේ 'මාව හැමදාම ඕකේ එක්කන් ගිහින් විමන්සට කසාදයක්වත් කරගන්න වෙන්නෙ නෑ, ඒ නිසා මම බස් එකේ එන්නම්, lift එකක් ඕනේ දවසට කියන්නම්කෝ' යනිවෙනි, එසේ පවසා ඇය සිනාසුනේ විහිළුවට ය.

' අයියෝ කෙල්ලොනම් ඔය ඉන්නේ, හැබැයි ඉතින් මට කෙසේ වෙතත් එහෙම යන එක සහනිටත් හරි මදි වෙයිද දන්නෙ නෑනෙ.. කමක් නෑ එහෙනම් lift එකක් එහෙම ඕනේ දවසට කියන්නකෝ... හෙට හම්බෙමූ.. ' එසේ කියා විමන්ස පිටව ගියේය.

සහනි බස් එකක් එනතුරු හෝල්ට් එකේ රැදී සිටින අතරතුර තාරුක ඇය වෙත එනු ඇයට පෙනුණි. ' අහ්හ් සහනි, මේ අද අලුතෙන් ආවේ ඔයා නෙද, lunch එකේදී හමුවුනේ.' තාරුක විමසුවේ සහනි අසලට විත් නැවතෙමිණි.
' අහ් තාරුක , ඔව්, ඔයත් යන්නේ මේ පැත්තටද? '

' ඔව් සහනී, හැමදාම නෙමෙයි , මම සමහර දවසට අපේ අක්කලගෙ ගෙදර යනවා, එදාට ඉතින් මෙහෙන් තමයි යන්නෙ" ඔහු පැවසුවේය.
ඔවුන් දෙදෙනා බස් එකක් එනතෙක් බොහෝ දේ කතා කල අතර තාරුක DN ආයතනයේ රැකියාවට පැමිණ දැන් වසරක් පමණ වන බවත් ඔහු එහි මාන්ව සම්පත් කලමාකරුවෙකු ලෙස පසුගිය මස උසස්වීමක් ලැබුණු බවත් එහිදී සහනිට ඔහු පැවසුවේය.

සෙමින් කාලය ගෙවී ගිය අතර සහනි මේ වන විට ඇගේ රැකියාවේ සියලු කටයුතු හොදින් හුරුව සිටියාය. දුනුවිල සර්ගේ ප්‍රසාදයද ඇයට ලැබී තිබේ.

'සහනි මට වැදගත් කරුණු ටිකක් කතා කරගන්න තියෙනවා , ටිකක් මෙතනින් ඉදගන්න,' දිනක් දුනුවිල සර් විසින් සහනිට පැවසුවේ හදිසියේ ය.

ඉස්සරහට මොන වගේ දෙයක් වෙයිද ? ඊලඟ කොටසෙන් ඉක්මනින් හමුවෙමු 💝

වැහි අදුරක් සමග යන්තමින් සුළගක් හමා යද්දී පොඩි මල් වැහි පොදක් සහනිගේ මුහුණ මත පතිත විය. සහනී..... ඇයට ඉතා හුරු හඩකින් කා...
15/12/2025

වැහි අදුරක් සමග යන්තමින් සුළගක් හමා යද්දී පොඩි මල් වැහි පොදක් සහනිගේ මුහුණ මත පතිත විය.

සහනී..... ඇයට ඉතා හුරු හඩකින් කාරය තුල සිටි කෙනා කතා කලේය. සහනි ඉදිරියට ගොස් බැලුවේ මේ පලාතේ ඇය අදුරන කෙනෙකු නැති නිසා තරමක සැකයෙනි.

ආනේ විමන්ස.... මට එකපාරට අදුරන්න බැරි උනානේ.. මෙහේ කොහේද ?

සහනි විමතියෙන් ඇසුවේ ඇගේ පාසල් කාලයේ වසර ගනනාවක් එකට සිට උසස්පෙලින් පසු වෙන් වූ ලගම මිතුරෙකු වූ විමන්ස දැක පුදුම වෙමිනි.

'අනේ ළමයෝ ඉක්මනට කාර් එකට නගින්නකෝ අපි ඉස්සරහට යන ගමන් කතා කරමු මෙතන හෝල්ට් එක නිසා නවත්තන් ඉන්න බෑ. '

සහනි වෙන අයෙකුගෙ වාහනයකටනම් කීයටවත් ගොඩ වන්නේ නැත. එහෙත් විමන්ස යනු පාසල් කාලයේ ලගින්ම ඇසුරු කල මිතුරු මිතුරියන්ගෙන් කෙනෙකි. එසේම විමන්ස පාසලේ දිදුලන ශිශ්‍යයෙකුද විය. එනිසා සහනි සැකයකින් තොරව කාරයට ගොඩ වී වාඩි විය.

" ඉතින් සහනි.. කොහේද මේ පැත්තේ... ලස්සන girl කෙනෙක් ඉන්නවා දැකල වාහනේ slow කලේ නිකමට වගේ.. දන්නවනේ ඉතින් අපේ වැඩ ලස්සනයිනම් නිකන් බලලා හරි යනවනෙ... " විමන්ස කිව්වේ සිනහවෙමිනි.

" අම්මේ ඔව් අපි දන්නෙ නැද්ද කට්ටියගේ හැටි.. මාත් එකපාරට බය උනා නුපුරුදු පැත්තක කාර් එකක් ලගටම ඇවිත් නවත්තද්දී... "

" ඔව් ඔව් නුපුරුදු පැත්තක තනියම ආව එකනම් වැරදී, විශේෂයෙන් ඔයා වගේ කෙනෙක්. මොකද ඇත්තම කියනවනම් සහනි ඉදියටත් වඩා ලස්සන වෙලා දැන්. ඉටි රූපයක් හෝල්ට් එකේ ඉන්නව වගේ දැක්කෙ."

විමන්ස නැවත සිනාසී කීවත් ඇත්තෙන්ම සහනිට තිබුනේ එවැනි ලස්සනකි.

" අනෙ අනේ විහිළු නෙමෙයි කොහෙද මේ පැත්තේ.. දියුණු වෙලා වගේ දැන්නම් කාර් එකක් එහෙමත් අරගෙන.. මමනම් ආවේ විමන්ස අද interview එකකට, SD garment එකේ, කලමනාකාර සහකාර , sure කරන්නම් බෑ ඒත් කිව්වා call කරන්නම් කියලා... "

" ෂා නියමයිනේ සහනි, ඔයා ඔය interview ගිහින් තියෙන්නෙ මාත් ඉන්න තැනටනේ... මමනම් දැන් අවුරුදු 2ක් වැඩ එහේ. පුදුමයි මට ඔයාව ඇතුලෙදි මගඇරුනා. මම ඉන්නේ quality control එකේ head විදියට දැන් මාස කීපයක ඉදලා තමයි promotion එකක් ලැබුනේ. " ඔයා නියම තැනට තමයි ඇවිත් තියෙන්නෙ සහනි, ඔයා හිතාගන්න job එක ලැබුනා කියලා"

විමන්ස කිව්වේ ඉතාමත් සතුටෙනි . " අනේ ඇත්තමද විමන්ස වෙලාවට තමයි ඔයාව හම්බුනේ.. මොකද මම ගොඩාක් ජොබ් වලට ඇප්ලයි කලා ඒත් experience ප්‍රශ්න නිසා හරි ගියේ නෑ, මෙහේනම් interview එකේදී කිව්වා experience බලන්නෙ නෑ කියලා . ඒත් මට අමතරව තව කෙනෙක්වත් interview කලා. ඒකයි මට sure නැත්තේ.."

' නෑ සහනි අපේ සර් ඉන්නවා නේද හරිම වෙනස් විදියට හිතන අමුතුම මනුස්සයෙක්, මිනිහා දේවල් තීරණය කරන්නේ අපි හිතනවට වඩා ගොඩාක් පැති වලින් හිතලා. ඒ විතරක් නෙමෙයි අපි දකින දුරට වඩා සෑහෙන දුරක් එයා දකිනවා . ඒකනේ අද ඒ company එක මෙච්චර දියුණු වෙලා තියෙන්නේ, ඇත්තටම බොස්ගෙ තාත්තා අතින් බන්කොලොත් උන බිස්නස් එක තමයි බොස් මෙච්චර ඉක්මනින් ගොඩ දැම්මේ.... ඔයා බලන්නකෝ මේ ජොබ් එකට අනිවාර්යයෙන් ඔයාව ගන්නවා. මිනිහට හොද ඉවක් තියෙනවා මිනිස්සු ගැන. මාත් අනිවාර්යයෙන්ම කතා කරන්නම් බොස්ට, ඒ නැතත් ඔයා සැකයක් තියාගන්න එපා...'

" ඇත්තටම මටත් හිතුනා Mr.දුනුවිල හරිම වෙනස් කෙනෙක් කියලා. මට මේ ජොබ් එක ලැබුනොත්නම් හොදයි විමන්ස, මොකද අපේ තාත්තා දැන් ලෙඩින් ඉන්නේ. මම එයාව බලාගන්න ඕනේ.... "

සහනි පැවසුවේ සුසුමක් හෙලමිනි.

" බය වෙන්න එපා සහනි, ඔයා වගේ හොද කෙල්ලෙකුට වරදින්නෙ නෑ...
ඒක නෙමේ කතාවත් එක්ක ආවා ඉස්සරහට ඔයා බහින තැන පහු උනේ නෑ නේද?

අහ්හ්... නෑ විමන්ස ඔය ඉස්සරහ හන්දියෙන් මාව දාන්න එතන ඉදලා පොඩි දුරයි, මට වීල් එකක යන්න පුලුවන් ,

හරි සහනි, මට ඔයාව ගේ ගාවටම දාන්න තිබුනා ඒත් ඒක හරි මදි වෙයිද දන්නෑ නේද , වටපිටේ අය බලන් ඉන්නේ සැකෙන්මනේ... " විමන්ස කිව්වේ සමාජයේ වෙසෙන මිනිසුන් මෙවැනි අහිංසක කෙල්ලෙක්ට උවද කතාවක් හැදීමට දෙවරක් නොහිතන නිසායි. එවැනි දෙයකට හේතුවක් වීමට විමන්සට අවශ්‍ය වූයේ නැත .

" අනේ ඔව් විමන්ස ඔයා දන්නවනේ.. අපිනේ දන්නෙ අපේ යාළුකම් . ඔයාට ගොඩාක් ස්තූති මාව මෙතනට එක්කන් ආවට, නැත්නම් තවම හෝල්ට් එකේ මම, තාත්තා බලන් ඇත්තේ දැන් මම එනකන් විස්තර දැන ගන්න"

එසේ පවසූ සහන් විමන්සට අතවනා සමුදී ඉක්මනින් ගොස් ත්‍රීරෝද රතයකට ගොඩ වී නිවස වෙත ගියේ නොඉවසිල්ලෙනි. සිදුවූ සියල්ල තාත්තා සමග පැවසීමට ඇයට ඉස්පාසුවක් නොවීය .

' අනේ දුව මම හිතුවට වඩා ඉක්මනින් ආවනේ... ' සහනිගේ පියා මග බලමින් හිද සහනි නිවස වෙත එද්දිම පැවසුවේ සිනාසෙමිනි.

'ඔව් තාත්තෙ interview එකත් ඉක්මනින් ඉවර උනා, එද්දී විමන්ස හමු උනානේ, හන්දියට වෙනකන් ඒ කාර් එකේ ආවේ, මෙහාටම ආවේ නෑ හරි නෑනෙ.. '

" ආහ් මට මතකයි දූලා එක්කම ඉදිය යාලුවානේ... ඒ දරුවා කොහෙද දැන් වැඩ? "

" තාත්තට කියන්න හරි වැඩෙනේ.... කියා තාත්තා වත්කරගෙන ආ තේ කෝප්පයද අතැතිව තාත්තා අසල වාඩිවූ සහනි උදේ නිවසින් පිටවූ මොහොතේ සිට නැවත එන තෙක් සිදු වූ සියල්ල එක්ක් නෑරම තාත්තා සමග පැවසුවාය .

" අනේ දෙවියන්ගේම පිහිටයි මගෙ දෝණිට, මම කිව්වනේ වරදින්නේ නෑ කියලා මයෙ පුතාට. බය වෙන්න එපා ඒ රස්සාව මගෙ දෝණිට ලබෙයි. මට විශ්වාසයි ඒක"
සහනිගේ පියා පැවසුවේ සහනිගේ හිස අතගාමිනි. ඔහුගේ දෑස් වල කදුළු දිලිසෙන්නට විය.

ඊලඟ කොටසෙන් ඉක්මනින් හමුවෙමු 💝

කතාව ලස්සනයිනම් comment එකක් දාන්න 😇💝 Share කරන්නත් අමතක කරන්න එපා ❣️

Address

Galle
Galle
80000

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when NP glory posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share