11/10/2026
ආලෝක නිම්නය | රසික ජයකොඩි
ප්‍රකාශනය : KBOOKS
ඔව් "ආදරය කියන්නේ මුළුමනින්ම ඒ අඳුරටවත් ආලෝකයටවත් නෙවෙයි; ඒ දෙකම මැද තියෙන අවකාශයට."
ආලෝක නිම්නය මගේ අතට ඇවිත් මාස කීපයක් වුණත්, කීපවතාවක්ම කියවන්නට සූදානම් වුනත් මට මේ ආලෝක නිම්නයට පිවිසෙන්න හිත හදාගන්න ටික කාලයක් ගියා... ඒ පොතේ පිටකවරයේ යට "the sequel to the bestselling novel "A Gypsy Heart" කියලා තිබ්බ නිසා.
"A Gypsy Heart" මගේ කතාව නෙමෙයි, හැබැයි ඒ කතාව කියවලා ඉවර වුණ තැන ඇතිවුණ void, එක ඒක මට හුරුපුරුදුයි.. ළඟයි.
ඒ void එකට ආලෝක නිම්නය කියවීමෙන් එන්න නියමිත අලුත් බව, හෝ රසික කියන ලෙසට 'ආලෝකයට ඉඩ දෙන්න' හිත හදාගන්න ටික කාලයක් ඕනී වුණා. ඒ කාලය අද උදේ පාන්දර 4.30 වගේ උදාවුනා..
දැන් මම පොත කියවලා ඉවරයි.
මේ පාර void එකක් වෙනුවට බලාපොරොත්තුවක් පොත ඉතුරු කරලා.
________________________
මම හිතනවා Healing Fiction කියන දේ කොටස් දෙකකට බෙදෙනවා කියලා;
i. කියවීමෙන් පාඨකයා සුවපත්වන ලිවීම
ii.ලිවීමෙන් ලේඛයා සුවපත් වන ලිවීම
මගේ ඔලුව ඇතුලෙ නම් මේ පොත දෙවන කාණ්ඩයේ පොතක්. මේ කතාව සම්පූර්ණ ප්‍රබන්ධයක්ද නැතිද යන්නත් මේ ලේඛකයාගේ ජිවිත කතාවද නැද්ද යන්න දැන ගැනීමට මට වුවනාවක් නැ... මට නම් මේ පොතේ චරුත මම දන්නම කට්ටියක් වගේ..
මේ දවස්වල මිල්ටන් මල්ලවාරච්චි මහත්මයා ගැන වැඩිපුර කතාවෙනවනේ 'එදා රෑ' චිත්‍රපටිය නිසා.. ඒ කතාබහ අතර විරහව ලස්සනටම ගයන ගායකයා ඔහු ලෙසත්, තවත් තැනක ඔහු තවත් විරහ වේදනා වින්දා නම් තව තවත් ලස්සන ගී බිහිවෙන්න තිබ්බා යැයි කියවෙනවා මට ඇහුණා.
රසික ජයකොඩි ලියපු විරහවත්, සීනි නොතරවපු, ජිවිතේ හිරිමල් තරුණ විය පැනපු mature ගණයේ ලස්සනට ලියවුණූ විරහවක්. සැබෑ ජිවිතේ විය හැකි ගණයේ කතාවක්....හැබැයි මං පුද්ගලිකව කැමති මේ ලියවිල්ල ආලෝක නිම්නයෙන්ම ආලොකමත් වෙලා, නැවතත් අර void එකේ ඇවිදින රසිකව මුණ නොගැසෙනවා නම්.... ඒ වර්ගයේ අවකාශක නිතර සැරිසැරීමත් භයානකයි. පොත් කියවන අපිට පාඩුවක් තමයි... ඒත්....
මේ අවසානය ලස්සනයි..💛 මිනිස්සුන්ට ඔවුන් සොයන සැනසීම ලැබෙන්න ඕනී.
පලි : A Gypsy Heart කියවද්දි මගේ හිතේ background music එක වුනේ චාමර ප්‍රනාන්දුගේ - "නුඹට ඉන්නට තිබුණා මා ලඟ"
මේ පොතට මගෙ හිත මිමිණුවේ නදීක ජයවර්ධනගේ "පෙරවදනක් නැති" ගීතය.
