ZeeC 288

14/05/2026

😊 move on 💖

02/05/2026

🤳🏼ទូរស័ព្ទធ្លាក់ចូលចានបង្គន់🚽ស្បថយាយមែន ឥឡូវអង្គុយហិត ស្អុយអាចម៌ដោយជាប់អត់🤔😑

01/05/2026

26/04/2026

ទាយចំណងជើងសៀវភៅ BL ថ្មីពីប្រលោមជីវិត ដើម្បីមានឱកាសឈ្នះរង្វាន់សៀវភៅមួយក្បាល🖤

➡ ទា_ _ ខ្មៅ (មានបួនព្យាង្គ)

🎁 អ្នកឈ្នះចំនួនពីររូបនឹងត្រូវបានជ្រើសរើសដូចខាងក្រោម៖
- អ្នកឆ្លើយត្រូវបានមុនគេចំនួន១នាក់ ដោយគ្មានការកែចម្លើយ
- អ្នកឈ្នះទីពីរនឹងត្រូវជ្រើសរើសដោយ Random តាមរយៈកម្មវិធីកុំព្យូទ័រក្នុងចំណោមអ្នកឆ្លើយត្រូវផ្សេងៗទៀត
- ចាប់ផ្ដើមលេងពីពេលនេះរហូតដល់ថ្ងៃទី២៧ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៦ វេលាម៉ោង៥ល្ងាច
- ចំណងជើងរឿងនឹងប្រកាសនៅម៉ោង៦ល្ងាច ចំណែកឯឈ្មោះអ្នកឈ្នះនឹងប្រកាសនៅម៉ោង៧ល្ងាចនៃថ្ងៃដដែល

កុំភ្លេចសាកល្បងបញ្ចេញសមត្ថភាពទាំងអស់គ្នាណា៎!

#ប្រលោមជីវិត #ប្រលោមលោក #ចំណងជើងថ្មី

20/04/2026

“រៀនប្តូររបៀបនិយាយ” 💬

1- “ខ្ញុំគ្មានពេលទេ” ប្រែជា “ស្អែកខ្ញុំទំនេរម៉ោង 8 ព្រឹក”

2- “ម៉េចក៏បាន” ប្រែជា “ខ្ញុំស្តាប់តាមយោបល់អ្នក”

3- “មានអី” ប្រែជា “ម៉្យាងដែរតើ”

4- “យល់នៅ” ប្រែជា “ខ្ញុំនិយាយច្បាស់ហើយមែនទេ?”

5- “អ៊ីចឹងក៏បានដែរ”ប្រែជា “អត់បញ្ហាទេ”

6- “អរគុណ” ប្រែជា “អរគុណ + ឈ្មោះ”

7- “ខ្ញុំមិនចេះទេ” ប្រែជា “ចាំខ្ញុំស្រាវជ្រាវមើលសិន”

8- “ធុញណាស់” ប្រែជា “ខ្ញុំចង់នៅស្ងប់ស្ងាត់ម្នាក់ឯង”

9- “អ្នកធ្វើវាមិនកើតទេ” ប្រែជា “អ្នកអាចសាកធ្វើវាសិនមើល”

10- “និយាយអ៊ីចឹងមិនត្រូវទេ” ប្រែជា “និយាយអ៊ីចឹងក៏បានដែរ ប៉ុន្តែ...”
——————
-WERead 📚

16/04/2026

——ផ្ទះយាយ——

ទឺតទឺត!!!
ម៉ោងរោទិ៍រន្ថើនញ័រក្បាលដំណេក ដៃខ្ញុំលូកបិទម្តងជាពីរដងដោយសារអត់ងងុយកាលពីយប់មិញ ដែលត្រូវ អង្គុយបង្ហើយការងារមុនចូលឆ្នាំថ្មីដល់យប់ជ្រៅ។

១៤ មេសា? ប្រតិទិនបង្ហាញលេខច្បាស់ៗ ធ្វើឱ្យខ្ញុំសម្លឹងមើលទាំងតក់ស្លុត។

Ohhh god ខ្ញុំស្ទើរតែភ្លេចថាប៉ាម៉ាក់នាំទៅលេងស្រុកកំណើតគាត់។ គិតទៅ វក់ការងារពេកភ្លេចសឹងតែ គ្រប់រឿងហើយខ្ញុំ។

kenn! So this is my nickname ខ្ញុំសុំមិនបញ្ចេញឈ្មោះពិត ហើយមកដល់ទីនេះ ខ្ញុំសុំលើកយក រឿងកាលពី១០ឆ្នាំមុនដែលខ្ញុំបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ផ្ទះលោកយាយនៅឯស្រុកកំណើតប៉ាម៉ាក់ក្នុងថ្ងៃចូលឆ្នាំខ្មែរ។

ម៉ោង៦នាទីល្ងាចថ្ងៃទី១៤មេសា កាលពី១០ឆ្នាំមុន…

នៅតាមផ្លូវទៅកាន់ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង មានសភាពស្ងប់ស្ងាត់មែនទែន ទាំងដែលនោះជាថ្ងៃចូលឆ្នាំខ្មែរ ឬមួយអ្នក ភូមិជួបជុំគ្រួសារនៅផ្ទះ? បើចឹងក៏មិនសមដែរ ព្រោះមើលទៅគ្រប់ផ្ទះងងឹតគ្មានឃើញរៀបចំស្អាតបាតដូច ទូទៅឡើយ។ ការធ្វើដំណើរតាមរថយន្តមិនដល់៣ម៉ោងឡើយ ខ្ញុំក៏បានមកឈប់នៅមុខផ្ទះឈើលើថ្មក្រោម។
មើលទៅផ្ទះមានសភាពចាស់ ប៉ុន្តែមិនទ្រុតទ្រោមឡើយ ហើយនៅលើដីពោរពេញដោយស្មៅវែងៗ ខ្ញុំឃើញ
ដើមឈើតូចធំហ៊ុមព័ទ្ធដូចជារបង ប៉ុន្តែខ្ញុំអត់ចូលចិត្តសោះ ព្រោះវាមើលទៅស៊ុបទ្រុបខ្លាំង ហើយងងឹតទៀត
«ខេន កាលណាចុះ? មកជួយលើកឥវ៉ាន់ប៉ាកូនតិចទៅ»
សំឡេងម៉ាក់ស្រែកពីខាងក្រៅ ចំណែកប៉ាកំពុងបើកគូទឡាន។ ឥវ៉ាន់មិនច្រើនប៉ុន្មានទេ ព្រោះមកគេងផ្ទះ យាយតែ១យប់ទេ ប៉ុន្តែមើលទៅប៉ាម៉ាក់យកឥវ៉ាន់មកដូចមកនៅមួយជីវិតចឹង។ ខ្ញុំទាញទ្វារឡានបើកភ្លាម
ស្រាប់តែមកភ្ញាក់ជាមួយក្មេងស្រីម្នាក់ដែលខ្ញុំដូចជាធ្លាប់ចួបនាងនៅកន្លែងណាមួយអ៊ីចឹង ដែលនាងរត់មក ចាប់ដៃខ្ញុំយ៉ាងជាប់ហើយ ច្រានទ្វារផ្ទប់ធ្វើឱ្យខ្ញុំគាបនឹងទ្វារឈឺជាខ្លាំង ដែលសូម្បីកម្លាំងខ្ញុំជាក្មេងប្រុស១៦ ដែលពេញកម្លាំងផងនោះ ទប់ក៏មិនចង់ជាប់ដែរ។ បន្ទាប់មកក្មេងស្រីនោះក៏រត់ចូលព្រៃបាត់ ខ្ញុំប្រុងដើរទៅ តាមប៉ុន្តែប៉ាហៅទាន់។

បន្ទាប់ពីបានទៅជួបនឹងជម្រាបសួរលោកយាយ លោកយាយគាត់មិនសូវចំណាំខ្ញុំបានដូចមុនឡើយ ដោយ គាត់ព្រះជន្ម៩០ជាងហើយ គ្រាន់តែរាងកាយគាត់មាំនឹងមានកម្ពស់១.៧០ជាងឯណោះ ដែលគាត់ខ្ពស់ជិត ស្មើខ្ញុំដែលមានកម្ពស់១.៨២។ បន្ទាប់ពីលោកយាយចងចាំខ្ញុំបាន គាត់ក៏បាននាំខ្ញុំទៅកាន់បន្ទប់របស់ខ្ញុំកាល
នៅតូច គឺម៉ាក់ខ្ញុំបានសម្រាលខ្ញុំនៅទីនេះ។

ប៉ាគាត់រវល់ឆែកឡាន ចំណែកម៉ាក់បោសសម្អាតនៅខាងមុខផ្ទះឱ្យបានស្អាត ព្រោះលោកយាយគាត់នៅតែ ឯងដោយជួនកាលក៏មានអ្នកភូមិជួយគាត់ខ្លះដែរ តែទាស់ត្រង់ថាម្តុំផ្ទះគាត់ស្ងាត់ខ្លាំង តែបើដើរទៅហួស ក្រោយផ្ទះបន្តិច គឺមានវាលស្រែធំខ្លាំង។

តុក!តុក!
សំឡេងឈើច្រតលោកយាយដើរទៅមុខខ្ញុំ ក្នុងផ្ទះគាត់មានហឹងច្រើនមែនទែន តែរូបថតទាំងនោះដូចជា កំពុងសម្លក់ខ្ញុំអ៊ីចឹង ខ្ញុំកំពុងភ្លឹកឈរមើលស្រាប់តែលោកយាយមកឈរពីក្រោយខ្ញុំតាំងពីកាលណាទេ ខ្ញុំ នេះបុកពោះភ័យជាខ្លាំង។
«នុះ! បន្ទប់ចៅ យប់ឡើងគេងចុះកុំចេញទៅណា ចាំយាយធ្វើបង្អែមឱ្យចៅញាំ»
«បា បាទយាយ»
ខ្ញុំឈានជំហានយឺតៗមួយចូលទៅក្បែរជណ្តើរ គឺផ្ទះនេះប្រើជណ្តើរខាងក្នុងផ្ទះ ខុសពីផ្ទះទូទៅនៅទីនេះ។
លោកយាយគាត់ចង្អុលពីក្រោម ឱ្យខ្ញុំឡើងទៅខាងលើព្រោះបន្ទប់ខ្ញុំនៅខាងលើក្បែរនឹងជណ្តើរ លោកយាយ
គាត់ប្រហែលបិបាកឡើងទើបដើរត្រឡប់ទៅវិញ។ ខ្ញុំឈានតោងឡើងម្តងមួយកាំម្តងមួយកាំ ហើយក៏ឃើញ
បន្ទប់ដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ខ្ញុំកាលពីក្មេង តែរៀងចាស់បន្តិច ចាស់មិនសំខាន់ សំខាន់របស់លេងកាលពីក្មេង គឺនៅទាំងអស់។ ខ្ញុំចុចបើកកង្ហារក៏បានធ្វើឱ្យស៊ុបរូបថតមួយនៅលើជញ្ជាំងបានធ្លាក់បែក ហើយខ្ញុំក៏ឈាន
ជើងទៅក្បែរទូរដើម្បីយករូបថតនោះទៅទុកនឹងប្រមូលអំបែង។

ទ្រនិចនាឡិចង្អុលលេខ៨
ខ្ញុំកំពុងគេងក្នុងបន្ទប់ដោយបើកបង្អួចដើម្បីឱ្យខ្យល់ចូល ព្រោះមេឃរៀងក្តៅដែរ។ ពេលខ្ញុំកំពុងស្លុងនឹង ចម្រៀងរហូតដល់គេងលក់ ក៏ស្រាប់តែឮសំឡេងស្រែកហៅពីខាងក្រៅមក ខ្ញុំក៏ដើរទៅប្រុងអើតមើលតាម បង្អួចស្រាប់តែលោកយាយចាប់ស្មាខ្ញុំជាប់ ខ្ញុំភ័យមែនទែន។
«យាយ!»
«បង្អែមចៅនៅលើតុញាំរួចឆាប់គេង»
«បាទយាយ»
How? តើគាត់ឡើងមកខាងលើដោយរបៀបណា? បើគាត់ប្រើឈើច្រត ជណ្តើរក៏ចោទ ក្នុងដៃគាត់មាន ចានបង្អែមទៀត។ សំណួរជាច្រើនរាប់មិនអស់ចាក់ស្រេះពេញខួរក្បាលខ្ញុំ។ បន្ទាប់ពីញាំបង្អែមរួច ខ្ញុំក៏ដើរ
ចុះជណ្តើរដើម្បីយកចានទៅលាង ពេលនោះនៅបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវដូចជាមានពន្លឺទៀនជះតាមកញ្ចក់ទ្វារ ខ្ញុំដើរ
ទៅលបៗ ក៏ស្រាប់តែឃើញលោកយាយ ប៉ា និងម៉ាក់កំពុងអង្គុយជារៀងត្រីកោណ ពួកគាត់ទាំងបីស្លៀកពាក់ ស មានទៀនអុជជុំវិញជារាងត្រីកោណដូចគ្នា។

ភ្លាមនោះ សំឡេងសូត្រធម៌អ្វីម្យ៉ាងមិនដែលឮពីមុនមកឡើយ វារងំតែម្តង។ ឈានជើងយឺតៗនឹងអើតមើល តាមកញ្ចក់ ស្រាប់តែភ្លាមនោះក៏ឃើញក្មេងស្រីម្នាក់ដែលខ្ញុំចួបកាលពីល្ងាចមិញ នាងកំពុងឈរបក់ដៃហៅ ខ្ញុំពីក្រៅផ្ទះ។ ខ្ញុំក៏ដើរទៅតាមនាង តែម៉ាក់ចាប់ដៃខ្ញុំជាប់ គាត់សម្លឹងមុខខ្ញុំ ប៉ា និងយាយក៏កំពុងនៅក្បែរខ្ញុំដែរ។
ពួកគាត់ទាំង៣នាក់ឈរសម្លឹងមកខ្ញុំដូចៗគ្នា ខ្ញុំខ្លាចពេក
ក៏ឡើងបន្ទប់គេងតែម្តង។

សំឡេងឡើងជណ្តើរ សំឡេងគោះទ្វារលាន់ឮពេញត្រចៀកខ្ញុំ ខ្ញុំភ័យជាខ្លាំង ក៏រត់ពួនក្រោមគ្រែហើយក៏
មុតអំបែងកញ្ចក់រយះហូរឈាមច្រើនមែនទែន ខ្ញុំព្យាយាមទប់ឈាម ដោយសំឡេងគោះទ្វារនៅតែឮ
ខ្លាំងឡើងៗ ចំណែកសំឡេងក្មេងស្រីដែលខ្ញុំចួបនោះ ក៏កំពុងស្រែកហៅខ្ញុំពីក្រៅបង្អួចដូចគ្នា ខ្ញុំប្រញាប់រត់ទៅ
បង្អួចនឹងរកមើលក្មេងស្រីនោះ ។
ផូស!
អ្វីមិនដឹងវាចំក្បាលខ្ញុំ ធ្វើឱ្យខ្ញុំងងឹតមុខដួលទៅដីតែម្តង។
តែពេលបើកភ្នែកឡើង ក៏ស្រាប់តែឃើញថា ខ្ញុំកំពុងគេង
នៅលើគ្រែដដែល ដោយរបួសលើដីក៏គ្មានទៀតដែរ
ខ្ញុំមិនអាចបែងចែកថាតើវាជាសុបិនឬក៏ជាការពិត ទើបខ្ញុំ
ដើរចុះពីបន្ទប់ទៅខាងក្រោម ផ្ទះទាំងមូលស្ងប់ស្ងាត់ បន្ទប់ទទួលភ្ញៀវក៏គ្មានមនុស្សដែរ។

ខ្ញុំក៏ដើរចេញក្រៅបន្តិចដោយសារធូរចិត្តព្រោះមុននឹង ជាសុបិន។ ពេលនោះខ្ញុំក៏បានឃើញក្មេងស្រីនោះម្តងទៀត
ទើបខ្ញុំប្រញាប់រត់ទៅហៅនាង តែនាងរត់ឡើងដើមឈើ យ៉ាងលឿន ឃើញអត់ស្រួលទើបប្រញាប់រត់ចូលផ្ទះវិញ
តែក្មេងស្រីនោះហក់ចុះពីដើមឈើ រត់សម្តៅមកជិតខ្ញុំ
យ៉ាងលឿន តែខ្ញុំទាញទ្វារបិទទាន់ហើយបែរមុខមើល ទៅក្នុងផ្ទះ ឃើញលោកយាយកំពុងអង្គុយនៅលើកៅអី
ដោយបែរខ្នងមកខ្ញុំ។

ខ្ញុំដើរលបៗឡើងទៅខាងលើ ទើបយាយគាត់បែរមើល
មកខ្ញុំយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់នឹងញញឹមគួរឱ្យខ្លាចជាខ្លាំង។
ហើយប្រាប់ខ្ញុំថា ក្មេងស្រីនឹងចង់យកខ្ញុំទៅនៅជាមួយនាង។ ខ្ញុំឡើងទៅខាងលើទាំងមិនយល់អ្វីដែលគាត់និយាយ ខ្ញុំទាញភួយដណ្តប់គេងទាំងមិនអស់ចិត្ត។

នាឡិកាចង្អុលម៉ោង១២ ខ្ញុំភ្ញាក់នោមក៏ឆ្លៀតមើលទៅ
បន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ ពេលនោះក៏ឃើញលោកយាយ ប៉ាម៉ាក់កំពុងធ្វើដូចខ្ញុំឃើញមុននឹងដែរ ម៉ាក់បែរមកហៅខ្ញុំឱ្យទៅ
គេងនៅចំកណ្តាលគាត់ ខ្ញុំខ្លាចណាស់តែខ្ញុំត្រូវតែចូលទៅតាមគាត់។ គាត់ឱ្យខ្ញុំគេងដោយប្រាប់ថា គាត់នឹងធ្វើ
ពិធីឃុំគ្រងព្រលឹង ព្រោះក្មេងស្រីដែលជាសង្សាររបស់
ខ្ញុំកាលពីក្មេងនាងបានស្លាប់ដោយសារខ្ញុំធ្វើឱ្យនាងស្លាប់ដោយអចេតនា។ ហើយពេលនេះជាពេលដែលនាង
មកយកអ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើដាក់នាងកាលពីមុន។

លោកយាយ និងប៉ាម៉ាក់ព្យាយាមសូត្រ តែមិនមែនជា ធម៌ព្រះពុទ្ធឡើយ ខ្ញុំកំពុងគិតដល់អារក្សសាតាន វាដូចក្នុងរឿងណាស់។ តែពេលនោះសំឡេងក្មេងស្រីនោះក៏បន្លឺឡើងខ្លាំងៗដោយនិយាយថា គេចង់នៅជាមួយខ្ញុំ។ ចំណែកសំឡេងសូត្រកាន់តែញាប់ទៅៗ ទើបខ្ញុំទ្រាំ
មិនបានក៏ឡើងទៅខាងលើដើម្បីមើលរូបថតដែលដាក់
តាំងនោះ គឺជាក្មេងស្រីម្នាក់ហ្នឹងសោះ ដែលនាងធ្លាប់ជាសង្សារខ្ញុំ ហើយមិនមែនដោយសារខ្ញុំធ្វើឱ្យនាងស្លាប់
ឡើយ ការពិតគ្រួសារខ្ញុំអ្នករៀបចំទាំងអស់ ដោយដើម្បីបំបែកមិនឱ្យខ្ញុំចួបនាងព្រោះពួកគេគិតថា គ្រួសារនាងចេះធ្មប់ ទើបសម្លាប់នាងតែម្តង។

ខ្ញុំអង្គុយយំឱបរូបថតនាង។

១៤ មេសា ២០២៦
ទឹកភ្នែកខ្ញុំស្រក់ចុះមកតក់លើរូបថតនាងតូច សំឡេងគោះទ្វារក៏បន្លឺឡើង៕

16/04/2026

ហ្វេសប៊ុកអាខោនឯងមើលវីដេអូឡូត របៀបមើលថែទារករហូតចឹង មិចម៉ែ,ខ្ញុំចង់បានចៅ ហ្វេសប៊ុកយើងចង់បង្ខំញុមដែរមែន😡

15/04/2026

ទិញស្នាដៃ!!!

ម៉ាក់ភាពទទួលទិញស្នាដៃគ្រប់ប្រភេទពីអ្នកនិពន្ធវ័យក្មេងស៊េរី Gen Z ដែលចង់ទទួលបានប្រាក់ចំណូលបន្ថែមក្រៅពីការងាររបស់ខ្លួនធ្វើប្រចាំថ្ងៃ។ អត់យកអ្នកអាជីពទេ អត់មានលុយដល់ ដើម្បីទិញ😅

***គ្រប់ប្រភេទ ៖ បែបខ្មែរ - បែបបរទេស -​ បែប 18+ - បែប BL - បែបអភិនីហារ - បែបស៊ើបអង្កេត...

-តម្លៃចាប់ពី 50$-*00$ (ប្រាប់រួចហើយ គឺសម្រាប់អ្នកថ្មីតែប៉ុណ្ណោះ)
-អត្ថបទ A5 ចាប់ពី 100ទំព័រឡើងទៅ (Font 11 និង 20 បន្ទាត់)
-សូមផ្ញើសាច់រឿងសង្ខេប និង សាច់រឿងពេញ (បើអត់ទាន់សរសេរចប់ កុំផ្ញើមកអីណា)

*ការងារនេះល្អ សម្រាប់កូនៗ ដែលជានិស្សិត ឬក៏ជាអ្នកមានការងារពេញម៉ោងហើយ តែចង់បានប្រាក់ចំណូលបន្ថែម ព្រោះមានទេពកោសល្យសរសេរ។ កូនៗគិតតែសរសេរប៉ុណ្ណោះ រឿងបោះពុម្ព Marketing អី គឺម៉ាក់ភាពជាអ្នកចាត់ចែងមួយចប់។ គិតតែមួយ ៖ «សរសេរច្រើន បានលុយច្រើន»។ កូនចង់លាក់មុខក៏បាន ព្រោះម៉ាក់ភាពដឹងថា អ្នកនិពន្ធភាគច្រើន គឺ introvert ចង់តែសរសេរ តែអត់ចង់ចេញមុខទេ ព្រោះអស់ថាមពលច្រើនពេក ក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយហ្វេន ឬក៏ខ្លាចអ្នកដទៃដឹងថា ខ្លួនជាអ្នកនិពន្ធ។ ម៉ាក់ភាពយល់ចំណុចនេះច្បាស់ណាស់។

**ម៉ាក់ភាពសុំទាក់ទងតបទៅវិញ តែសាច់រឿងណា ដែលម៉ាក់ភាពទទួលទិញតែប៉ុណ្ណោះ

***បញ្ជាក់ ៖ ឆាតផ្ញើសាច់រឿងចូលផេកនេះតែមួយគត់។

👉ចំណុចសំខាន់ ៖ ទិញផ្តាច់តាមតម្លៃនិយាយគ្នា អត់មានផ្តល់ជាភាគរយទេ។

ទេពកោសល្យ + ការហ្វឹកហាត់ក្លាយជាជំនាញ + ភាពឧស្សាហ៍ + សុជីវធម៌= ម៉ាស៊ីនផលិតលុយ

👉តម្លៃនៃការលក់ គឺយើងនិយាយគ្នារួចហើយ បើមានបញ្ហាថ្ងៃក្រោយ មកតវ៉ារញ៉េរញ៉ៃថា តម្លៃទិញនេះ ជាការកេងប្រវ័ញ្ចញើសឈាមអី គឺម៉ាក់ភាពនឹងប្តឹងភ្លាម ព្រោះវាធ្វើឱ្យខូចឈ្មោះរបស់ម៉ាក់ភាព ដែលខំកសាង។

***ករណីនេះម៉ាក់ភាពធ្លាប់អានប្រទះច្រើនដង ហើយកើតមាន ទើបម៉ាក់ភាពសុំនិយាយបង្កាឱ្យហើយ។ ពេលអ្នកនិពន្ធមិនទាន់ល្បី មិនអីទេ តែពេលគេល្បី គេអាចនឹងឃើញថា តម្លៃលក់កាលពីមុន មិនល្អ។ វាប្រាកដជាមិនល្អហើយ ព្រោះដំបូងឡើយ យើងមិនទាន់មានឈ្មោះ។ ពេលទេពកោសល្យយើងក្លាយជាជំនាញពិតប្រាកដ តម្លៃយើងក៏ឡើងតាមហ្នឹងដែរ។ កុំប្រើប្រាស់យុទ្ធសាស្ត្រ «ឆ្លងផុត រុះស្ពានចោល»។

#លឹមសន្តិភាព #ក្តីសុខអ្នកសុភមង្គលខ្ញុំ