23/10/2026
#រឿងកម្មសិទ្ធម៉ាហ្វៀវគ្គ៤🦋
ភាគទី៣០
"ហឺស.....ចឹងដោះលែងកូនស្រីយើងទៅ ហើយឆាប់ដកគ្នាហែងទៅវិញ" គម្រោងចង់ធ្វើធំត្រូវបានរលាយទាំងបងទាំងប្អូន
"បងប្រុស គ្នាវាច្រើនណាស់" លោកអាល់បន្លឺឡើង
"កុំភ័យ" លោកមន្រ្តីបន្លឺឡើង
"បាន យើងដោះស្មើរគ្នា" សម្លេងម៉ាឡែនបន្លឺឡើង
" លោកប៉ាៗ...អ្ហឹកៗ ....ជួយកូនផង"
"យើង រាប់ 1 ដល់បីត្រូវរុញកូនស្រីយើងអោយស្មើរគ្នា"
"បាន"
"1 2 3...."
"ហាណា...ផាំងៗ....."
អេលេនដែលឃើញនាងតូចរត់មករកខ្លួន គេរត់មករកអោបនាងហើយតែក្រវាសភ្នែកឃើញលោកអាល់លើកកាំភ្លើងបាញ់នាងតូចតែត្រូវគេបង្វែរខ្លួនទាន់ ចំណែកលោកប្រមុខនិងកូន ព្រមទាំងលោកអាល់ត្រូវកូនចៅ ម៉ាឡែនបាញ់រងរបួសស្រាល
"ឆាប់ ចាប់ទាំងបីអ្នកនេះដាក់ទុកពីបទសម្លាប់មនុស្ស" ម៉ាឡែនបន្លឺឡើង
"អូនយ៉ាងមិចហើយ" មុខគេចាប់ផ្តើមស្លេកស្លាំង ឈាមហូរចុះមក
"ខ្ញុំមិនអីទេ...តែ" នាងរិតខ្នងគេទៅហាក់ដូចមានអ្វីសើមដៃ
"បើអូនមិនអី...ល្អ...ហើយ..." គេព្រូសខ្យល់សម្រួលអារម្មណ៍ របួសគេត្រូវលោកអាល់បាញ់ចំខ្នង
"...លោក...ពូ...ឈាម...អ្ហឹក"
"កុំយំក្មេ......ព្រួស"
"អាអេលេនៗ" មិត្តភក្តិគេរវល់តែនិយាយមួយប្រពន្ធភ្លេចគិតពីមួយគូរទៀត
"បងប្រុសៗ ជួយលោកពូផងគាត់ត្រូវគេបាញ់អ្ហឹកៗ" នាងដាក់ខ្លួនអង្គុយចុះអោបក្រសោបរាងក្រាសដែលដួលក្រិបលើនាង
"ឆាប់យកវាដាក់ឡានមក" សម្តីម៉ាឡែនបន្លឺឡើង
នៅតាមផ្លូវទៅមន្ទីរពេទ្យ នាងតូចហាណាអង្គុយកាន់ដៃគេជាប់ នាងមើលទៅមនុស្សដែលរត់មករងគ្រាប់ជំនួសនាង គេមិនខ្លាចស្លាប់ទេឬ
"លោកអេលេន ដាច់កម្មណាស់គាត់មិនកើតអីទេ" អេមរ៉ាបន្លឺឡើង
"ចាសបងស្រី"
10នាទីក្រោយមក.......
នៅមន្ទីរពេទ្យ ក្រោយពីអេលេនមកដល់ដៃពេទ្យហើយ ហាណានាងមិនស្រណុកចិត្តឡើយខ្លាចគេមានបញ្ហាអីធ្ងន់ធ្ងរ។ ចំណែក ៣គូរទៀតក៏រៀបចំទៅខុនដូររបស់ខ្លួនវិញ មិនអាចចោលការងារបានឡើយ
ក្រោក....
"លោកគ្រូពេទ្យ គាត់យ៉ាងមិចហើយ"
"លោកអេលេន មិនអីទេគ្រាន់តែអង្គុយលើរទេះមួយអាទិត្យ" គ្រូពេទ្យបន្លឺឡើង
"ចាស លោកគ្រូពេទ្យ"
"ស្អែកអ្នកជំងឺដឹងខ្លួនហើយ"
"ចាសលោកគ្រូពេទ្យ"
៥នាទីក្រោយមក..........
"ហាណា កូនស្រី" គ្រួសាររបស់នាងរត់មករកនាងតូចដែលទឹកភ្នែករហាមនៅមុខបន្ទប់
"ប៉ា ម៉ាក់បងប្រុស"
"គេយ៉ាងមិចហើយ?" ម៉ាឡែន
"លោកពូ គាត់មិនអីទេ"
"បងស្រី ហាណា មាំមីអោយអូននៅមួយបងសិន" អេហ្វា ដែលទទូចសុំម្តាយបន្លឺ
"ចាស ជុបៗអូន"
"ហាណា កូននិងគេត្រូវជាអ្វី?" សំណួរ លោកម្ចាស់អាណាចក្រ
"កូន....អឺ....អ្នកស្គាល់គ្នា"
"ហុឹម ត្រឹមអ្នកស្គាល់គ្នាសោះ ចឹងកូនទៅអង់គ្លេសវិញទៅ"
"មែនហើយកូន ម៉ាក់និងប៉ាមិនចង់បែកពីកូនឡើយ"
"តែលោកពូ រងគ្រាប់ជំនួសកូន កូនមិនអាច...."
"បើគេស្រលាញ់កូនគេនិងតាមកូនទៅអង់គ្លេស"
"ស្តាប់តាម ប៉ាទៅ" ម៉ាឡែន
"ចុះអូននោះ ?"
"ចាំយើងយកទៅឃុំដាក់ច្រវ៉ាក់ ល្អទេ?"
"ល្អណាស់ពូ ឃុំអូនក្នុងបន្ទប់ពូមក"
"ក្មេងឡប់ឡែ" ម៉ាឡែនមុខក្រម៉ៅសម្លក់ទៅនាងតូចដែលនៅលើកដៃលោកម្ចាស់
"ណែ កុំជេរចៅយើង" លោកម្ចាស់បន្លឺឡើង
"លោកប៉ា...."
"ស្ងាត់ ចាំទៅមួយតានិងយាយណា ហើយចាំអោយម៉ាក់និងប៉ាចៅទៅតាមក្រោយ"
"ជុបៗ អរគុណលោកតា"
"ហាណា កូនសម្រេចចិត្តទៅ" លោកម្ចាស់និយាយឡើងមុឺនម៉ាត់
"ខ្ញុំទៅវិញលោកប៉ា" នាងបិទភ្នែក និយាយឡើង នាងនិងគេមិនត្រូវជាអ្វីឡើយ ហេតុអីនាងត្រូវនៅនោះ
"???" ចប់ហើយ អាអេលេន យើងមិនដឹងនិយាយមិចទេ តាមកម្មហែងចុះ
លុះព្រឹកឡើង.....
#រឿងកម្មសិទ្ធម៉ាហ្វៀវគ្គ៤🦋
ភាគទី៣១
"លោកម្ចាស់ ខ្ញុំសុំកូនអេហ្វាទៅវិញចាស៎" អេឡា
"យើងសុំនាងល្អិតនេះទៅអង់គ្លេសបានទេ?" ម៉ាឡែនបន្លឺមុនលោកម្ចាស់
"មិនបានទេលោក នាងនៅតូច"
"ហុឹមទៅចុះ" មិចគេតឹងទ្រូងម្លេះ
"លោកតា លោកយាយ ចៅលាសិនហើយណា" អេហ្វា
"លោកពូ...អេហ្វាលាសិនហើយ"
"ឈប់សិន"
"លោកម៉ាឡែនមានអ្វីឬ?"
"យើងសុំនាងល្អិតនេះទៅខុនដូរយើងមួយថ្ងៃ"
"លោកម៉ាឡែន ចង់យកកូនស្រីខ្ញុំទៅណា?" រ៉ូដេសនៅជិតនោះបន្លឺឡើង
"កុំចេះ ទៅភូមិគ្រឹះហែងមុនទៅចំណែកនាងល្អិតនេះយើងខ្ចីសិន"
"មិនបានទេ"
"មោះអេហ្វា ទៅមួយយើង" ថាហើយគេលើកនាងល្អិតពរដើរយ៉ាងលឿន
"ចាស ហិសៗ បាយៗមាំមី ដេតឌី"
"ព្រះកូនមាសឪពុក"
២ថ្ងៃកន្លងផុតទៅ..
ម៉ោង៩ព្រឹក..........
មានអ្នកអំណាចមួយក្រុមឈរនៅមុខបន្ទប់របស់ អេលេនដែលដេកសម្រាកព្យាបាលរបួសខ្នង
"ហាណា អូនពិតជាកូនលោកម្ចាស់អាណាចក្រមែនឬ?"
"ចាស លោកពូ"
"......."អេលេន គឺសឹងតែមិនគួរអោយជឿថា មនុស្សស្រីដែលគេស្រឡាញ់ជាកូនអ្នកធំ
"ខ្ញុំសុំទោសលោកពូ ដែលលាក់បាំង...."
"មិនអីទេ បងយល់ហើយ" គេធ្លាក់ទឹកមុខតិច
"លោកពូខឹងខ្ញុំឬ?"
"បងមិនខឹងទេ" គេសម្រួលអារម្មណ៍ឆ្លើយ គេមិនដឹងត្រូវប្រឈមមុខនិងគ្រួសារនាងយ៉ាងមិចឡើយ
"លោកពូ ឃ្លានទេ?"
"ឃ្លានខ្លាំងទៀតផង"
"ចាសចឹង លោកពូ ហាមាត់មក" ហាណា មើលថែអេលេនយ៉ាងដិតដល់ យប់ឡើង នាងត្រូវបានគេអោយឡើងទៅដេកមួយទៀត នាងនៅចាំបាន
កាលពីយប់មិញ......
"អូនណាណា បងអេលេនចង់អោបអូន"
"លោកពូ មិចក៏ក្រោកទៀតហើយ"
"បងជាហើយ"
"តែ....."
"លឿនមក បងចង់អោបអូន" ខានអោបយូរហើយ គេចង់តែដួសភាពផ្អែមពីនាងណាស់តែត្រូវនាងហាម
"លោកពូ...."
"មិចហៅពូទៀតហើយ ហៅថាបងក៏បាន ប្តីក៏បាន"
"តែយើងអត់បានស្រឡាញ់គ្នាផង"
"ចុះបងរងគ្រាប់ជំនួសអូន រៀបការដូរកូនកំលោះទៀត អូននៅមិនដឹងទេ"
"??" នាងធ្វើភ្នែកម៉ក់ៗ
បច្ចុប្បន្ន......
"ហាណា គេយ៉ាងមិចហើយ?" ប៉ារបស់ហាណាបន្លឺឡើង
"លោកជាអ្នកណា?"
"លោកពូ គាត់ជាប៉ាម៉ាក់របស់ខ្ញុំចាស" លោកពូបាត់ការចង់ចាំទេដឹង
"អរ "
"ហាណា កូនទៅអង់គ្លេសវិញទេ?"
"ទៅលោកប៉ា" នាងឆ្លើយដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ
"ហាណា អូនចង់ទៅចោលបងឬ?"
"លែងដៃកូនយើង នោះកូនចៅហែងមកហើយ"លោកម្ចាស់បន្លឺឡើង ថែមទាំងសម្លក់ទៀតផង
"តែកូនប៉ាក្មេកជាប្រពន្ធខ្ញុំណា" អេលេនក៏មិនចាញ់ដែល
"តោះកូន" លោកម្ចាស់ទាញដៃពីរាងក្រាសកុំអោយកូនស្រីស្តាយស្រណោះមនុស្សប្រភេទចឹង បើគេស្រលាញ់កូនស្រីគាត់មែនគេនិងមករកហើយ
"លោកពូ មើលថែសុខភាពផងណា"
"ហាណា ចាំបងណា"
"ចាំក្បាលហែង មើលចៅហ្វាយហែងស្រួលប្រួល"
"បាទ លោកម្ចាស់"
៥នាទីក្រោយមក........
"ចៅហ្វាយ សម្រាកសិនទៅ ចាំជា ចាំទៅរកអ្នកនាងវិញ"
"ហុឹម" គេគ្រហឹមដើមករ វាអួលណែនណាស់ដែលមនុស្សស្រីធ្វើអោយគេ រង្គោះរង្គើបដះដូងពេលនេះត្រូវឆ្លៀតទៅឆ្ងាយ
ម៉ោង៩យប់នៅ អង់គ្លេស .......
"ប៉ាម៉ាក់ កូនងងុយហី" នាងតូចមុខមិនសូវរីកបន្លឺឡើង
"ចាស កូន"
ហាណា ក្រោយពីប៉ាម៉ាក់ចេញផុតនាងបានយកក្រដាសពេទ្យដែលនាងពិនិត្យថ្ងៃមុនមើលទាំងរំភើបនាងសប្បាយចិត្តណាស់ដែលមានដុំតូចនៅក្នុងពោះនាង
"លោកពូ កូនលោកពូបាន១ខែហើយ" នាងនិយាយក្នុងចិត្ត យកដៃទៅស្ទាបក្បាលពោះរាបស្មើររបស់ខ្លួន
"ខ្ញុំនិងមើលថែគេអោយល្អ" នាងដឹងច្បាស់ថាគេមិនមករកនាងទេ បើគេស្រលាញ់នាងមែនគេឃាត់នាងហើយ មែនបណ្តោយអោយនាងទៅអង់គ្លេសទេ
២ថ្ងៃ កន្លងផុតទៅ....
"អួកៗ...." សម្លេងក្អួតលាន់ឡើងមុខភូមិគ្រឹះ
"ចៅហ្វាយ យ៉ាងមិចហើយ"
"យើងធុំក្លិបហែងណាស់ ខ្ពើម...អ៊ួកៗ" កាហ្វេដែលម៉ែដោះឆុងមកត្រូវចេញមកក្រៅទាំងអស់
"តែខ្ញុំងូតទឹកហើយតាស៎ បើមិនជឿចៅហ្វាយសាកហិតម្តងទៀតមើល"
"ណែ ចេញភ្លាម"
"ធ្វើមើលអ្នកចាញ់កូន" ខ្លាំងជាស្រីទៀតចៅហ្វាយ
"កូន ក្បាលហែង ឆាប់បើកឡានទៅ យើងញ័រសាច់ចង់ជួបមុខប្រពន្ធណាស់"
"ចុះមិនខលទៅ"
"មិនស្គាល់"
"គ្រាន់ចង់ជួបប្រពន្ធសោះសុទ្ធតែញ័រសាច់"
"ថីហែង?"
"ប្រយ័ត្នឪគេដាក់បែកក្បាលចូលពេទ្យម្តងទៀតទៅ"
"យើងមែនភ្លើរទេ"
"អោយដូចមាត់"
"យាយអត់ប្រយោជន៍ ឆាប់បើឡានទៅ"
"បាទចៅហ្វាយ" កូនចៅបង្អូសសម្លេង
#រឿងកម្មសិទ្ធម៉ាហ្វៀវគ្គ៤🦋
ភាគទី៣២
ចំណែកអ្នកនៅអង់គ្លេសវិញ ក្រោយពីបានដឹងថាហាណានាងតូចមានផ្ទៃពោះមក ពួកគាត់មិនបានស្តីបន្ទោសអ្វីឡើយ មានតែលួងលោមអោយនាងតូចសប្បាយចិត្ត
"ហាណា ម៉ាក់និងប៉ាទៅចូលកម្មវិធីសម្ពោធរបស់បងឯងហើយណា"
"កូនចង់ទៅដែល"
"មិនបានទេ ខ្លាចប៉ះពាល់ដល់ចៅប៉ាណា" លោកម្ចាស់គាត់បន្លឺឡើង
"ចាស លោកប៉ា" នាងតូចស្លៀកឈុត ដំណេកបន្លឺឡើង
"ជុបៗ ម៉ាក់ប៉ាទៅហើយណា"
ក្រោយពីលោកម្ចាស់ចេញផុត នាងតូចក៏អង្គុយមុខសម្អាងគិតដល់បុរសម្នាក់ទៀតដែលនាងលុងស្រឡាញ់គេតាំងពីដំបូង
"លោកពូ សុខសប្បាយទេ?" នាងដកដង្ហើមធំ រួចក្រោកទៅគ្រែដែលមានតុកត្តាជាច្រើន
រីឯ អ្នកម្ខាងទៀតវិញកំពុងតែឆ្លេឆ្លា អង្គុយនៅមិនសុខបកមិនរលើយព្រោះតែ បេះដូងគេពុងតែធ្វើទុកនឹកដល់នារីម្នាក់ទៀតដែលនៅក្នុងបន្ទប់
"ចៅហ្វាយ ដល់ផ្ទះអ្នកនាងហើយបាទ" កូនចៅបន្លឺឡើង
"យើងសួរអាងាប់ បងប្រុសនាងសិន" គេនិយាយហើយ ក៏ទាញទូរស័ព្ទមកចុចទៅអ្នកម្ខាងទៀត
"អាឡូ"
(អី)
"ហាណានៅបន្ទប់មួយណា"
(ដើរចូលទៅ ហើយប្រាប់ថាមិត្តយើង គេអោយចូលហើយ)
"យើងចង់ដឹងបន្ទប់ប្រពន្ធយើង"
(ប្រពន្ធក្បាលហែង) ទាន់មានអុីតាសុីវិលផងអានេះ
"ណែ យើងត្រៀមរបស់មកច្រើនសម្រាប់បណ្តាលការ"
(ហុឹម ធ្វើចោលលួចសុីកូនម្ចាស់ផ្ទះទៅ យើងរវល់ហើយ)
"ហេ៎....តឺតៗ"
"យើងមិចហើយចៅហ្វាយ?"
"ចាំយើងនៅនិងហើយ យើងយករបស់នេះទៅរកប្រពន្ធយើង"
"អរ ចៅហ្វាយលេងមែនទែន?"
"ត្រូវ ប្រពន្ធយើងក្មេងសាច់សខ្ចី យើងទប់អារម្មណ៍មិចបាន" គេប្រមូលមកអស់ហើយសម្រាប់បណ្តាលការ
" ជូនពរជោគជ័យចៅហ្វាយ"
១០នាទីក្រោយមក.......
"លោកប្រុសជាអ្នកណាដែលចាស៎" ម៉ែដោះបន្លឺឡើង
"ខ្ញុំ អេលេន មិត្តភក្តិរបស់ម៉ាឡែន"
"ចាស លោកអេលេនសុំមកខាងនេះ"
"បាទ ម៉ែដោះ" គេដើរតាមម៉ែដោះរហូតដល់បន្ទប់នាងតូចដែកបើកភ្លើងរាត្រីរឹមៗ
"នេះ ចាសអ្នកប្រុស" ម៉ែដោះបន្លឺឡើង មុនគាត់អោយចូលគឺអ្នកប្រុសបានតេមកប្រាប់រួចហើយ គាត់ក៏រំភើបដែល ព្រោះអ្នកនាងតូចរបស់គាត់មានប្តី
"បាទ អរគុណ" គេអរសឹងហោះ នេះលើកទីមួយហើយសម្រាប់គេដែលដើរមករកស្រីដល់បន្ទប់ រាល់ដងមានតែស្រីដេកចាំក្នុងបន្ទប់
ក្រាក.....
សម្លេងទ្វាបានបើកឡើងដោយដៃមាំរបស់អេលេនបុរសកំពូល មុខមាំបោកស្រីក្មេង គេដើរទៅជិតនាងតូចដែលមានភួយដណ្តប់ត្រឹមគល់ទ្រូង ស្លៀករ៉ូបដៃតូច ច្រមុះស្រួច ក្លិនកាយក្រអូបភាយពេញបន្ទប់
"ជុបៗ....បងនឹកអូនណាស់ហាណា" គេឪនទៅថើបថ្ពាល់នាងខ្សឺតៗសងខាង
"ហុឹម" ហាណា មានអារម្មណ៍ថាដូចមានអីមកប៉ះថ្ពាល់ នាងបើកភ្នែកសន្សឹមៗ មើលទៅបុរសមាឌធំដែលមកចំណ្តាលខ្លួននាង គេយកដៃមកច្រត់មុខអោយនាងទ្រេតចុះក្រោម
"នឹកបងទេ?"
"ងងុយដេកណាស់ កុំរំខានក្នុងយល់សប្តិ" នាងបិទភ្នែកវាចា
"ក្រិប..." អេលេន ឪនទៅខាំថ្ពាល់ប៉ោងៗរបស់នាងតូច ដោយគ្រឺតក្នាញ់គេ ខំធ្វើដំណើរមកពីឆ្ងាយនៀក
"អួយ...អាឆ្គួតចិត្តណាខាំយើង" នាងតូចបើកភ្នែកឡើងរួចស្រែកឡើងក្រលួច
"បងខាំអូន"
"លោកពូ អេលេន" នាងតូចស្ទុះក្រោក ស្រែកបន្លឺទាំងរន្ធត់ចិត្ត មិញនេះនាងស្មានយល់សព្វតាស៎
"នឹកបងឬ បានស្រែកឮម្លេះ?" គេញញឹមខិលដាក់នាងតូច ដែលដៃអាវនាងធ្លាក់ម្ខាងបង្ហាញ់នៅដើមទ្រូងក្រពុំបង្គួតភ្នែកគេយ៉ាងត្រជាក់ភ្នែក
"អត់ទេ ងងុយដេកណាស់លោកពូអេលេន" នាងតាំងពីមានកូនមកនាងល្វើយគួរសម ចង់ដេកឃ្លានរហូត
"មិចក៏ហៅពូទៀតហើយ?" គេជ្រួញចិញ្ចើមសម្លក់ង៉ក់ងរដាក់នាងតូច
"ចុះអោយហៅមិច?"
"ហៅលោកប្តីយល់ទេ?"
"សុំយល់ ពូចេញទៅម៉ាក់និងប៉ាខ្ញុំមកលូវហើយ" នាងងងុយដេកណាស់
"ទេ អូនសុីញ៉េសិនមក ចាំបងចាកចេញ" គេយកក្រដាសមួយច្បាប់ហុចអោយនាងតូច
"ក្រដាសអ្វីឬ?"
"សុីញ៉េមក អាងបងទៅវិញ"
" នេះលោកពូរួចហើយ " នាងតូចទាញក្រដាសពីគេរួចសុីឡើង
"ហុឹមតោះគេង អូនសម្លាញ់" សុីញ៉េអុីតាសុីវិលរួចហើយ ជោគជ័យហើយស្អែកចាប់ប្រពន្ធយកទៅវិញ
"មិចក៏ឡើងមកគេងដែលចឹងលោកពូ?"
"អូន សុីញ៉េធ្វើប្រពន្ធបងហើយហេតុអីបងគេងជិតប្រពន្ធមិនបាន?"
"កុំមកអោបមើល" អោបរិតនាងដូចលិចកូនចេញមក
"ជុបៗ..."
"កុំមកថើបមើល" នាងតូចសម្លក់គេឡើង
"អញ្ជឹង ចាំបងលិតវិញ..."
"ណែ ឆ្កែកុំលិតមើល"
"អូនថា បងឆ្កែ?"
"មិនដឹង"
"អរ អូនអ្នកចាប់ផ្តើមទេណា?"
"លោកពូ ចង់ធ្វើអី?" នាងឃើញគេក្រោកដោះអាវចេញ បង្ហាញនៅដើមទ្រូងហាប់មាំរបស់គេដែលមានសិចផេកគួរអោយស្ទាបអង្អែល
"បងពុងក្តៅខ្លួន" មាត់និយាយតែដៃទាញគន្លឹះខ្សែរក្រវ៉ាត់
"អឺ ដោះខោទៀត"
"ដោះចឹងហើយ បានត្រជាក់ខ្លួនស្រួលនិយាយគ្នាអូនសម្លាញ់"
"អ្ហឹក ....លោក ពូ ហាណា ងងុយដេកណា៎"
"តែបង ពុងតែទប់អារម្មណ៏ហើយ វាទប់វាមិនជាប់" កម្តៅក្នុងខ្លួនគេកើនឡើងពិបាកគ្រប់គ្រងណាស់
"លោកពូ តែងតែបែបនេះអ្ហឹកៗ..." នាងតូចពេបមាត់
"ជុបៗ....យប់នេះជាយប់ផ្សំដំណេកណាពៅមាស"
"តែ...អ៊ុប"
"អូនកុំនិយាយអី បងនឹកអូនចង់ដាច់ខ្យល់ហើយ អូនស្តាប់ចង្វាក់បេះដូងបងទៅថាវាលោតញាប់ប៉ុណ្ណា"
"ហើយទាក់ទងអីនិងខ្ញុំ?
"ហាណា បងពិតជាស្រឡាញ់អូនណាស់ នេះអូនមិនដឹងទេឬ?"
"អត់ដឹងផង" មាត់ឆ្លើយអត់តែក្នុងចិត្តនាងលួចរំភើបនិងពាក្យសម្តីគេ
"ហាណា បងស្រលាញ់អូនណាស់តាំងពីគេងមួយអូនលើកដំបូងម្លេះ បងបានលួងស្រឡាញ់អោយហើយ អូនដឹងទេថាបងព្យាយាមបំភ្លេចអូនហើយតែខួរក្បាលបង បេះដូងបង ទាមទាររកតែឈ្មោះអូន រហូតដល់បងលួចចូលផ្ទះអាដេសជួបអូនណា" គេរៀបរាប់ពីអារម្មណ៍គេប្រាប់នាង
"ចុះរឿងចេញខ្ញុំនោះ?"
"បងបកស្រាយបាន" អេលេនគេបកស្រាយពីដំណាក់កាលដែលលោកអាល់ទៅពឹងលោកមន្រ្តីអោយមកកំចាត់នាងតូចរបស់គេ ថែមទាំងគម្រាមអោយគេរៀបការមួយកូនស្រីគេទៀត
"អរ" នាងដឹងហើយ តែចង់ឮពីមាត់គេ
"ចុះអូនស្រលាញ់បងទេ?"
"អត់ផង" បើមិនស្រលាញ់នាងសុខចិត្តនៅមួយគេឬ
"តែបងស្រលាញ់អូនណា អូនដឹងទេ ពេលបងបញ្ចូនអូនទៅម៉ាឡែន បេះដូងបងលែងចង់លោតហើយ" គេដាក់ខ្លួនដេកក្បែរនាង ព្រមទាំងទាញនាងគេលើទ្រូងហាប់ណែនគេទៀតផង
"អរ"
"អូនមិនសប្បាយចិត្តទេឬ?"
"ទេ"
"អួយ...មិចក៏ប្រហែលម្លេះច្របាច់កូនប្រុសបង" គេលាន់មាត់ភ្ញាក់ពេលនាងតូចដៃសៀៗសូកចូលក្នុងខោខ្លីគេ
"អាក្នុងពោះចង់ច្របាច់" នាងតូចពេបមាត់ក្រោយគេស្រែកថាអោយ
"មានន័យថា អាណានៅក្នុងពោះ ប្រាប់បងមកបងបាញ់វាសម្លាប់ចោលវាហ៊ានមកចូលក្នុងពោះអូន" ទឹកមុខកាចមិនស្ទើរបន្លឺឡើងទាំងឆ្លោឆ្លើយ
"អ្ហឹក...នេះ" នាងតូចចាប់ផ្តើមយំឡើង ក្រោយគេរកបាញ់កូននាង
"ហាក....ឌុក"
"ចេញទៅ មនុស្សចង្រៃរកសម្លាប់កូនគេអ្ហឹក" ហាណាក្រោកអង្គុយរុញគេធ្លាក់អុកគូទ
"កូន....ហាណា អូនមានកូនឬ?" អារម្មណ៍ឈឺចង្កេះត្រូវរសាយបាត់ជំនួសមកវិញដោយបើកភ្នែកធំ សម្តីប្រពន្ធគេហោះចូលត្រចៀកទាំងសងខាង
ជិតចប់ហីបងអូន 🦋
