19/02/2026
.
چهل روز از روزهایی گذشت که هنوز هم برای خیلیهامان قابل هضم نیست.
روزهایی که در آن، غم و خشم و بهت، بخشی از زندگی روزمرهمان شد.
ما هم مثل شما سوگواریم.
ما هم خبرها را دیدیم، اسمها را خواندیم و بارها سکوت کردیم، چون کلمهای پیدا نمیشد که چیزی را سبکتر کند.
حالا بعد از گذشت این روزها، تصمیم گرفتیم دوباره چراغ این صفحه را روشن کنیم.
نه برای اینکه «همه چیز عادی شده» — که نشده و نمیشود —
بلکه برای اینکه زندگی، با تمام تلخیای که به ما تحمیل شده، هنوز ادامه دارد.
ما کارمان ساختن تجربه و لحظههای کنار هم بودن است.
چیزی که این روزها بیشتر از همیشه میدانیم چقدر ارزشمند است.
سعی میکنیم در ادامه، حرمت این روزها و این داغ را نگه داریم
و در عین حال، مثل همیشه با احترام کنار شما باشیم.
اگر این روزها هنوز برایتان زمان مناسبی نیست، کاملاً قابل درک است.
ما اینجا هستیم، آرام و بیهیاهو.
