23/06/2026
સરપ્રાઈઝ અનુભવ…
પહેલો પ્રેમ કદી વિસરાતો નથી એવું કહેવાય છે અને રોજ મનમાં વિચાર આવતો જ રહે કે તે ક્યાં હશે અને શું કરતી હશે..??
આવો જ એક પારસભાઈનો અનુભવ જરૂરથી વાંચો.
એક વાર ઘરે આરામ કરતો હતો અને મોબાઈલની રિંગ વાગી. ટેબલ પરથી સેલ ફોન લઈને જોયું તો અજાણ્યો નંબર હતો.
મેં ફોન પિક કર્યો અને સામેથી મધુર અવાજ આવ્યો, "કેન આઈ સ્પીક ટુ પારસ, પ્લીઝ?"
અવાજ થોડો પરિચિત લાગ્યો મેં કહ્યું, "સ્પીકીંગ, હું પારસ, આપ કોણ?"
તેણે કહ્યું, "હું રોલ નંબર 19."
અવાજ પરિચિત લાગ્યો અને રોલ નંબર 19 પરથી યાદ આવ્યું કે મારી સ્કૂલમાં સાથે ભણતી એક છોકરી ઉર્વિશાનો અવાજ હતો. જે સ્કૂલ ટાઈમમાં મારા ઘણા પ્રયત્નો છતાં મને ભાવ આપતી નહોતી.
તરત જ મેં રસોડામાં નજર નાખી તો, પત્ની રોટલી વણવામાં વ્યસ્ત હતી.
લાગલગાટ હું ઘરમાંથી બહાર નીકળી પેસેજમાં પહોંચી ગયો.
ધબકારા વધી ગયા, શ્વાસ પણ થંભી ગયો. શું બોલવું શબ્દો મળતા નહોતા.
તરત ભૂતકાળમાં સરી ગયો કે, જેના માટે હું જીવ આપવા તૈયાર હતો, તે ત્યારે ભાવ ખાતી હતી અને આજે સામેથી ફોન કર્યો. એને મારી શું ગરજ પડી હશે? શું એનાં અંગત જીવનમાં કોઈ સમસ્યા હશે? મારામાં આટલાં વર્ષે રસ લેવાનું શું તાત્પર્ય હશે? કદાચ તેણે મારા પ્રેમની હવે કદર કરી હશે? અને પણ હવે શું કે જ્યારે અમે બંને પરિણીત છીએ અને પોતપોતાનાં અંગત જીવનમાં ઠરીઠામ છીએ. હવે આ સંબંધ શક્ય નથી અને નથી તેનું કોઈ ભવિષ્ય..!
તો પછી તેને મારી યાદ કેમ આવી હશે..!!
આવી અનેક કલ્પનાઓથી મન વિચારે ચઢી ગયું.
પણ એનાં ફોન માત્રથી મન રોમાંચિત પણ થઈ ગયું.
શું બોલવું કંઈ સમજણ પડતી નહોતી, પણ એ સામેથી બોલી, "ક્યાં છે યાર, કેટલા વર્ષો થઈ ગયા તને જોયે, તારો નંબર પણ નહતો મારી પાસે. કાલે જ હરેશ મળ્યો હતો અને એની પાસેથી તારો નંબર લીધો અને આજે તને ફોન કર્યો."
તેનો અવાજ સાંભળીને એવું લાગતું'તું કે બસ સાંભળ્યા જ કરું.
અચાનક તેણે બીજું સરપ્રાઈઝ આપ્યું.
"મારે તને મળવું છે, ક્યારે ટાઈમ છે બોલ?"
મન માં થયું કે, તને મળવા માટે કદી પણ રેડી છું, પણ પછી વર્ક-શીડ્યુલ નો ખ્યાલ આવ્યો અને કહ્યું આ રવિવારે ફ્રી છું, મળીયે.
એણે પૂછ્યું કે કયાં મળીશું? પછી, જાતે જ બિન્ધાસ્ત રીતે કહ્યું, "એક કામ કર તું મારા ઘરે જ આવી જા."
મને તો સ્વર્ગનો અનુભવ થવા લાગ્યો, ત્યાં ફરી એ બોલી, "ના, ના, કોઈ સારી જગ્યાએ મળીયે, એકાંતમાં જ્યાં શાંતિથી વાતો કરી શકાય."
મેં કહ્યું મને કોઈ આવી જગ્યા ની ખબર નથી. તુંજ સજેસ્ટ કર.
પછી તેણે શહેરની એક મોટી શાનદાર હોટેલનું નામ લીધું અને રવિવારે ત્યાં સાંજે સાત વાગે મળીયે એવું નક્કી થયું.
રવિવાર ને હજી ત્રણ દિવસ બાકી હતા, જે ત્રણ યુગ દૂર હોય એમ લાગતું હતું.
હું તો તેને મળવા જવાનું છે, એમ કરી નવું મોદી જેકેટ લઈ આવ્યો, સલૂનમાં જઈ ફેસિયલ કરાવ્યું, બાલ ડાઈ કારાવી નાખ્યા, નવું પરફ્યુમ લઈ આવ્યો, આ બધું જોઈ પત્નીએ પૂછ્યું, "શું વાત છે? શેની તૈયારી ચાલુ છે ?"
રવિવારે ફોરેનના કલાયન્ટ સાથે મિટિંગ છે, એવું ગપ્પુ મારી દીધું. પત્ની બિચારી ભોળી કે તેણે વાત માની લીધી.
ત્યાર બાદ નવા બુટ, ગોગલ્સ આ બધું ખરીદ્યું. બહુ ખર્ચો કરી નાખ્યો, પણ તેની પરવા નહોતી કેમ કે, રવિવારે ઉર્વિશાને મળવા જવાનું હતું.
ફાઇનલી રવિવાર આવ્યો,
સવારથી જ ખુશમાં હતો.
સાત વાગવામાં વીસ મિનિટ બાકી હતી, ને ઓલા ટેક્સી બુક કરી નાખી. ટેક્સી દરવાજા પર આવી ઉભી રહી .પત્ની અને બાળકોએ કોઈ મોટી મિટિંગમાં જઈ રહ્યાં છે, તેમ સમજી શુભેચ્છાઓ આપી.
ટેક્સી હોટેલના દરવાજા આગળ આવી ઉભી રહી, ત્યાં સામે જ તે સજીધજીને મારી વાટ જોતી ઉભી હતી.
પહેલાં હતી એનાં કરતાં પણ વધુ સુંદર લાગતી હતી.
એ બહુ પ્રેમથી ગળે મળી અને અમે હોટેલમાં દાખલ થયાં.
મોંઘી મોંઘી વાનગીઓનો ઓર્ડર આપી ખૂબ વાતો કરી. જમી લીધું પછી ડેબીટ કાર્ડથી બિલ ચૂકવી દીધું.
બેંક બેલેન્સ લગભગ બધું જ ઉડાવી દીધું.
થોડી વાર પછી તેણે કહ્યું, "મારે તારું કામ છે. આશા છે તું ના નહીં પાડે."
મેં કહ્યું, "બોલ બોલ, તારા માટે એનીથીંગ."
પછી તેણે બેગ ખોલી અને અમુક કાગળિયા કાઢ્યાં અને કહયુ કે હું LICનું કામ કરૂં છું. આ મહિને ટાર્ગેટ પૂરો કરવાનો છે, તો પ્લીઝ તું એક પોલિસી કઢાવ. જમતાં-જમતાં તારી બધી માહિતી મેં લઈ લીધી છે, હું ફોર્મ પછી ભરી દઈશ તું ફક્ત અહીંયા સહી કર.
સહી તો મેં કરી નાખી, પણ હવે હપ્તા ભરવા પડશે તે વિચાર આવતા માથું દુખવા લાગ્યું.
અને હવે દર હપ્તે તેની યાદ તાજી થશે.
કોઈને મળતા પહેલા જાણવું જરૂરી છે કે તે શું કરતો કે કરતી હશે..!!
LIC
જિંદગી કે સાથ ભી..!
જિંદગી કે બાદ ભી...!
~ અજ્ઞાત
