Θεατρική ΟΜΑΔΑ ΒΟΛΟΥ "ΡΟΗ"

Θεατρική ΟΜΑΔΑ ΒΟΛΟΥ "ΡΟΗ" Θεατρική ΟΜΑΔΑ ΒΟΛΟΥ "ΡΟΗ"

Η θεατρική ομάδα Βόλου «ΡΟΗ» υπάρχει και δημιουργεί πάνω από 12 χρόνια στο χώρο του καλλιτεχνικού θεάτρου, με ποιοτικές πάντα επιλογές, με πολύ αγάπη και σεβασμό προς τους δημιουργούς και το κοινό του θεάτρου. Έχει βραβευτεί στο φεστιβάλ θεάτρου Καρδίτσας και ακολουθεί μια πορεία πιστή στις αξίες του πραγματικού θεάτρου.

21/06/2026

ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΟΝΟΣ
Στης ζωής το άγνωστο στρατί,
σιωπηλή φιγούρα η αλήθεια
αναμνήσεις ψευδαίσθησης μοιράζει,
ως κλόουν σε ύστατη παράσταση.
Κώστας Υφαντής

Σκηνή από παράσταση της Θεατρικής ΟΜΑΔΑΣ ΒΟΛΟΥ "ΡΟΗ"
με το έργο "ΕΝΑΣ ΑΣΗΜΑΝΤΟΣ ΠΟΝΟΣ" του Χάρολντ Πίντερ
Σκηνοθεσία: Κώστας Υφαντής 2011

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣΤου HENRI GOUHIER - 1 - Η ΕΝΤΥΠΩΣΗ( Από την ανακοίνωση του Γάλλου ακαδημαϊκού Henri Gouhier στην...
17/05/2026

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ
Του HENRI GOUHIER
- 1 -
Η ΕΝΤΥΠΩΣΗ
( Από την ανακοίνωση του Γάλλου ακαδημαϊκού Henri Gouhier στην ετήσια κοινή συνεδρίαση των πέντε Ακαδημιών, δηλαδή της Γαλλικής Ακαδημίας, της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών, της Ακαδημίας Αρχαίων Γραμμάτων και Επιγραφών και της Ακαδημίας Καλών Τεχνών που όλες μαζί αποτελούν το Ινστιτούτο της Γαλλίας )

"Ένα θεατρικό έργο μπορεί να το δει κανένας από δυό πλευρές: είναι ψυχαγωγική απασχόληση, αλλά και δημιουργία.
Ας ξεχάσουμε προσωρινά οποιαδήποτε πασκαλιανή απήχηση της λέξης ψυχαγωγία κι ας θεωρήσουμε, πως σημαίνει το αποτέλεσμα που φέρνει η αλλαγή περιβάλλοντος. Μπαίνω σε ένα θέατρο, σημαίνει πως εγκαταλείπω το χώρο, όπου ζω καθημερινά, για να ζήσω δυό ή τρεις ώρες εν παρενθέσει.
Ο Ζουβέ έλεγε για τους ανθρώπους που βρίσκονται στην αίθουσα στραμμένοι προς τους επι σκηνής: " Μιά απόσπαση από τον εαυτό τους τους κάνει ξαφνικά να νιώθουν ευφορία..."
Αυτή λοιπόν η απόσπαση της προσοχής είναι απόλαυση, ακόμα κι αν δεν πρόκειται να γελάσουμε. Στη διαφημιστική αναγγελία κάποιας ταινίας μπορούσε κανείς να διαβάσει για τους ήρωές της πως "δολοφονούν για να σας ευχαριστήσουν". Μ` όλο που έχουμε επίγνωση της απόσπασης που αφήνει να διαφαίνεται η σύγκριση, δε μπορούμε, να μην αναγνωρίσουμε σε αυτή τη φράση κάτι από τα λόγια του Ρακίνα, που στον πρόλογο της "Βερενίκης" μιλάει για την "ευχαρίστηση που προσφέρει η τραγωδία".
Το θεατρικό όμως έργο είναι και δημιουργία, καλλιτεχνική δημιουργία. Και είτε για δουλειά καλλιτέχνη πρόκειται, είτε για δουλειά βιοτέχνη, η Τέχνη εκδηλώνει την παρουσία της μέσα στο έργο, με τη μορφή μιας απαίτησης για τελειότητα, δηλαδή για ολοκλήρωση. Αν αυτή η τελειότητα, αυτή η ολοκλήρωση δεν πραγματώνεται με την πιο δραστική σημασία της λέξης, παρά μονάχα μπροστά στους θεατές, με τη συνεργασία του σκηνοθέτη, των ηθοποιών, του σκηνογράφου και κάποτε και του μουσικού, παραμένει γεγονός πως το θεατρικό έργο φέρνει πρώτα από όλα τη σφραγίδα του αρχικού δημιουργού του, αυτού του καλλιτέχνη - βιοτέχνη που δε θα μπορούσε να ακούσει μια λέξη, χωρίς να δει μια κίνηση ή μια σιλουέττα και που είναι ο πλάστης ενός κόσμου , όπου τα πρόσωπα έχουν ένα σώμα, που πρέπει να το τοποθετήσουν σε έναν ορισμένο χώρο, όπου το φως πρέπει να σχεδιάζει μορφές, όπου ακόμα και τα αντικείμενα έχουν να παίξουν κάποιο ρόλο.
Το καθήκον του κριτικού είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο. Πρέπει να υπολογίζει και τους δύο αυτούς βασικούς για τη δραματική τέχνη στόχους. Ξεκινώντας από αυτό το αξίωμα, εύκολα διακρίνει κανένας τους δυό κινδύνους που απειλούν τον κριτικό:
Να σταθεί αποκλειστικά και μόνο στην πλευρά της ψυχαγωγικής απασχόλησης παραμελώντας την πλευρά του δημιουργικού έργου, ή πάλι, να ενδιαφερθεί αποκλειστικά και μόνο για το δημιουργικό έργο, ξεχνώντας πως ο θεατής πληρώνει το εισιτήριό του για να ψυχαγωγηθεί....."

HENRI GOUHIER
Περιοδικό ΘΕΑΤΡΟ Τεύχος 14 Μάρτης - Απρίλης 1964
Μετάφραση ΤΑΚΗΣ ΔΡΑΓΩΝΑΣ

Φωτογραφία: Από την παράσταση της "Ζούγκλας των πόλεων" του Μπρεχτ. Δόθηκε στο "Studio des Champs - Elysεes" με σκηνοθεσία Άντουαν Μπουρσεγιέ, σκηνικό Πας, κοστούμια Ζακ Σμιτ και μουσική Γιάννη Προδρομίδη.
Από αριστερά προς τα δεξιά: Σάμι Φρεν (Τζωρτζ Γκάργκα), Κλαιρ Ντυαμέλ (Γιαν), Κλωντ Μπροσέ (μέλος του Σταυρού Σωτηρίας), Σαντάλ Νταρζέ (Μαίρη Γκάργκα), Ζαν Μπουσώ (Μπάμπουέν).

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΑΝΣΥ 1973ΚΟΝΤΣΕΡΤΟΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΤΡΗ (Η.Π.Α.)Στην αίθουσα "Πουαρέλ", σε μια πλατιά σκηνή είναι παραταγμένη μιά ...
03/05/2026

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΑΝΣΥ 1973

ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ

ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΤΡΗ (Η.Π.Α.)
Στην αίθουσα "Πουαρέλ", σε μια πλατιά σκηνή είναι παραταγμένη μιά απίστευτη συλλογή από κρουστά: γκογκ σε διάφορα σχήματα και μεγέθη, κύμβαλα, μεταλλικές βέργες, καμπανάκια ινδικά, μια μεγάλη ποικιλία από τύμπανα. Τα γκογκ και οι βέργες κρέμονται από σιδερένια πλαίσια, ο χαλκός τους λαμποκοπά. Είναι μιά υποβλητική γλυπτική σύνθεση μέσα στο χώρο.
Χαμηλός φωτισμός. Το κοντσέρτο αρχίζει καθώς ο Τρη περνά αργά ανάμεσα στους θεατές χτυπώντας ένα μικρό ντέφι. Το σώμα του δίνει την αίσθηση, ότι είναι πολύ ελαφρό, ελαστικό κι εντελώς αθόρυβο. Αφού κάνει τον κύκλο της αίθουσας, φτάνει στη σκηνή. Κυκλοφορεί σχεδόν αόρατα ανάμεσα στα όργανα, που είναι σαν ένα ναρκωμένο σώμα. Αυτός αρχίζει να ξυπνά σιγά σιγά αγγίζοντάς τα, ευαισθητοποιώντας τα στο άγγιγμά του.
Πρώτα ζωντανεύει τα τύμπανα. Τα οδηγεί αργά σε πυκνούς βόμβους. Όταν τα φτάσει στη διαπασών τους, οι κραδασμοί που δημιουργούνται τραντάζουν ολόκληρη την αίθουσα και διαπερνούν τα σώματα των ακροατών σα σεισμική δόνηση.
Νομίζεις πως το ταβάνι θα καταρρεύσει. Ο Τρη κάνει μιά παύση ώσπου να απορροφηθεί ολότελα η βοή.
Ύστερα αρχίζει να ζωντανεύει τα γκονγκ και τα κύμβαλα. Οι ήχοι τους αιωρούνται πολλή ώρα μέσα στο χώρο. Οι μεταλλικές βέργες ανάλογα με το πάχος τους αφήνουν όλο και οξύτερες αντηχήσεις που τρυπούν απαλά τον αέρα. Ο Τρη χρησιμοποιεί και θιβετιανά γκονγκ, που στο σχήμα τους αναγνωρίζεις το περίγραμμα του Βούδα. Αυτά προκαλούν ισχυρά ηχητικά κύματα, καθώς πριστρέφονται γύρω από τον άξονά τους. Τα συνδυάζει πολύ συχνά με κύμβαλα. Ταυτόχρονα κινητοποιεί τα φλάουτα, ύστερα τα κόρνα και τα υπόλοιπα πνευστά, μέχρι πού ολόκληρο το σώμα των οργάνων ανασαίνει, κινείται, υπάρχει, περνά από τους υπόγειους ρόγχους των τυμπάνων στην αραιή μελωδικότητα των γκονγκ και των κρουστών. Από τη διέγερση στην παλλόμενη γαλήνη.
Η μουσική του Τρη είναι για τον ακροατή περισσότερο από μιά αισθητική εμπειρία: είναι μιά εμπειρία σωματική.
Πιστεύω, ότι αυτό το κονσέρτο ξεπερνούσε το χώρο της μουσικής και άγγιζε το χώρο του θεάτρου. Μπορούμε να το θεωρήσουμε σα μιά οριακή θεατρική μορφή γιατί, εκτός από το αναπτυγμένο οπτικό στοιχείο, στη σκηνή υπήρχε ένας θερμός διάλογος του Τρη με τα όργανα. Κι ακόμα υπήρχε μιά σημαίνουσα πράξη: το ζωντάνεμα του σώματος των οργάνων που είχε μια αίσθηση κοσμογονίας. Από το μηδέν γεννιόταν ο κόσμος των ήχων.
Ο Τρη ονομάζει τη μουσική του "αυθόρμητο ήχο" και τη βασίζει στον αυτοσχεδιασμό. Ποτέ ένα κοντσέρτο δεν είναι ίδιο με το προηγούμενο. Διαφέρει ανάλογα με τη διάθεση του κοινού.
Πιστεύει ότι "το αυθόρμητο είναι η ουσία της δημιουργικής πράξης. η αυθόρμητη μουσική συμμετέχει πολύ περισσότερο στη ζωή, γιατί είναι δημιούργημα της στιγμής"......Η μουσική του είχε θεραπευτική επενέργεια πάνω σε καθυστερημένα παιδιά - πράγμα που οι γιατροί δεν κατάφεραν να εξηγήσουν απόλυτα. Τα παιδιά αντιδρώντας συγκινησιακά στους πρωτόγονους ήχους που δημιουργούσε ο Τρη, έμαθαν να τραγουδούν. Κι ένα άλλο σημαντικό περιστατικό.
Σε ένα κοντσέρτο για κωφάλαλα παιδιά έγινε κάτι εκπληκτικό.
Το ειδικό κοινό του Τρη "άκουσε" για πρώτη φορά μουσική, παρακολούθησε τον "αυθόρμητο ήχο" συνεπαρμένο, αντιδρώντας με χαμόγελα, με γέλια και με εκφράσεις τρόμου.
Τα παιδιά άκουσαν τη μουσική με το σώμα τους.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΘΩΜΑΔΑΚΗ
Περιοδικό ΘΕΑΤΡΟ

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΑΝΣΥ 1973Ο σφυγμός του ζωντανού θεάτρου1. - Θέατρο λαϊκής παράδοσηςΦέτος για πρώτη φορά, το φεστιβάλ του Ναν...
20/04/2026

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΑΝΣΥ 1973

Ο σφυγμός του ζωντανού θεάτρου

1. - Θέατρο λαϊκής παράδοσης

Φέτος για πρώτη φορά, το φεστιβάλ του Νανσύ κράτησε δέκα τρεις μέρες - από τις 24 του Απρίλη ως τις 5 του Μάη - και φιλοξένησε πενήντα έξη θιάσους από τριανταδύο χώρες.....
..Στο φετινό Φεστιβάλ έγινε μιά τολμηρή καινοτομία. Εκτός από τους θιάσους αναζήτησης, προκλήθηκε κι ένας περιορισμένος αριθμός θεάτρων λαϊκής παράδοσης όπως π.χ. ο Καραγκιόζης του Μιχόπουλου, ο θίασος Maggio di Buti από την Ιταλία, ο Σικελός Τζουζέππε Τσελάνο, τα πολωνέζικα συγκροτήματα
"Ηρώδηδες κι Αλήτες". Προσκλήθηκσν ακόμα να παρουσιάσουν τις μορφές έκφρασής τους τρεις πολιτιστικές μειονότητες:
οι Οκσιτανοί (γλωσσική μειονότητα της Νότιας Γαλλίας), το έθνος Ρομ (Τσιγγάνοι) και το Ινδιάνικο έθνος της Αμερικής.
Να πως εξηγεί την πρωτοβουλία του αυτή ο καινούριος διευθυντής του Φεστιβάλ, Λεβ Μπογκντάν Γιεντρζεγιόφσκι
(Lew Bogdan Jedrzejowski):
" Το περιεχόμενο του Φεστιβάλ του 1973 μπορεί σε ορισμένους να φανεί απροσδόκητο. Τι γυρεύουν, αλήθεια, οι ομάδες λαϊκής παράδοσης σε μια εκδήλωση , που για πολλούς έχει γίνει συνώνυμη με το θέατρο αναζήτησης?
Υπάρχουν πολλοί λόγοι. Ο πρώτος βρίσκεται στο επίπεδο μιας προσέγγισης ανάμεσα σε ορισμένους προσανατολισμούς του σύγχρονου θεάτρου και σε αυτές τις θεατρικές μορφές.
Επιστροφή στο δρόμο σα σε ένα νέο σημαίνοντα χώρο, χρησιμοποίηση της τεχνικής των θεατρίνων και των μπουφόνων, άσκηση μιας συλλογικής τελετουργίας απογυμνωμένης από κάθε θεατρικό φτιασίδι, ή αντίθετα ακραία θεατρικοποίηση που πνίγεται στο μπαρόκ, κινητικότητα και καθολική ανατροπή όλων των σχέσεων θεατρικής επικοινωνίας, χρησιμοποίηση και αναβίωση των μεγάλων μυθικών θεμάτων, ειδική εκμετάλλευση κι επέκταση του θεατρικού χρόνου κ.λ.π.
Όλα αυτά τα στοιχεία υπάρχουν με ένα τρόπο περισσότερο ή λιγότερο αντιληπτό στα θέατρα λαϊκής παράδοσης. Η παρουσία αυτών των θεάτρων στο Νανσύ, δεν είναι κατά συνέπεια τυχαία. Είναι μάλλον ενός είδους διερώτηση: σε τι αντιστοιχεί αυτή η μακριά πορεία του θεάτρου προς τη λαϊκή δραματική λιτότητα και είναι άραγε προβλέψιμο ή ακόμα και επιθυμητό να ρίξει κανένας μια γέφυρα ανάμεσα σε δυό τάσεις τόσο διαφορετικές στην ουσίας τους?
Ο δεύτερος λόγος είναι, ότι ήρθε πιά η ώρα να πάψουμε να θεωρούμε απλά και μόνο εξωτικές τις θεατρικές μορφές που είναι στην πραγματικότητα η αληθινή έκφραση των λαών. Το λαϊκό θέατρο δεν είναι ένας αφηρημένος μύθος. Είναι αυτό το κριτικό καθάριο και εύθυμο ξεπήδημα, που ασταμάτητα αμφισβητεί τα πάντα......"

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΘΩΜΑΔΑΚΗ
(Περιοδικό ΘΕΑΤΡΟ)

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ 27 Μαρτίου 2026ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣΣτις μέρες μας, στις μέρες της "εικονολατρείας",...
27/03/2026

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ
27 Μαρτίου 2026

ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ
Στις μέρες μας, στις μέρες της "εικονολατρείας", όλο και πιό πολύ πάνω στη θεατρική σκηνή βλέπουμε περισσότερη ή μόνο θεαματική οπτική του θεατρικού έργου.
Ναι, ο Κάρολος Κουν είπε ότι "χωρίς μαγεία και ποίηση δεν υπάρχει θέατρο". αλλά τι εννοούσε? Ότι κάθε έργο θέλει τη θεαματικότητα (μαγεία), που χρειάζεται, που να βοηθήσει τις ποιητικές εικόνες του θεατρικού λόγου, να επικοινωνήσουν με τον θεατή. Ο θεατρικός λόγος αντιπροσωπεύει τη ζωντανή αλήθεια επί σκηνής. Η θεατρική αυτή αλήθεια δεν παρασύρεται από την εικονική μόδα, αλλά φανερώνεται με το δικό της θεατρικό τρόπο.
Σε τούτη την εποχή αυτό είναι το ζητούμενο. Το φανέρωμα της ποιητικής αλήθειας και η μαγεία του θεατρικού λόγου μέσα στο ασφυκτικό αγκάλιασμα των εικόνων.

Κώστας Υφαντής

Εικόνα: Από την παράσταση της θεατρικής ΟΜΑΔΑΣ ΒΟΛΟΥ "ΡΟΗ" με το έργο του Μάριου Χάκκα "ΕΝΟΧΗ" το 2009
Σκηνοθεσία: Κώστας Υφαντής

'ΜΙΛΑ ΜΟΥ"Εδώ στη σκιά της ζωής,σε μίζερα δώματααναδεύουν αναμνήσεις.Σπρώχνουν τον πόνο στον ανήφορο της σιωπής.Ανθρωποι...
21/03/2026

'ΜΙΛΑ ΜΟΥ"

Εδώ στη σκιά της ζωής,
σε μίζερα δώματα
αναδεύουν αναμνήσεις.
Σπρώχνουν τον πόνο
στον ανήφορο της σιωπής.
Ανθρωποι μονάχοι!
Ανασαίνουν σε γκρίζα μοίρα,
με πλασματική φωνή του χθες.
Και το όνειρό τους
εφιάλτης και λύτρωση
"Θα φύγω"
"Θα πετύχω"
"Θα μ` αγαπήσουν"
Αντίλαλος σε αργόσυρτο χρόνο
Κάποτε ζωή
Η ελπίδα κάποτε!
Ιούνιος 1998
Κώστας Υφαντής

Φωτογραφία: Από τη θεατρική παράσταση της θεατρικής ΟΜΑΔΑΣ ΒΟΛΟΥ "ΡΟΗ", με το έργο του Τενεσί Ουίλλιαμς
"ΜΙΛΑ ΜΟΥ" Σκηνοθεσία: Κώστας Υφαντής 1998

Address

Vólos

Telephone

+302421020304

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Θεατρική ΟΜΑΔΑ ΒΟΛΟΥ "ΡΟΗ" posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category