01/08/2026
Μυστικά και ψέματα για τη «νέα, ασφαλή και προσβάσιμη εποχή» της Αρχαίας Αγοράς και της Ακρόπολης.
Την περασμένη Τετάρτη, το Υπουργείο Πολιτισμού παρέδωσε πανηγυρικά την Αρχαία Αγορά ως χώρο «αναβαθμισμένο, ασφαλή και προσβάσιμο».
Την ίδια ώρα, λίγα μέτρα μακριά, εκατοντάδες εργαζόμενοι στον πολιτισμό διαδήλωναν ενάντια στη δημιουργία Ανώνυμης Εταιρείας για τη διαχείριση των μνημείων και την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Στην τελετή παρέστη ο πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας και τέως ευρωβουλευτής της ΝΔ, Στέλιος Κυμπουρόπουλος.
Η παρουσία του είχε σαφή πολιτικό και επικοινωνιακό ρόλο, ώστε να επιβεβαιώσει, ως ανάπηρος και θεσμικός παράγοντας, οτι τα έργα του Υπουργείου Πολιτισμού είναι πράγματι προσβάσιμα.
Μόνο που αυτή τη φορά το αρχιτεκτονικό απαρτχάιντ, δηλαδή η πραγματικότητα, χάλασε τη φιέστα της κοινωνικής κατασκευής.
Σύμφωνα με πληροφορίες που έφτασαν στη ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ, στις νέες διαδρομές πρόσβασης στην Αρχαία Αγορά και μετά το πέρας των εγκαινίων, οι εμπρόσθιοι τροχοί του χειροκίνητου αμαξιδίου του κυρίου Κυμπουρόπουλου προσέκρουσαν ή εγκλωβίστηκαν σε κακοτεχνία του συστήματος απορροής —σε λούκι ή σχάρα τοποθετημένη εγκάρσια στην όδευση—, με αποτέλεσμα την ανατροπή και τον τραυματισμό του. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με κάταγμα στο γόνατο και μώλωπες στο κεφάλι.
Του ευχόμαστε ολόψυχα περαστικά και γρήγορη αποκατάσταση.
Ο τραυματισμός, όμως, οποιουδήποτε ανάπηρου δεν προσφέρεται απαραίτητα για ανάληψη της «ατομικής ευθύνης» και γι’ αυτό δεν μπορεί να απαιτεί και την πολιτική σιωπή μας.
Ο ίδιος δημοσιοποίησε τον τραυματισμό του χωρίς να αναφέρει πού και κάτω από ποιες συνθήκες συνέβη. Τα ΜΜΕ αναφέρθηκαν αόριστα σε «πτώση από το αμαξίδιο», εξαφανίζοντας από την είδηση τον χώρο και το έργο που μόλις είχε εγκαινιαστεί.
Η πραγματική είδηση είναι ότι ο πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας τραυματίστηκε στην έξοδο ενός έργου προσβασιμότητας, την ίδια ημέρα που το Υπουργείο Πολιτισμού το παρέδιδε ως «ασφαλές και προσβάσιμο».
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κύριος Κυμπουρόπουλος προσφέρει πολιτική νομιμοποίηση στα έργα «προσβασιμότητας» του Υπουργείου Πολιτισμού. Ούτε η επιλογή παρουσίασης της «άτυχης προσωπικής στιγμής» είναι τυχαία, διότι ξεπλένει τα αναπηροποιητικά εμπόδια που συναντάμε καθημερινά στην κοινωνική αλληλεπίδραση.
Σε εποχές πειθάρχησης και καθυπόταξης, ορισμένα άτομα με βλάβες εργαλειοποιούνται πολιτικά και κοινωνικά, με στόχο την αλλοίωση του κοινωνικού μας ρόλου.
Πρόθυμοι και υποταγμένοι ανάπηροι ξαναγράφουν την ιστορία, αποσιωπώντας κάθε μορφή αντίστασης. Χορηγούμενοι influencers διαφημίζουν από «ευαίσθητες» τράπεζες μέχρι φιλανθρωπικά ιδρύματα, που ξεπλένονται από ανάπηρα κουλ σελέμπριτις.
Οι δραστηριότητες προσομοίωσης ξαναβρίσκουν χώρο για βιοπορισμό. Η «καθολική προσβασιμότητα» παραδίδεται σε «ευαίσθητες» εταιρείες υπηρεσιών που νοιάζονται για εμάς χωρίς εμάς ή μας θέλουν παθητικούς αξιολογητές.
Ο νεοφιλελευθερισμός, μέσα από τους χρήσιμους ανάπηρους εκφραστές του, παράγει λόγο «ισότητας» για να αποπροσανατολίσει, να θυματοποιήσει όσους δεν καταφέρνουν να ανταποκριθούν και να δικαιολογήσει την αποτυχία της ένταξης μέσα από επιλεκτικές παραχωρήσεις, ενώ η εξιδανικευμένη κανονικότητα και ο μισαναπηρισμός παραμένουν άθικτοι.
Στις 3 Δεκεμβρίου 2020, ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας Αναπήρων, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εγκαινίασε τον ανελκυστήρα πλαγιάς και τις νέες διαδρομές της Ακρόπολης, δηλώνοντας ότι σχεδιάστηκαν ώστε να καταστήσουν τον χώρο «προσβάσιμο σε όλες και σε όλους».
Λίγους μήνες αργότερα, ο κ. Κυμπουρόπουλος χαρακτήρισε τις διαδρομές ασφαλείς, δήλωσε ότι κινήθηκε «χωρίς κόπο» και συνεχάρη το Υπουργείο Πολιτισμού για το «σπουδαίο έργο».
Εδώ συναντιούνται το πολιτικό ξέπλυμα και το ατομικό-ιατρικό μοντέλο της αναπηρίας.
Η δυνατότητα ενός συγκεκριμένου ανάπηρου, με τις δικές του συνθήκες υποστήριξης, αναγορεύτηκε σε πιστοποίηση καθολικής προσβασιμότητας.
Όμως οι ίδιες διαδρομές μπορεί να είναι προσπελάσιμες από ηλεκτροκίνητα αμαξίδια ή από χρήστες χειροκίνητου αμαξιδίου που τους σπρώχνουν άλλα, «ικανά» σώματα και, ταυτόχρονα, να παραμένουν απαγορευτικές και επικίνδυνες για αυτόνομους χρήστες αμαξιδίου και εμποδιζόμενους όρθιους ανάπηρους.
Αυτή ακριβώς είναι η επιλεκτική δυνατότητα διέλευσης που η κυβέρνηση βαφτίζει «καθολική προσβασιμότητα».
Η πραγματικότητα της «απολύτως προσβάσιμης» Ακρόπολης αποκαλύπτεται από τις συνεχείς βλάβες του ανελκυστήρα, που υποδηλώνουν την ακαταλληλότητά του να εξυπηρετήσει τον αριθμό των ανάπηρων επισκεπτών στο μνημείο, και από την απουσία ανεμπόδιστης αλυσίδας πρόσβασης.
Τον Μάιο του 2025, 42 χρήστες αμαξιδίου από εννέα ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίοι βρίσκονταν στην Αθήνα για το 1ο Διεθνές Πρόγραμμα Ενεργητικής Αποκατάστασης της «ΑΛΛΗΣ ΟΨΗΣ», αποκλείστηκαν στους πρόποδες της Ακρόπολης επειδή ο ανελκυστήρας τέθηκε ξανά εκτός λειτουργίας. Παρότι η επίσκεψη οργανωνόταν επί μήνες, ενημερώθηκαν για την ακύρωσή της μόλις το προηγούμενο βράδυ και τους προτάθηκε να επισκεφθούν άλλον αρχαιολογικό χώρο.
Αυτή είναι η διεθνής ξεφτίλα πίσω από τα κυβερνητικά σενάρια της βολικής «βλάβης».
Καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του, η Πυροσβεστική έχει κληθεί να κατεβάσει ανάπηρους και εμποδιζόμενους επισκέπτες που είχαν εγκλωβιστεί στην Ακρόπολη, επειδή ο ανελκυστήρας είχε σταματήσει να λειτουργεί.
Τα περιστατικά με εγκλωβισμένους ανάπηρους τουρίστες είναι άπειρα, ενώ χαρακτηριστικά, την περασμένη εβδομάδα, το αναβατόριο πλαγιάς σταμάτησε στη μέση της διαδρομής, με συνέπεια το ανάπηρο άτομο που εγκλωβίστηκε να βιώσει κρίση πανικού.
Απέναντι στις καταγγελίες, η κυβερνητική επικοινωνία αναζητά κάθε τόσο έναν «χρήσιμο» ανάπηρο που θα πιστοποιήσει ότι όλα λειτουργούν θαυμάσια.
Το 2024, η προσωπική εμπειρία του Αμερικανού ανάπηρου travel blogger Cory Lee, στο πλαίσιο ταξιδιωτικής εμπορικής συνεργασίας, παρουσιάστηκε από φιλοκυβερνητικό μέσο ως απάντηση στους επικριτές του έργου.
Σε ένα παράλληλο σύμπαν, όμως, που η κυβέρνηση θέλει να αποσιωπήσει και να ξεχαστεί, ο ίδιος ο κεντρικός μελετητής των έργων, ο ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ Μανόλης Κορρές, είχε δηλώσει για τις λεγόμενες «διαδρομές ΑμεΑ»:
«Οι διαδρομές αυτές μάλλον δεν έγιναν για να εξυπηρετήσουν ειδικά τα ΑμεΑ. Το τεράστιο πλάτος έγινε για να αποκατασταθεί η κανονική μορφή της Ακρόπολης».
Οι ανάγκες των αναπήρων χρησιμοποιήθηκαν ως πολιτικό και επικοινωνιακό άλλοθι για την υλοποίηση ενός ευρύτερου αρχιτεκτονικού σχεδίου. Δεν προηγήθηκε ουσιαστική διαβούλευση με το αναπηρικό κίνημα και οι διαφορετικές ανάγκες των αναπήρων συμπυκνώθηκαν στην εικόνα ενός χρήστη ηλεκτροκίνητου αμαξιδίου που απλώς κατάφερε να διασχίσει τον χώρο.
Ας απαντήσει, λοιπόν, καθαρά η υπουργός Πολιτισμού:
Επιμένει ότι οι διαδρομές της Ακρόπολης σχεδιάστηκαν πρωτίστως για την ασφαλή και αυτόνομη μετακίνηση των αναπήρων επισκεπτών;
Επιμένει ότι η Ακρόπολη είναι «απολύτως» και «καθολικά» προσβάσιμη;
Θεωρεί προσβασιμότητα την εξάρτηση από ισχυρά ηλεκτροκίνητα αμαξίδια, χειροδύναμους συνοδούς και πυροσβέστες;
Και ποιος ακριβώς πιστοποίησε ως ασφαλή την αλυσίδα προσβασιμότητας στη νέα διαδρομή της Αρχαίας Αγοράς, στην έξοδο της οποίας, σύμφωνα με μαρτυρίες, τραυματίστηκε ο ίδιος ο πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας;
Ο τραυματισμός Κυμπουρόπουλου επιβεβαιώνει πλήρως ότι η βλάβη υφίσταται, ενώ η αναπηρία επιτελείται/κατασκευάζεται.
ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ
Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων
