Όνειρο ήτανε

Όνειρο ήτανε Όλα όσα βλέπουμε ή ο,τι φαινόμαστε
Όνειρο είναι μονάχα μέσα σε όνειρο ...
Έντγκαρ Άλαν Πόε

22/06/2026

Για τα χθεσινά γενέθλια του Βασίλη της καρδιάς μας!
Τα γιόρτασε στη σκηνή του Θεάτρου Βράχων, και η Ελένη Ράντου του έκανε έκπληξη!
Χρόνια πολλά Βασίλη μας! Να τα εκατοστήσεις με υγεία! Αειθαλής και γεμάτος ενέργεια, ένας αιώνιος έφηβος!

«Ξέρεις πατέρα, είναι πολλά αυτά τα «λίγα» που μας κρατούν εδώ. Καρφωμένους στη γη. Γι’ αυτό το κάτι, που ποιος ξέρει αν...
21/06/2026

«Ξέρεις πατέρα, είναι πολλά αυτά τα «λίγα» που μας κρατούν εδώ. Καρφωμένους στη γη. Γι’ αυτό το κάτι, που ποιος ξέρει αν θα ‘ρθει. Μόλις χθες πατέρα κατάλαβα τι είναι αλήθεια η μικρή μας στιγμή. Κι όλο ξεφεύγει πατέρα. Ένα πραφ κι έφυγε. Δεν προλαβαίνω ούτε καν να την χωρέσω.
Θυμάσαι πατέρα, όταν ήμουν μικρή; Στα μάτια σου έμαθα την αλήθεια του κόσμου. Να μη μισώ, να αγαπάω, να μοιράζομαι. Είναι αργά για μας πατέρα στον κόσμο ετούτο. Είναι σκληρή η ζωή για μας τους απ’ αλλού φερμένους. Όμως εμείς, εκεί πατέρα. Κάθε μέρα σε πείσμα των καιρών, να σκαλίζουμε τη ζωή με τα νύχια μας. Για το αύριο πατέρα. Για να λέμε πως κάτι θα μείνει εδώ από μας.
Δεν φοβάμαι πατέρα, όχι πια. Μόνο να, που και που, μια θλίψη ανεβαίνει και με πνίγει. Για εκείνα που γλίστρησαν και δεν τα πρόλαβα, επειδή εθώρουνα πως έχω καιρό. Έκανα λάθος πατέρα. Μα θα μου πεις πως ακόμα μπορώ. Προλαβαίνω, έτσι πατέρα; Μόνο αυτό να μου πεις. Προλαβαίνω. Και αν όχι πατέρα, να’ σαι εδώ, να κρατηθώ, να μην φύγω στο κύμα.
Δεν στο λέω, μα πολλές φορές ντρέπομαι για ό, τι δεν κατάφερα πατέρα. Για τις ελπίδες που διέψευσα. Θα προσπαθήσω πατέρα, θα δεις. Και τότε θα λάμπω πατέρα. Σαν Κρήτη θα φαίνομαι στη Μεσόγειο. Βουνοκορφή στ’ Ανωγειανά όρη.
Κάπου εδώ θα κλείσω πατέρα. Μα πριν τελειώσω θέλω να σου πω ευχαριστώ. Γιατί συνεχίζεις και είσαι ένας φάρος αναμμένος για να μην σκοντάφτει το σκαρί μου. Που ενώ δεν μπορείς, ΟΛΑ τα μπορείς για να μπορώ. Που ακόμη και τώρα που μεγάλωσα, εξακολουθείς να μου δίνεις μαθήματα ζωής και συμπεριφοράς. Που κάθε που κλαίω χωρίς να ρωτάς, χωρίς να μιλήσεις, ανοίγεις τα χέρια σου για να κλάψω μέσα.
Πατέρα σε ευχαριστώ, γιατί αν δεν ήσουν αυτό που είσαι, δεν θα ήμουν αυτό που είμαι. Και κυρίως γιατί εξακολουθείς να μου θυμίζεις πως θέλει κότσια να παραμείνεις άνθρωπος. Για όλα αυτά Πατέρα. Και για τα άλλα.»

~*~ Μαρία Χρονιάρη ~*~

{ Αφιέρωμα: Γιορτή του Πατέρα 21 Ιουνίου 2026 }

«… Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδομ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτιαμ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτακαι οι σταγ...
21/06/2026

«… Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο
μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια
μ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα
και οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του
είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού
που παγώνει το νερό στο παράθυρο,
είναι η ειρήνη…»

~*~ Γιάννης Ρίτσος, απόσπασμα από το ποίημα «Ειρήνη» ~*~

{ Αφιέρωμα : Γιορτή του Πατέρα 21 Ιουνίου 2026 }

Στο τηλέφωνο«Πώς είσαι πατέρα, πώς τα περνάς, προσέχεις, ντύνεσαι καλά;», ρωτούσε η κόρη στο τηλέφωνο και η φωνή της ράγ...
21/06/2026

Στο τηλέφωνο

«Πώς είσαι πατέρα, πώς τα περνάς, προσέχεις, ντύνεσαι καλά;», ρωτούσε η κόρη στο τηλέφωνο και η φωνή της ράγιζε και το χέρι της έτρεμε, καθώς κρατούσε με λαχτάρα το ακουστικό. Ένας απροσδόκητος κόμπος έσφιγγε ολόκληρο το σπίτι.
«Είμαι καλά», απαντούσε ο πατέρας και η φωνή του σκαμπανέβαζε σαν μέσα από σκοτεινή θάλασσα, αραίωνε και πύκνωνε, έφτανε και χανόταν «καλά περνάω, παράπονο δεν έχω, τρώω καλά και ντύνομαι
ζεστά. τις νύχτες σκεπάζομαι με τρεις κουβέρτες, προχθές μας έδωσαν και χοιρινές μπριζόλες, αλλά …»
και η φωνή του αναβόσβηνε σαν τρένο, που περνάει μέσα από αλλεπάλληλες σήραγγες, σαν άμαξα μοναχική που διέρχεται πλημμυρισμένο δάσος και το φαναράκι της αντιμάχεται τον άνεμο. ως κι ανάσα
του ακουγόταν άλλοτε καθαρή κι άλλοτε απόμακρη,
σαν ένα μουσικό ψιθύρισμα ακαθόριστο, νυχτωμένο,
θυμίζοντας πολυτρίχια και νούφαρα σε τράχηλο πνιγμένου.
«αλλά, να,» συνέχισε λαχανιάζοντας,
«δεν ξέρω σε τι τόπο βρίσκομαι κι όλο μου φαίνεται
πώς έχω, πια, πεθάνει …»

~*~ Ηλίας Κεφάλας ~*~

{ Αφιέρωμα: Γιορτή του Πατέρα, 21 Ιουνίου 2026 }

Οι ρόζοι του χεριούΌταν βγαίναμε απ’ το σπίτιτον κρατούσα πάντοτε από τομικρό δάχτυλο του χεριού του.Ο πατέρας μου! ψιθύ...
21/06/2026

Οι ρόζοι του χεριού

Όταν βγαίναμε απ’ το σπίτι
τον κρατούσα πάντοτε από το
μικρό δάχτυλο του χεριού του.

Ο πατέρας μου! ψιθύριζα
καθώς συγχρόνιζα το βήμα μου με το δικό του
και του χάιδευα τους ρόζους.

Καμάρωνα που ήταν τόσο σκληροί.

Σκληροί, σαν τη ζωή μας …

~*~ Στέλιος Θ. Μαφρέδας ~*~

{ Αφιέρωμα: Γιορτή του Πατέρα 21 Ιουνίου 2026 }

- Ποιος είναι αυτός; Με ρώτησε περίεργα.- Είναι ο μπαμπάς μου.- Αλλά γιατί δεν έχεις το ίδιο επίθετο με αυτόν;- Γιατί δε...
21/06/2026

- Ποιος είναι αυτός; Με ρώτησε περίεργα.
- Είναι ο μπαμπάς μου.
- Αλλά γιατί δεν έχεις το ίδιο επίθετο με αυτόν;
- Γιατί δεν έχουμε το ίδιο αίμα, απάντησα.
-Τότε δεν είναι ο πατέρας σου.
- Ήρθε μετά τη γέννησή μου, ερωτεύτηκε τη μητέρα μου όταν
γεννήθηκα.

Η παρουσία μου δεν ήταν ποτέ μπελάς
αντίθετα, του άρεσε να παίζει μαζί μου,
χαιρόταν που περνούσε το χρόνο του μαζί μου.
Η μητέρα μου λέει ότι έχει
μια ιδιαίτερη αγάπη στα ματιά του για μένα, και ότι ήμουν γι' αυτόν όλος ο κόσμος.
Απέδειξε ότι αγαπούσε τη μαμά μου
αληθινά, την ήθελε με όλο το παρελθόν της.
Με το πέρασμα του χρόνου,
συνέχιζε να μας αγαπά όλο και περισσότερο.
Αν με έβλεπε, κάθε μέρα έπαιζε μαζί μου.
Αν δεν με έβλεπε και μιλούσαν στο τηλέφωνο με την μητέρα μου θα ρωτούσε για μένα.
Ήταν πάντα κοντά μας σε κάθε περίσταση, όταν ήμουν άρρωστος, ήταν ο πρώτος που ήταν δίπλα μου.
Ποτέ δεν μας άφησε,
η μαμά μου και εγώ, ήμασταν η προτεραιότητά του, τον ελεύθερο χρόνο του τον περνούσε μαζί μας.
Μου έδειξε ότι πραγματικά με αγαπούσε,
ποτέ δεν προσπάθησε να εξαγοράσει την αγάπη μου, αντίθετα, μου έμαθε την αξία των πραγμάτων και το ανεκτίμητο της αγάπης, πάντα νοιαζόταν για μένα με σεβασμό ως γιος του, και ακόμα με αγαπά.
Πάντα με έλεγε "πρωταθλητή′′ του,
μου έδωσε την αγάπη ενός πατέρα αν και δεν ήταν υποχρέωσή του, μου έδωσε τις συμβουλές του όταν τις χρειαζόμουν , όταν ήμουν λυπημένος, με αγκάλιαζε. Ήταν εκεί όταν κανείς άλλος δεν ήταν.
Ναι, έχεις δίκιο, δεν είναι ο πατέρας μου, τουλάχιστον όχι με αίμα, αλλά με απόφαση, και αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Δεν έχουμε το ίδιο αίμα, αλλά μας ενώνει ένας
μεγαλύτερος δεσμός, ένας δεσμός που λέγεται αγάπη. Δεν έχω το αίμα του, αλλά είναι ο πιο υπέροχος πατέρας που υπάρχει,
δεν θα μπορούσα να ζητήσω καλύτερο πατέρα.
Γι ' αυτό είναι ο πατέρας μου, πάντα ήξερα ότι
δεν έχουμε το ίδιο αίμα, αλλά ποτέ δεν με εμπόδισε να τον αγαπήσω. Κέρδισε αυτόν τον τίτλο του πατέρα που πολλοί πατεράδες δεν το αξίζουν.
Γι ' αυτό δεν είναι ο άντρας της μητέρας μου
ούτε ο πατριός μου...
Είναι ο πατέρας μου!!!!!

Via : Σωτήρης Καλκατζάκος και singleparent.gr

{ Αφιέρωμα: Γιορτή του Πατέρα 21 Ιουνίου 2026 }

Αύριο είναι το Θερινό Ηλιοστάσιο ...Α´Ὁ μεγαλύτερος ἥλιος ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰκι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ νέο φεγγάριἀπόμακρα στὴ μνή...
20/06/2026

Αύριο είναι το Θερινό Ηλιοστάσιο ...

Α´
Ὁ μεγαλύτερος ἥλιος ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ
κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ νέο φεγγάρι
ἀπόμακρα στὴ μνήμη σὰν ἐκεῖνα τὰ στήθη.
Ἀνάμεσό τους χάσμα τῆς ἀστερωμένης νύχτας
κατακλυσμὸς τῆς ζωῆς.
Τ᾿ ἄλογα στ᾿ ἁλώνια
καλπάζουν καὶ ἱδρώνουν
πάνω σὲ σκόρπια κορμιά.
Ὅλα πηγαίνουν ἐκεῖ
καὶ τούτη ἡ γυναῖκα
ποὺ τὴν εἶδες ὄμορφη, μιὰ στιγμὴ
λυγίζει δὲν ἀντέχει πιὰ γονάτισε.
Ὅλα τ᾿ ἀλέθουν οἱ μυλόπετρες
καὶ γίνουνται ἄστρα.

Παραμονὴ τῆς μακρύτερης μέρας.

~*~ Γιώργος Σεφέρης, Θερινό Ηλιοστάσι ~*~

20/06/2026

Για κάποια τέτοια καθάρματα εκτός από τα ισόβια έπρεπε να προβλέπει ο νομοθέτης και ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΣΤΕΙΡΩΣΗ ...
Για κακοποιητές, παιδοκτόνους, παιδόφιλους, παιδοβιαστες, παιδοεκβιαστές, έπρεπε να προβλέπει ο νόμος υποχρεωτικά τη στείρωση ...
Γνώμη μου. Εσείς τώρα πείτε ο,τι θέλετε.

Η τούρτα σήμερα θα είχε το 23 .Όμως πλέον δεν υπάρχει το αν και το θα στην ζωή μας .Υπάρχει μόνο θυμός , οργή και μίσος ...
20/06/2026

Η τούρτα σήμερα θα είχε το 23 .
Όμως πλέον δεν υπάρχει το αν και το θα στην ζωή μας .
Υπάρχει μόνο θυμός , οργή και μίσος .
Δεν είμαι από εκείνους που λένε πως θα ήταν σήμερα που θα ήταν σήμερα τι θα κάνανε σήμερα , τόσο σκληρός έγινα .
Η ζωή μας διαλύθηκε μέσα σε 15 λεπτά ,τόσο ήταν ο χρόνος που δύο τρένα κινούνταν στην ίδια γραμμή ,τα όνειρα σβήσανε οι ζωούλες σας χάθηκαν μέσα σε αυτό το διάστημα .
Πως να πω την λέξη ΑΝ !!!
Προσμένω μια συνάντηση μαζί σας έστω και για αυτά τα 15 λεπτά που μου στέρησαν εσάς !!!
Αν πάλι όχι ο χρόνος περνάει τα μάτια θα κλείσουν και ο πόνος θα εξαφανιστεί.

Via: Nikos Plakias

Τι να πει κανείς σε αυτόν τον πατέρα, σε αυτή τη μάνα, σε αυτή την αδερφή...
Τι να πει κανείς για αυτή τη δίκη - παρωδία που δε μαθαίνουμε ούτε τα μισά από αυτά που πρέπει να μάθουμε.
Που δεν καλύπτουν τα κανάλια ούτε αναφέρουν οι εφημερίδες
Γιατί αν μαθαίναμε, εσύ κι εγώ και όλοι μας, και ξυπνήσουμε από το λήθαργο κι από την κοσμάρα μας , και ξεσηκωθούμε ξανά, δε θα μείνει τίποτα όρθιο...

Address

Athens

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Όνειρο ήτανε posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share