Ανοιχτό πάνω στα γόνατα το λάπτοπ, το ipad, το κινητό. Ανοιχτό πάνω σε ένα χιλιοδιαβασμένο κείμενο περιπέτειας. Δαγκώναμε ένα ξεροψημένο σάντουιτς. Και κάναμε τα μεγάλα ταξίδια της ζωής μας. Πηδούσαμε νοερά από ήπειρο σε ήπειρο. Από την Κεντρική Ασία στην Αιθιοπία. Από το τροπικό Μεξικό ως την πυκνόφυλλη Αργεντινή. Μικροί ζούσαμε τη φαντασίωση να γίνουμε εξερευνητές. Ταξιδιώτες του κόσμου. Να συν
αντήσουμε μια καινούργια μοίρα.
Σήμερα, κάναμε το χόμπι μας επάγγελμα. Στάθηκε μοιραία η συνέντευξη με τον πιο διάσημο ταξιδευτή του αιώνα τον Πάτρικ Λη Φέρμορ. Η τελευταία του συνέντευξη. Ονομάσαμε προς τιμήν του το site Fermor.gr
Κι από τότε χαθήκαμε στις γλυκιές χαράδρες των ταξιδιών.
Διασχίσαμε την ακτή στο αρχιπέλαγος Ανταμάν στην Ταϊλάνδη. Δειπνήσαμε στο Κίεβο, ήπιαμε βότκα στο Μινσκ, γελάσαμε στο Μπουένος Άιρες, ερωτευτήκαμε στο Ερεβάν, καλπάσαμε στα βουνά του Κουρδιστάν, αιχμάλωτοι είδαμε τη φλεγόμενη Βηρυτό. Ας είναι.
Στην Ελλάδα βρήκαμε καταφύγιο στη θάλασσα της Κέας. Κοιμηθήκαμε στους ελαιώνες του Αποκόρωνα Χανίων. Είδαμε ένα άστρο να πέφτει στην Πάτμο.
Λυτρωθήκαμε στο παρόν. Ονειρευόμαστε ένα site με συναρπαστική γλώσσα, υγρασία στις λέξεις, εικόνες με δυνατά ηχητικά ντεσιμπέλ, αυθεντικότητα. Όπως τον υπέροχο διάλογο σε ένα ταπεινοχώρι.
– Παρακαλώ έναν εσπρέσο.
– Δεν ξέρουμε Ιταλικά.
Η ταξιδιωτική μας υπογραφή στο Fermor.gr είναι υπογραφή με σπαθί.
Πρώτα ταξιδεύουμε. Και μετά γράφουμε.
