28/05/2026
ჯერ კიდევ შეხვდებით ისეთ ადამიანებს, რომლებსაც სჯერათ, რომ ვარსკვლავები წკრიალებენ. სჯერათ იმის მიუხედავად, ოდესმე საკუთარი ყურით მოუსმენიათ თუ არა. ასეთი ადამიანების რიცხვში ერთი პატარა ბიჭუნაც ერია. ბიჭუნა ვიოლინოზე დაკვრას სწავლობდა, თუმცა სიმართლე რომ ითქვას, საკმაოდ გულგრილად ეკიდებოდა ამ საქმეს. მისი აზრით, ვიოლინოს ხმას ბევრი არაფერი ჰქონდა საერთო ნამდვილ მუსიკასთან, ვარსკვლავების წკრიალთან ხომ სახსენებელიც არ იყო. სავარჯიშოების დაკვრისას მუდამ იმ ციურ, ჰაეროვან მუსიკაზე ოცნებობდა, რომლის შესახებ მხოლოდ ზღაპრებში წაეკითხა.
გვიან ღამით, როცა ყველას ეძინა, ბიჭუნა წამოჯდებოდა ლოგინში, ღია სარკმლიდან შეჰყურებდა მოწმენდილ ცაზე მოციმციმე ვარსკვლავებს და ელოდა, როდის აწკრიალდებოდნენ ისინი. ამ ლოდინში ხშირად ჩასძინებია კიდეც და გამოღვიძებისას თავის თავზე ჯავრობდა, ალბათ სწორედ მაშინ აწკრიალდნენ ვარსკვლავები, როდესაც მე ჩამეძინაო. ბევრი ღამე გაათენა, მაგრამ ვერა და ვერ მოისმინა ვარსკვლავების წკრიალი. მიუხედავად ამისა ერთი წამითაც არ შეპარვია ეჭვი, რომ ვარსკვლავები ნამდვილად წკრიალებდნენ, არც მათთვის თვალთვალი მოუშლია.
და ერთხელ, თითქმის განთიადისას, როცა ერთი პირი ძილი წყალსაც კი მოუვა, უკვე თვლემამორეულს ჩაესმა მელოდიური ნაზი წკრიალი.
ბიჭუნამ მაშინვე ფართოდ გაახილა თვალები, სმენა დაძაბა.
ახლა უფრო გარკვევით გაიგონა წკრიალის ხმა, ჯერ შორიდან მოისმოდა, თანდათან მოახლოვდა, გაძლიერდა და... გაოცებულმა ბიჭუნამ ფართოდ გახელილი თვალები კიდევ უფრო დააჭყიტა: ცაზე ვარსკვლავბიჭუნა მოფრინავდა. თავით ფეხამდე ვარსკვლავივით მოციმციმე შუქში გახვეულიყო, ხელში ვერცხლისფრად მოელვარე ჯადოსნური ხემი ეჭირა და სწორედ ამ ხემის შეხებისას წკრიალებდნენ ვარსკვლავები. დიდი ბრდღვიალა ვარსკვლავები ბროლის ლარნაკის მსგავს მჟღერ ბგერებს გამოსცემდნენ. პატარები ვერცხლის ზანზალაკებივით წკარუნებდნენ და ბიჭუნამ თავისი ყურით კარგად გაიგონა, ვიოლინოს მსგავსი ხმაც აშკარად ისმოდა ჯადოსნური ხემის ყოველი შერხევისას. ყველა ეს ხმა ერთდებოდა საამო, ჰაეროვან მელოდიად და იღვრებოდა ზეციდან ზღაპრულად მშვენიერი, ციური მუსიკა.
სრულად იხილით ლინკზე: https://mcvane.ge/main/literatura/proza/35722-.html
